منطقه 1

تجریش را با زمستان‌هایش دوست دارم

نویسنده: عاطفه حسین‌زاده
«علی پویان» بازیگر و کارگردان تئاتر و فیلم‌، سینمایی و تلویزیونی، سال‌هاست که در عرصه هنر فعالیت دارد و دارای نشان درجه یک هنری معادل دکترا از شورای ارزشیابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است...
1395/10/04
  «علی پویان» بازیگر و کارگردان تئاتر و فیلم‌، سینمایی و تلویزیونی، سال‌هاست که در عرصه هنر فعالیت دارد و دارای نشان درجه یک هنری معادل دکترا از شورای ارزشیابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. این هنرمند که سابقه اجرای تئاتردر مراکز فرهنگی محله، مساجد و فرهنگسراهای ابن‌سینا و نیاوران را در کارنامه‌اش دارد، با نمایشنامه‌هایی همچون «شکوفه‌های فدک، بر بال فرشتگان، حماسه عشق، رودکی» توانست نظر بسیاری از مخاطبان به‌ویژه کشورهای دیگر را نیز جذب کند. پویان، بیشتراز 15 سال است که محله تجریش را برای سکونت انتخاب کرده است. دلیلش را هم اصالت این محله، زمستان و مناظر برفی شمیران می‌داند. وقتی با «علی پویان» همکلام می‌شویم، درباره مسائل و مشکلات شهری با انرژی مثبت صحبت می‌کند و عقیده دارد برای هرمشکلی راهکاری وجود دارد که بخشی از آن به دست مسئولان و بخشی به دست شهروندان قابل حل است.

 تجریش است و آدم‌های اصیلش
«علی پویان»، تجربه زندگی درمحله‌های مختلف را دارد و سال‌ها درمحله‌های تخت طاووس، امیرآباد، یوسف‌آباد و سعادت‌آباد زندگی کرده است، اما روزی که تجریش را به‌عنوان محل سکونت انتخاب کرد، دلیلش اصالت، قدمت، هویت، آدم‌های بامعرفت، کوچه باغ‌های زیبا و حس همدلی تهران قدیم در این محله بود و در واقع این محدوده از پایتخت را برای آرامش و سکوتش انتخاب کرده است. البته ناگفته نماند که پویان از زمان جوانی، عاشق زمستان‌های تجریش بود و بارش برف را در این نقطه از شهر دوست داشت و هنوز هم با گذشت سال‌ها بارش برف در این محله، برایش حس نوستالژیک زیبایی دارد: «حدود 15 سال است برای زندگی به منطقه یک آمدم و خیلی اتفاقی، در یک مجتمع که موقعیت جغرافیایی خوبی در محله تجریش داشت ساکن شدم. اوایل برایم ارتباط همسایه‌ها جالب بود که در جلسه‌های ساختمانی دور هم جمع می‌شدند و درباره مشکلات ساختمان صحبت می‌کردند و اینکه چه کار باید کرد تا ساختمانی بهتر داشته باشیم. کاش همه ما، درکنار فکر کردن به یک دست شدن ساختمان‌ها، کمی هم به رفتار با همدیگر در خیابان و محله فکر می‌کردیم.» پویان، درباره اهمیت روابط همسایگی هم نظرات جالبی دارد: «ارتباط همسایگی یکی از نیازهای ضروری است که اگر درست نگاه کنیم، هیچ‌کس نزدیک تراز همسایه نمی‌توانیم پیدا کنیم. دربدترین حالت اگر برای ما اتفاق ناگواری بیفتد، حتی اگر به نیروهای امدادی زنگ بزنیم، نزدیک‌تر از همسایه کسی نیست تا از او کمک بخواهیم. اگر با همسایه ارتباط بگیریم و در خانه همسایه را بزنیم، بسیاری از مشکلات با همین ارتباط مختصر حل خواهد شد.» با این حال معتقد است اکنون روابط همسایگی تبدیل به مفهومی جغرافیایی و شهری شده است: «در گذشته تعریف همسایگی یا هم‌محلی و بچه‌محل بودن، حرمت اجتماعی و فرهنگی فوق‌العاده‌ای داشت، اما امروز تغییر پیدا کرده و قربانی جریان روز مرگی زندگی شده است. بخشی از این مسئله به جریان‌های روزمرگی در تمام دنیا برمی‌گردد اما بخشی دیگر به اینکه چقدر ما می‌توانیم به چنین موضوعی تن دهیم. من سعی می‌کنم با همسایگانم رابطه تعریف شده و صمیمی برقرارکنم، اما متأسفانه برخی همسایه‌ها ممکن است برایشان ارتباطات همسایگی نامفهوم باشد که یک دلیلش به کم شدن تعداد شهروندان اصیل قدیمی در یک محله یا ساختمان مربوط است.»

