منطقه 1

بلای جان خانواده نشوند!

نویسنده: عاطفه صبور
این روزها رد پایش درهمه جا زیاد دیده می‌شود. از شبکه‌های مجازی گرفته تا محیط‌های عمومی و حتی همین بیخ گوشمان، خانه همسایه، بوستان‌ها و کوچه‌های محله...
1396/09/04
   این روزها رد پایش درهمه جا زیاد دیده می‌شود. از شبکه‌های مجازی گرفته تا محیط‌های عمومی و حتی همین بیخ گوشمان، خانه همسایه، بوستان‌ها و کوچه‌های محله. دختران و پسرانی که زندگی تک نفره و تنهاییشان وابسته به وجود موجود دیگری شده است، به حیوانی خانگی چنان وابسته می‌شوند که برای آنها می‌شود همدم. حیوانات جای خالی آدم‌ها را پر می‌کنند و سبکی از زندگی غربی را به نمایش می‌گذارند. در فضاهای عمومی شمال شهر دیدن حیواناتی چون سگ و گربه به منظره‌ای عادی تبدیل شده است، اما جامعه‌شناسان معتقدند که رواج این نوع سبک زندگی، پیامدهای منفی به دنبال خواهد داشت. برای پی بردن به مزایا و معایب زندگی با این موجودات خانگی، سراغ نخستین بیمارستان دامپزشکی ایران در فرمانیه رفتیم که افراد زیادی حیوانات خانگیشان را برای درمان به آنجا می‌برند.

ارائه خدمات و درمان بیماری‌ها
سالن انتظار پر است از سگ و گربه‌هایی که در بغل صاحبانشان نشسته‌اند و با سر و صدایشان جلب‌توجه می‌کنند. از سگ‌های کوچک گرفته تا سگ‌هایی که بزرگی جثه آنها آدم را می‌ترساند و گربه‌هایی رنگارنگ که در بغل صاحبانشان لمیده‌اند. در میان مراجعه‌کنندگان همه‌جور افرادی از جوان تا سالمند دیده می‌شود، اما همه‌شان در قربان صدقه رفتن حیوانشان مشترک و شبیه هستند. «احمدنوروزی» مدیرخدمات درمانی بیمارستان می‌گوید: «شلوغی این بیمارستان به دلیل قدمت آن است. زیرا نخستین بیمارستان دامپزشکی ایران (مخصوص حیوانات خانگی) است که در سال ٨٢ افتتاح شده است. بیمارستانی قدیمی، اما مجهز به بخش‌هایی مانند داخلی، جراحی، دندانپزشکی، رادیولوژی، آرایش و شست‌وشوی حیوانات، آمبولانس، داروخانه، رادیولوژی و جایی برای خرید وسایل مایحتاج یک حیوان.

صف انتظار برای آرایشگاه
صف انتظار برای شست‌وشو و آرایش موهای حیوانات از همه بخش‌ها بیشتر است. اتاقکی شیشه‌ای که حیوانات روی تخت قرار می‌گیرند. موهایشان کوتاه، ناخن‌هایشان گرفته و سپس توسط افراد متخصص حمام می‌شوند. بعضی افراد برای حیوانشان مدل موی خاصی هم در نظر می‌گیرند. دکترنوروزی می‌گوید: «این سال‌ها حس حمایت از حیوانات در مردم بیشتر شده و هنگام دیدن حیوانی زخمی یا مریض در خیابان با این مرکز تماس می‌گیرند. ما برای نجات آنها و درمانشان آمبولانس اعزام می‌کنیم. جامعه دارد به سمتی پیش می‌رود که افراد حیوانات را جدا از زندگی خود نمی‌دانند.» او معتقد است که ما در دینمان هم روایات زیادی برای نگهداری از پرنده‌ها یا کمک به حیوانات داریم. البته این روزها نگهداری از حیوانات خانگی در برخی افراد به دلیل خلأهای روحی و تنهایی‌ است. در واقع آنها می‌خواهند تنهایی خود را با محبت کردن به حیوانات پر کنند. اغلب این افراد می‌گویند وجود این حیوانات تحمل مشکلات را برای آنها آسان‌تر می‌کند و به آنها آرامش می‌دهد.

