منطقه 10

قبول باشد بفرمایید افـطـار

نویسنده: بهاره خسروی
این بار کار خیر ساده گروهی نشریه همشهری محله با همراهی اهالی به تهیه افطار و لقمه‌های مهربانی برای روزه‌داران رسید...
1396/03/23
 این بار کار خیر ساده گروهی نشریه همشهری محله با همراهی اهالی به تهیه افطار و لقمه‌های مهربانی برای روزه‌داران رسید. همراه جمعی از بانوان خیّر سرای محله سلیمانی و تیموری راهی بوستان تهرانی شدیم تا برای رهگذران مسیرهای پرتردد که در آن محدوده مغازه یا سالنی برای غذاخوری و پذیرایی وجود ندارد همچنین افرادی که در مشاغل سخت مشغول کار هستند و در لحظه افطار امکان حضور سر سفره گرم خانواده را ندارند، لقمه‌هایی از نان و پنیر خرما؛ یک افطاری ساده تهیه کردیم. در بسیاری از معابر منطقه مانند خیابان قزوین، میدان آزادی و محدوده نواب هنگام غروب فضا و امکان افطار برای روزه‌داران وجود ندارد به همین دلیل همشهری محله و بانوان فعال محله سلیمانی‌ـ تیموری افطاری ساده خود را در این محدوده به دست روزه‌داران رساندند.

  این سنت ساده
یک ساعت تا افطار فرصت داریم. هوا حسابی گرم است اما همسایه‌های قدیمی و با صفا دوباره دور هم جمع هستند و هرکدام گوشه‌ای از کار را به دست گرفتند. خانم‌های همسایه برای افطاری دادن دور هم جمع شده‌اند. «ربابه عمادی» از اهالی خیابان شهید حسینی و مسئول خانه «خانه و خانواده»سرای محله سلیمانی‌ـ تیموری یکی از زیبایی‌های ماه مبارک را افطاری ساده و پذیرایی از روزه‌داران می‌داند. او می‌گوید: «لحظه افطار به‌ویژه در این فصل که مردم ساعت‌های طولانی، روزه‌دار هستند یکی از شیرین‌ترین زمان‌های عبادت است. اما بسیاری از دوستان و همسایه‌های ما به دلیل کار و حرفه‌شان به جای نشستن سر سفره باید در محل کار مشغول خدمت باشند. بسیاری امکان آوردن لقمه یا غذایی گرم را ندارند. به همین دلیل با خانم‌های همسایه تصمیم گرفتیم یک کار ویژه انجام دهیم تا علاوه بر رفع گرسنگی و تشنگی یک روز سخت و طولانی، آنها هم یک لقمه غذابرای خوردن داشته باشند.» به گفته عمادی بسیاری از خانم‌ها می‌توانند برای نذر خودکارهایی از این دست را انجام دهند و با جمع شدن در کنار هم وآماده کردن لقمه‌های ساده مهربانی علاوه بر شاد کردن دل روزه‌داران یک سنت پسندیده اسلامی را احیا کنند.

  سفره ساده، ساده
هرچه به لحظه افطار نزدیک‌تر می‌شویم، سرعت خانم‌های همسایه بیشتر می‌شود. هرکدام با بریدن قطعه‌های پنیر و خرما سعی می‌کنند، لقمه افطاری زودتر آماده شود. «زهرا حاجی‌زاده‌» از دختران جوان حاضر در این جمع و معتقد است، مصداق افطاری دادن مقبول، پذیرایی از روزه‌دارانی است که هنگام افطار از نشستن در کنار سفره رنگین خانواده محروم هستند. او می‌گوید: «وقتی صحبت از افطاری دادن به میان می‌آید. بسیاری در ذهنشان چیدن سفره‌های رنگین و مهمانی دادن به دوستان و آشنایی مجسم می‌شود که شاید از نظر مالی برای انجام آن در مضیقه باشند. در صورتی اصل افطاری دادن به نظر من کمک به در راه ماندگان و کسانی است که به هر دلیل در لحظه افطار دسترسی به جایی ندارند. افرادی مثل مأموران ایستگاه اتوبوس‌های تندرو، کسانی که کارشان نگهبانی در پارک است یا کارهای خدماتی مثل شست‌وشو و نظافت سرویس‌های بهداشتی را برعهده دارندیا خیلی از افرادی که در لحظه افطار به مردم خدمات می‌دهند. هر چقدر سفره‌های افطاری ساده و صمیمانه‌تر باشد، این سنت هم بیشتر رونق می‌گیرد.»

