منطقه 10

طبابت با ویلچر

نویسنده: بهاره خسروی
نه گفتن به محدودیت‌ها، قدم اول موفقیت او شد و قدم دوم، اراده و پشتکار بود. دکتر «‌محمود امامی مهرگانی» همسایه ما در خیابان امام خمینی(ره) است که با این شیوه به خواسته‌اش یعنی موفقیت در حرفه پزشکی رسید...
1396/09/07
 نه گفتن به محدودیت‌ها، قدم اول موفقیت او شد و قدم دوم، اراده و پشتکار بود. دکتر «‌محمود امامی مهرگانی» همسایه ما در خیابان امام خمینی(ره) است که با این شیوه به خواسته‌اش یعنی موفقیت در حرفه پزشکی رسید. فردی که با وجود معلولیت،‌ تردد با ویلچر و مشکلات حرکتی، راهی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران شد. او با تحصیل در رشته پزشکی، این روزها به همسایه‌های قدیمی و مردم محله خدمت می‌کند. شهروندی که در سال 2 روز در تقویم دارد؛ روز پزشک و روز معلولان. پزشک هم‌محله‌ای که معتقد است، معلولیت نتوانسته راه زندگی او را سد کند.

   از فیزیک تا پزشکی
در یکی از صبح‌های آخرین ماه پاییزی راهی خیابان امام خمینی(ره) و مطب دکتر امامی می‌شوم. 17 سالی است که این پزشک مهربان و خونگرم در همسایگی ما طبابت می‌کند و صبورانه پای درد دل بیماران می‌نشیند. او می‌گوید: «سال 48 در خانه‌ای در کوچه روبه‌روی همین مطب به دنیا آمدم. مادرزادی معلولیت و مشکل جسمی‌ـ حرکتی داشتم. تا 12 سالگی راه می‌رفتم اما بعد از این سن چون مسیر مدرسه‌ام از خانه دورتر شد از ویلچر برای رفت‌وآمد استفاده کردم و از همان موقع ویلچرنشین شدم. دبیرستان در رشته ریاضی‌ـ فیزیک درس خواندم و به شدت به ادامه تحصیل در رشته فیزیک محض علاقه‌مند بودم. دوستی صمیمی داشتم که اصرار داشت در دانشگاه ریاضی محض بخوانیم. یادش به‌خیر برای مشاوره پیش مدیر مدرسه رفتیم. مدیرمان تحصیل در رشته پزشکی را پیشنهاد داد. با شرایط جسمی که داشتم و از طرفی علاقه‌ام به ادامه تحصیل در رشته فیزیک، ادامه تحصیل در رشته پزشکی، برایم عجیب بود اما به مرور روی این پیشنهاد فکر کردم و اینکه کدام رشته می‌تواند با توجه به شرایط من برای آینده‌ام بهتر باشد؟» «محمود امامی مهرگانی» به پیشنهاد مدیر مدرسه‌اش در دانشگاه، رشته پزشکی راانتخاب می‌کند. سال 66 با رتبه 600 وارد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی می‌شود. بعد از 7 سال و نیم تحصیل در رشته پزشکی با مدرک دکترای عمومی برای گذراندن دوره طرح راهی روستاهای اصفهان می‌شود. او همچنین در دوره تخصص، رشته «هومیوپاتی» را ادامه می‌دهد.

   افزایش سیستم ایمنی بدن
برای این پزشک هم‌محله‌ای شنیدن حرف‌های بیماران و پاک کردن غم از چهره آنها به اندازه طبابت و نسخه نوشتن، اهمیت دارد. او معتقد است، بیماری به اندازه کافی برای بیمار رنج و درد دارد. گاهی اوقات یک لبخند و گوش دادن به درددل بیماران از نوشتن نسخه و دارو مؤثرتر است. اوادامه می‌دهد: «برای یک پزشک، بیماران تفاوتی با هم ندارند و براساس تحصیلات و تجربه در زمینه داخلی و اطفال و پوست، بیماران را طبابت می‌کنم. دوره‌های مشاوره ژنتیک هم دیده‌ام و به بیماران مشاوره ژنتیک هم می‌دهم.» بخش دیگر فعالیت این پزشک هم‌محله‌ای ما درمان بیماران با شیوه هومیوپاتی؛ درمان با منشأ طبیعی است. درمانی که سبب افزایش سیستم دفاعی بدن می‌شود. دکتر امامی در این‌باره توضیح می‌دهد: «این شیوه یک روش درمانی مثل واکسن درمانی است. یک بیماری ازهمه جوانب آن مورد بررسی قرار می‌گیرد. برای مثال وقتی کسی سردرد دارد مثل پزشک داخلی نوع سردردش را تشخیص می‌دهیم و اینکه با انجام چه‌کاری بهتریا بیماری تشدید می‌شود. . به جز این، بقیه اعضای بدن، ویژگی‌ها و حتی خلق وخوی او هم مورد بررسی قرار می‌گیرد. بر این اساس، یکسری قطره مخصوص مثل واکسن برایش تجویز می‌شود و ماهی یک‌بار برای معاینه باید به پزشک مراجعه کند.»