افراط در نگهداری
در این بیمارستان همه جور حیوان خانگی دیده می‌شود. به جز سگ و گربه که فراوانیش بیشتر از بقیه حیوانات است، حیواناتی مانند ایگوانا(مارمولک بزرگ)، کاسکو، خوکچه هندی، همستر و پرندگان مختلف نیز طرفداران زیادی دارد. حیواناتی که شاید به دلیل تمایزشان با دیگر حیوانات نگهداری می‌شوند. هنگامی که از احمد نوروزی می‌پرسم جای حیوان درخانه است؟ قاطعانه می‌گوید اگر حیوان سالم باشد چراکه نه. «‌‌البته قبل ازانتخاب هر حیوانی، افراد باید با یک دامپزشک صحبت کنند. باید مشخصات زندگی‌شان، خانه، علایق و روحیاتشان را بگویند و مشورت کنند. در اینجا نظر دامپزشک مهم است. اگر سلامت حیوان تأیید شود، مشکلی پیش نمی‌آید. باید توجه داشت که نگهداری حیوان مریض، سبب انتقال بیماری می‌شود. هدف تأسیس چنین بیمارستانی این بود که بگوییم می‌شود با حیوانات به‌صورت مسالمت‌آمیز زندگی کرد. به گونه‌ای که نه افراط باشد نه تفریط.» او از افراط‌هایی مانند وابستگی‌های شدید روحی برخی از افراد به حیواناتشان می‌گوید. «‌‌وابستگی‌هایی بین انسان و حیوان ایجاد می‌شود که بعد از مرگ حیوان، فرد را دچار افسردگی شدید می‌کند. برخی افراد هم در این زمینه افراط می‌کنند و مجلس درگذشت حیوانات را با هزینه‌های بالا و دعوت از افراد زیادی برای شرکت در آن مجلس برگزار می‌کنند.»

کمرنگ شدن ارتباط خانواده بزرگ‌ترین آسیب
دکتر امان قرایی مقدم، جامعه‌شناس درباره مزایا و معایب و علل روی آوردن مردم به نگهداری از حیوانات می‌گوید: «در شهرهای بزرگ، انسان‌ها روز به روز تنهاتر و بی‌کس‌تر می‌شوند. آدم‌ها در لاک خود فرو رفته و یک جور بی‌هویتی که ناشی از شناخت نداشتن از یگدیگر است گریبانگیر مردم کلانشهرها شده است. شخص در جامعه‌ای که در حال رفتن به سمت مادی‌گرایی است به تنهایی خو می‌کند. در این بین به دنبال راهی بی‌خطر برای از بین رفتن این تنهایی می‌گردد. یکی از این راه‌ها نگهداری از حیوان است.» او افزایش آمار مجردها را در این زمینه مؤثر می‌داند و می‌گوید: «آمارها حاکی از آن است که میزان نگهداری ازحیوان در میان مجردها بیشتر از متاهلین است. درجامعه‌ای که تجردگرایی افزایش پیداکرده افراد به مسکنی چون نگهداری و حمایت و محبت به حیوان روی می‌آورند زیرا هرانسانی نیاز به همدم دارد که در نبود آن به چیزهایی مانند حیوان پناه می‌برد. جامعه غرب هم دچار همین معضل شده است. در این بین رسانه‌های دیداری مانند فیلم‌ها و سریال‌ها و فضای مجازی نیز دردامن زدن به این مسئله نقش مهمی دارند. به‌طور قطع نگهداری از حیوان مزایایی چون فرهنگ رفتار خوب با حیوانات، حمایت از آنها و کاهش حیوان آزاری را در پی دارد، اما بدانیم بزرگ‌ترین مشکلی که جامعه ما دارد با آن سروکله می‌زند ازبین رفتن خانواده است. در جامعه‌ای که خانواده تشکیل نشود، ازخودبیگانگی و تنهایی افراد سبب پناه بردن به اسباب مختلف می‌شود که رواج چنین پدیده‌ای براساس تحقیقات در میان قشر متوسط به بالای جامعه وجود دارد. زیرا قشر پایین جامعه تمام روز به دنبال پولی برای گذران زندگی‌ است و هزینه یک میلیون تومان درماه برای نگهداری از حیوان در توانش نیست.»

مذمت زندگی غربی
دکتر نوروزی می‌گوید: «خیلی‌ها نگاه انتقادی به نگهداری حیوان در خانه و زندگی دارند و آن را سبک زندگی غربی می‌دانند. من معتقدم غرب به دلیل نگاه افراطیش به حیوان مورد مذمت است. افراط یعنی برخی حیوان را فرزند خود می‌دانند و بسیار وابسته می‌شوند یا تعداد زیادی حیوان در خانه‌شان نگهداری می‌کنند. نباید پیرو سبک زندگی غربی باشیم زیرا فرهنگ و سنت و دین ما با آنها متفاوت است. محبت به حیوان تأثیر زیادی در زندگی افراد دارد. حال زندگی را خوب می‌کند، اما مخالف افراط در این زمینه هستم.»





ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code