ظرفیت بالای فرهنگسرای نیاوران
«علی پویان» اکنون مشغول آماده‌سازی نمایش «‌استوکمان» اثر هنریک ایبسن است که بهمن واسفند امسال درسالن چارسوی تئاتر شهر برگزارمی شود. او‌سراهای محله را یکی از ظرفیت‌های فرهنگی هر محله می‌داند: «شورایاران باید برای آموزش هنر در‌سراهای محله و مکان‌های فرهنگی وهنری محله‌ها اقدام کنند. زیرا هرجایی که هنر وجود دارد، رفتارهای شهری هم شکل زیباتری پیدا می‌کند. آموزش سینما، تئاتر، نقاشی، هنرهای تجسمی به انسان حس لطیف وزیبایی می‌دهد.» او در ادامه می‌گوید: «اگر می‌توانستم سالمندان را در مکانی ویژه خودشان وارد عرصه هنرمی کردم تا روحیه این نسل فراموش شده را بالا ببرم وحس مفیدبودن را در آنها تقویت کنم. کنارنام تمام کوچه‌ها وخیابان‌های منطقه، نام یک هنرمند شاخص، نقاش، بازیگر، کارگردان یا نویسنده را قرارمی‌دادم. شناسایی هنرمندان ساکن در هر محله و مشارکت آنها در تمام برنامه‌های فرهنگی و هنری منطقه، ایجاد کتابخانه‌های سیار و ثابت در تمام محله و تشویق شهروندان به مطالعه کتاب از دیگردغدغه‌های فرهنگی‌ام است.»

تمیزی محله‌ها وظیفه همه ماست
شهرداری برای زیبایی شهر، باید بازوهای اجرایی وفکری قوی داشته باشد، اما شهروندان ساکن در هر محله هم می‌توانند با مشارکت در طرح‌ها و برنامه‌ها، شهری زیباتر داشته باشند: «من به تنها چیزی که خیلی تأکید دارم، توجه به بهداشت عمومی و قراردادن سطل‌های زباله تعبیه شده درتمام کوچه‌ها وخیابان‌هاست؛ نکته‌ای که به نظر می‌رسد در برخی محله‌های منطقه کمتر به آن توجه شده است. از طرفی دیگر، ما شهروندان هم باید نسبت به زیبایی محله خود دقت کنیم. خیلی‌ها هنوز زباله‌های خود را دراطراف سطل‌های زباله می‌ریزند ونسبت به بوی بد ومنظره زشت کنار سطل‌های زباله بی‌توجه هستند. همیشه سرخیابانمان شاهد سرقت زباله‌های قابل بازیافت و شلوغی وکثیفی اطراف سطل زباله هستم.» او در ادامه می‌گوید: «شمیران ازبزرگ‌ترین مناطق تهران به حساب می‌آید، رفت وآمد وترافیک در آن زیاد و منطقه‌ای شلوغ است اما متأسفانه پارکینگ به اندازه کافی وجود ندارد. امیدوارم مسئولان این مشکل را جدی بگیرند و تعداد پارکینگ‌های منطقه را بیشترکنند.» علی پویان، که دریکی از نمایش‌هایش از دستفروشان ایده گرفته است در پایان می‌گوید: «من از ارتباط دستفروشان با همدیگر و تقسیم فضای کار ومدیریت وصحبت‌هایشان باهم، ایده گرفته‌ام. معتقدم بخشی از چهره نازیبای تجریش به حضور دستفروشان در پیاده‌روها بر می‌گردد و امیدوارم روزی برسد که با همکاری مسئولان و شهروندان شهری زیباتر داشته باشم.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code