   رسیدن به خودباوری
دکتر امامی با وجود محدودیت جسمی موفقیت‌های علمی و اجتماعی زیادی کسب کرده است. او عامل اصلی موفقیتش را حمایت‌های مادر مرحومش و برادر بزرگ‌تر خود می‌داند و معتقد است قبل از هرچیزی همه باید به خودباوری برسند. این خود باوری برای همه افراد چه عادی چه معلول یکسان است. او ادامه می‌دهد: «متأسفانه بسیاری از جوانان دوست دارند یک‌شبه ره صد ساله طی کنند اما این معنای واقعی زندگی کردن نیست. برای مثال وقتی در رشته پزشکی قبول شدم مثل امروز خبری از مناسب‌سازی معابر شهری نبود. آدم مرفهی نبودم تا با وسیله شخصی از خیابان امام خمینی(ره) راهی ولنجک شوم. به همین دلیل با ویلچر سوار اتوبوس می‌شدم و مسیر طولانی خانه تا دانشگاه را طی می‌کردم؛ تقریباً هر روز. مسیری که باید از دیگران برای‌‌‌‌ تردد و سوار شدن ماشین کمک می‌گرفتم. »

   استاد سختگیر
دکتر هم‌محله‌ای ما از جراحان حاذق است. برای این توانایی روزهای سختی را پشت سر گذاشته است. او از استاد جراحی‌شان در بیمارستان لقمان حکیم یاد می‌کند که با سختگیری‌هایش نه ترحم‌هایش، تبحر و مهارت جراحی با شرایط موجود را به او آموزش داد: «روز اول برای کار در بخش بیمارستانی، به بخش جراحی بیمارستان لقمان حکیم رفتم. وقتی با ویلچر وارد شدم. رئیس بخش من را دید و پرسید چه کسی هستی؟! گفتم دانشجوی جدید هستم. گفت فکر نکنم با این شرایط بتوانی ازمن نمره بگیری. صددرصد، از واحد درسی من می‌افتی. حسابی سختگیر بود. آنقدر که جلسه‌های آخر احساس می‌کردم، بیماری اعصاب گرفته‌ام. به دلیل استرسی که از کلاس درس این استاد داشتم همیشه از قبل کلی تمرین می‌کردم و همه درس‌ها را می‌خواندم. اما استاد سؤال‌هایی می‌پرسید که به فکرمان نمی‌رسید. بین بقیه دانشجویان و بیماران از من ایراد می‌گرفت همین باعث می‌شد، تلاشم را مضاعف کنم. با هر سختی که بود قبول شدم. همین حساسیت و فشارهایش باعث شد حسابی درس جراحی را بخوانم و کاملاً مسلط شوم. خاطرم هست دوره آخر انترنی دوباره دیدمش و گفتم استاد خاطرتان است گفتید: من به کسی الکی نمره نمی‌دهم. گفت: سخت گرفتم اما تواز پس آن برآمدی.»

   معاینه رایگان و مردم مهربان
دکتر «محمود امامی مهرگانی» از جمله پزشکان ساکن منطقه است که ارتباط همسایگی خوبی هم دارد. او در این باره می‌گوید: «وظیفه هر پزشک حمایت از بیماران است. بیماری چیزی نیست که مختص به فرد یا طبقه خاصی باشد. مشکل اقتصادی برای همه است و نباید پدری به دلیل بیماری فرزندش و نداری شرمنده شود. با چند مؤسسه خیریه همکاری می‌کنیم. هر کسی از نظر اقتصادی ضعیف است اگر برای معاینه بیایید رایگان او را معاینه می‌کنم. تعرفه معاینه مطب من برای مراعات حال بیماران و همسایگان، 20 تا 30‌ درصد پایین‌تر از تعرفه اعلام شده از طرف وزارت بهداشت است تا کسی به دلیل مشکل اقتصادی از درمان محروم نشود.»

معابر مناسب منطقه
مناسب‌سازی معابر منطقه برای‌‌‌‌ تردد معلولان از دیگر مواردی است که دکتر محله وضع آن را به نسبت گذشته، بهتر می‌داند و می‌گوید: «با تمام مواردی که نسبت به مناسب‌سازی معلولان در بحث شهرسازی مطرح می‌شود. هنوز شهر تهران به‌طور کامل برای استفاده معلولان مناسب‌سازی نشده است. برای مثال همین ایستگاه‌های مترو که تا رسیدن به آسانسور باید تعدادی پله را در بعضی ایستگاه طی کرد که برای افراد ویلچرنشین کار راحتی نیست. البته در ساخت‌وسازهای جدید منطقه تا حدودی به این موارد رسیدگی شده و یکسری از کوچه‌ها برای‌‌‌‌ تردد معلولان مناسب‌سازی شده است. دربعضی ایستگاه‌های اتوبوس هم رمپ‌‌‌‌ تردد معلولان نصب شده که این تغییرات در منطقه خوب بوده و تا حدودی‌‌‌‌ تردد را برای معلولان راحت‌تر کرده است.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code