 تنها نیستیم
حالا لقمه‌ها آماده شده و خانم‌ها در حال چیدن آنها داخل نایلون می‌شوند. از میان جمع جوان‌ها برای توزیع افطاری راهی گوشه کنار محله سلیمانی و تیموری و حوالی بوستان تهرانی می‌شوند. «فاطمه ربیعی» از اهالی خیابان سلیمانی‌ـ تیموری از این خوشحال است که با هزینه‌ای نه چندان زیاد توانسته‌اند افطاری تهیه کنند: «از قدیم ایام رسم بر این بوده تا لحظه افطار مهمانان زیادی سرسفره جمع باشند. در خیلی از محله‌ها سفره‌های ساده و بساط افطار برای رهگذران پهن می‌شد. این‌طور شوق همه برای روزه گرفتن بیشتر بود. ما با این کار در واقع مهمانان و دوستان زیادی در لذت افطاری دسته‌جمعی سهیم می‌کنیم. به‌ویژه اینکه این روزها ساعت روزه‌داری طولانی هم است. همین که از صبح به فکر تهیه افطاری ساده باشیم حتی به تعداد کم از ثواب اطعام دادن ماه مبارک بهره‌می‌بریم.»خانم ربیعی معتقد است با سهیم شدن در تهیه و آماده کردن لقمه‌های مهربانی در لحظه افطار، کسی احساس تنهایی نمی‌کند و همگی از یک ثواب دسته‌جمعی بهره‌مند می‌شویم.

  همه یک خانواده‌ایم
تکه‌ها و دانه‌های پنیر و خرما در داخل لقمه‌های کوچک نان جای می‌گیرد تا با شنیدن صدای اذان روزه‌داران کامشان شیرین شود. «فاطمه جاهد» از دیگر بانوان حاضر در این دورهمی است. او که حسابی حواسش جمع است تا روزه‌داری از لقمه‌های مهربانی بی‌نصیب نماند، می‌گوید: «همه این عزیزان مثل اعضای خانواده و فامیل ما هستند. همان‌طور که موقع سحر و افطار به فکر پذیرایی از اعضای خانواده‌مان هستیم باید به آنها هم توجه کنیم. کسانی که در مشاغل سخت فعال هستند یا مشغول کمک به دیگران، جزئی از خانواده و فامیل ما به حساب می‌آیند. مگر نه اینکه ما روزه می‌گیریم تا به فکر دیگران و به یاد گرسنگان و محرومان باشیم. این کار یکی از مصادیق توجه به همنوعان است. پذیرایی افطار از روزه‌داران هم که جایگاه و حسنه‌اش در احادیث و روایات دین ما معلوم است و گرامی.»

 تنها نیستیم
حالا لقمه‌ها آماده شده و خانم‌ها در حال چیدن آنها داخل نایلون می‌شوند. از میان جمع جوان‌ها برای توزیع افطاری راهی گوشه کنار محله سلیمانی و تیموری و حوالی بوستان تهرانی می‌شوند. «فاطمه ربیعی» از اهالی خیابان سلیمانی‌ـ تیموری از این خوشحال است که با هزینه‌ای نه چندان زیاد توانسته‌اند افطاری تهیه کنند: «از قدیم ایام رسم بر این بوده تا لحظه افطار مهمانان زیادی سرسفره جمع باشند. در خیلی از محله‌ها سفره‌های ساده و بساط افطار برای رهگذران پهن می‌شد. این‌طور شوق همه برای روزه گرفتن بیشتر بود. ما با این کار در واقع مهمانان و دوستان زیادی در لذت افطاری دسته‌جمعی سهیم می‌کنیم. به‌ویژه اینکه این روزها ساعت روزه‌داری طولانی هم است. همین که از صبح به فکر تهیه افطاری ساده باشیم حتی به تعداد کم از ثواب اطعام دادن ماه مبارک بهره‌می‌بریم.»خانم ربیعی معتقد است با سهیم شدن در تهیه و آماده کردن لقمه‌های مهربانی در لحظه افطار، کسی احساس تنهایی نمی‌کند و همگی از یک ثواب دسته‌جمعی بهره‌مند می‌شویم.

اطعام در راه ماندگان
«فردوس باقری‌» از دیگر همسایه‌های حاضر در محفل بی‌ریا بانوان خیّر محله سلیمانی‌ـ تیموری است. او این اقدام را علاوه بر پذیرایی از روزه‌داران، رساندن لقمه‌هایی پر از مهر به دست افراد نیازمند و در راه ماندگان می‌داند و می‌گوید: «همه ما وقتی نذری داریم. به این فکر می‌کنیم که این نذری باید به دست نیازمند واقعی برسد. بسیاری از افراد آبرومند و در راه مانده داریم که شاید از روی شرم و حیا برای گرفتن یک وعده غذا نتوانند جایی مراجعه کنند یا اینکه در شهر غریب باشند و مثلاً در حال عبور از خیابان آزادی، قزوین یا... محله ما. با این کار خیالمان جمع است این نذری علاوه بر روزه‌داران به دست اهلش می‌رسد. خاطره خوش این پذیرایی بدون شک از ذهن آنها نخواهد رفت و همین برای ما بس است.»





ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code