منطقه 10

گوشت تازه به قیمت نارضایتی همسایه‌ها

نویسنده: پریسا امیرقاسم خانی‌
درست وسط ساختمان‌های بلند و سر به فلک کشیده محله جیحون، گوسفندان را در باغی نگهداری و سلاخی می‌کنند. اهالی سال‌هاست که این باغ را می‌شناسند...
1396/09/14
 درست وسط ساختمان‌های بلند و سر به فلک کشیده محله جیحون، گوسفندان را در باغی نگهداری و سلاخی می‌کنند. اهالی سال‌هاست که این باغ را می‌شناسند. باغی که با نهال‌ها و‌دار و درختش هوای محله را لطیف‌تر می‌کند و پای دوستداران گل و گیاه را به منطقه می‌کشاند. اما از دامداری در بخشی از باغ می‌گویند و از بوی نامطبوع آن که از دور هم به مشام می‌رسد گلایه دارند. برای تهیه گزارش و بررسی صحت و سقم این موضوع به عنوان مشتری وارد باغ شدیم.

اتاقک انتهای باغ
اطرافش را دیوارهای کاهگلی پوشانده است. از دیوارهای فروریخته معلوم است، باغ قدمتی بیش از نیم قرن دارد. باغ در میان ساختمان‌های بلند قرار گرفته و سمت راست و چپ آن چند کوچه، ساختمان‌های مسکونی و چند مغازه دیده می‌شود. ظهر است و دانش‌آموزان همراه پدر و مادرهایشان در حال برگشتن به خانه هستند. اینجا تنها باغی است که از روزگار قدیم در دل محله جیحون و در انتهای خیابان رنجبر باقی مانده است. شاید برای مخاطب در نگاه اول عجیب باشد که هنوز باغی میان آپارتمان‌های امروزی وجود دارد. در قسمت شمالی داخل باغ، حوضچه‌ای پر از آب و سیمان قرار دارد. کنار آن اتاقک‌های نیمه متروکه با وسایلی محدود وجود دارد. چند مبل شکسته، لباس‌های آویزان از طناب، صندلی و میزی کنار اتاقک‌ها برای برای حساب و کتاب مشتریان نیز دیده می‌شود. چند کارگر اطراف اتاقک‌ها در رفت‌وآمد هستند که به نظر می‌رسد در باغ زندگی می‌کنند. صدای مرغابی‌ها ازپشت حوضچه به گوش می‌رسد. سراسر باغ پر است از نهال، درخت، گلدان و... گویا در باغ به پرورش گل و گیاه می‌پردازند. «محمد سنجابی» یکی از اهالی قدیمی محله می‌گوید: «حدود 80 سال پیش این باغ پر از درختان میوه بود. ولی مدت‌هاست که محل پرورش گل و گیاه شده و تنها یادگار دوره باغ‌های خرم و سرسبز منطقه است.» در انتهای باغ، با صحنه جالبی مواجه شدیم؛ همان چیزی که اهالی ما را برای تهیه گزارش از آن باخبر کردند. انتهای باغ اتاقک کاشیکاری شده‌ای وجود دارد. چند نفری هم منتظرند‌گویی در نوبت ایستاده‌اند.

 گوشت تازه
داخل اتاقک کاشیکاری شده گوسفند سلاخی شده از چنگک آهنی آویزان است. مرد تکه‌های گوشت را از استخوان جدا می‌کند. خون دلمه شده روی زمین ریخته است. چند چنگک آهنی دیگر بر روی دیوارترک خورده قرار دارد. در گوشه‌ای از اتاقک روی پیشخوان، سطل‌های پلاستیکی و دستمال‌های کهنه دیده می‌شود. خون‌ها روی کاشی‌های سفید رنگ می‌چسبد و خون تازه و گرم کشتار به راه آب میان اتاقک می‌ریزد. چند خانم و آقا هم به انتظار دریافت گوشت ایستاده‌اند. مرد قصاب می‌پرسد: تمامش را شقه کنم؟ مشتری سرش را به علامت تأیید تکان می‌دهد. در گوشه‌ای از اتاقک سطل‌های پلاستیکی پر از گوشت دیده می‌شود. در سمت چپ حدود 60 گوسفند پروار به انتظار سلاخی، در فضای 60 متر باغ در حال خوردن یونجه از کانال‌های آهنی هستند. یکی دیگر از مشتریان در حال انتخاب گوسفند مورد نظر است. یکی را انتخاب می‌کند. گوسفند برای ذبح به گوشه‌ای از باغ برده می‌شود. اینجا هر‌کیلو گوشت تازه 19 هزار تومان است. به گفته مرد قصاب هر هفته حدود 80 گوسفند از شهرستان‌های اطراف برای فروش به باغ آورده می‌شود. سمیه سنجابی یکی از مشتریان دائمی می‌گوید: «حدود 15 سال است از این محل گوشت تهیه می‌کنم. چون گوشت‌های این دامداری به نسبت تازه‌تر است.» وقتی از او می‌پرسیم چگونه از سلامت گوشت اطمینان پیدا می‌کند، می‌گوید: «معمولاً 24 ساعت گوشت را در هوای خنک یا یخچال نگه می‌دارم. بعد استفاده می‌کنم.» جالب است مخالفان و مشتری‌های این دامداری هر 2 گروه، بومی و محلی هستند و بیشتر مصارف آنها برای گوشت قربانی و نذری است گاهی هم مصرف خانوار. معمولاً یک گوسفند کامل را می‌خرند که همانجا ذبح و تکه‌تکه می‌شود. قیمت ارزان گوشت هم مهم‌ترین دلیل رونق این دامداری است.»

از نگاه دبیر شورایاری
بوی نا مطبوع

مدت‌هاست که همسایگان ساختمان‌های نزدیک باغ از بوی نامطبوع دامداری پنهان گله و شکایت دارند. «حسن کریمی» دبیر شورایاری محله می‌گوید: «وقتی از کنار باغ رد می‌شویم، بوی بدی به مشام می‌رسد. وجود دامداری در یک محله مسکونی خوشایند نیست. وجهه خوبی برای محله ندارد. چون باعث جمع شدن زباله، پشه و ضایعات متعفن می‌شود.» «حسن کریمی»، دبیر شورایاری محله می‌گوید: «قرار بر این بوده که باغ به تملک شهرداری درآید و به فضای سبز و فرهنگی برای اهالی تبدیل شود. چون ملک شخصی است هنوز بودجه لازم تأمین نشده است.» هنگام ذبح گوسفند داخل باغ «احمد رزاقی» کارشناس اداره بهداشت هم به‌صورت سرزده وارد می‌شود و مشغول سرکشی به وضع باغ. او می‌گوید: «درست است که اینجا گوسفند زنده انتخاب و مقابل چشمانتان ذبح می‌شود اما گوشت‌ها باید مهر وزارت بهداشت را داشته باشد. تا مهر وزارت بهداشت نباشد، نمی‌توان درباره سلامت گوشت اظهارنظر کرد. به علاوه وضع دامداری از لحاظ سلامت یونجه، وضع نگهداری دام‌ها، حتی محل ذبح و... باید از لحاظ قانونی و توسط اداره بهداشت تأیید شود.»









ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code