منطقه 11

از سرای محله مـهجـور تا بازارچه ناایمن

نویسنده: نگار ملایری
ساکنان محله فروزش در محدوده‌ای که به دلیل بافت متراکم به‌عنوان مسکونی‌ترین محله ناحیه2 شناخته می‌شود با مشکلات و کاستی‌های متعددی دست و پنجه نرم می‌کنند...
1396/07/19
 ساکنان محله فروزش در محدوده‌ای که به دلیل بافت متراکم به‌عنوان مسکونی‌ترین محله ناحیه2 شناخته می‌شود با مشکلات و کاستی‌های متعددی دست و پنجه نرم می‌کنند؛ از فقر فضای سبز و سرانه ورزشی و تفریحی تا سختی‌هایی که برای حضور در سرای محله پیش رو دارند. معضلات حوزه خدمات شهری، دردسرهای خانه‌های خالی از سکنه و نگرانی‌ها درباره بازارچه 100ساله چهارسوق چوبی که نمونه‌اش جز در این محله در هیچ کجای ایران دیده نمی‌شود را هم باید به این فهرست اضافه کرد. «لاله قیاسی» شهردار ناحیه2 با خبرنگار همشهری محله همراه شد تا در گفت‌وگو با اهالی یکبار دیگر به مرور مشکلات بپردازیم و از برنامه‌های شهرداری برای رفع آنها بگوید. این بازدید میدانی فرصتی هم برای بیان گلایه خانم شهردار از همکاری نکردن برخی شهروندان در حفظ نظافت و بهداشت محله شد.

ساختمان تجاری مانع جذب اهالی به سرای محله
سرای محله فروزش نخستین ایستگاه محله‌گردی ماست؛ جایی که این روزها، هم تنها مرکز آموزشی و فرهنگی در دسترس اهالی محله است و هم در صدر فهرست گلایه‌هایشان قرار دارد. «اعظم‌السادات مشهدی» مدیر محله به نمایندگی از هم‌محله‌ای‌ها با اشاره به ماهیت تجاری ساختمانی که‌سرا در آن قرار دارد درباره مشکلات آن می‌گوید: «قرار گرفتن سرای محله در طبقه فوقانی این ساختمان تجاری که آسانسور ندارد باعث شده اهالی با وجود علاقه‌مندی برای مشارکت در برنامه‌های فرهنگی و اجتماعی، حضور کمرنگی در‌سرا داشته باشند. همین مسئله باعث شده سرای محله ما در مقایسه با دیگر‌سراهای محله میزان جذب کمتری داشته باشد. خلوتی‌سرا در ساعات میانی روز از همین مسئله حکایت دارد.» او ادامه می‌دهد: «مشکل دیگر این است که‌سرا در جنوبی‌ترین نقطه محله و در مجاورت محدوده تجاری قرار گرفته که همیشه تعداد زیادی از کارگران از اصناف مختلف در اطراف آن‌‌‌‌ تردد دارند. این شرایط باعث شده خانواده‌ها و به‌طور مشخص خانم‌ها که مخاطبان اصلی مراکز فرهنگی و آموزشی هستند رغبتی برای حضور در‌سرا نداشته باشند.»

پاسخ شهردار
مشکل‌سرا با نصب آسانسور حل می‌شود

قیاسی، شهردار ناحیه2 در حالی که صحبت‌های مدیر محله را تأیید می‌کند با اشاره به غیرممکن بودن تغییر مکان سرای محله در شرایط فعلی می‌گوید: «تغییر مکان سرای محله با توجه به محدودیت‌های اعتباری پیش روی شهرداری منطقه مقدور نیست. هرچند شهرداری منطقه در صورت وجود ملکی برای تهاتر، این کار را انجام خواهد داد. سال گذشته هم با تلاش شورایاری محله یکی از املاک در حال ساخت در محله برای جایگزینی با ساختمان فعلی‌سرا معرفی شد اما متأسفانه مالک خواستار خرید ملکش از سوی شهرداری بود و به تهاتر راضی نشد و همین مسئله مانع از انجام کار شد. بعد از این جریان، ساختمان سرای محله رنگ‌آمیزی شد و شهرداری به شورایاری و مدیریت‌سرا پیشنهاد پیگیری دریافت اعتبار برای نصب آسانسور را داد که متأسفانه تاکنون‌کاری در این‌باره صورت نگرفته است.» شهردار ناحیه وعده داد در صورت پیگیری مجدانه مسئولان سرا، او هم تمام تلاش خود را برای جذب اعتبارات لازم در این زمینه انجام دهد. به گفته قیاسی برای نصب آسانسور در ساختمان سرای محله به حدود 200میلیون تومان اعتبار نیاز است.

زباله‌ها سیمای محله را زشت کرده است
برای بررسی میدانی مشکلات، همراه شهردار ناحیه راهی کوچه‌پسکوچه‌های محله می‌شویم. نخستین معضلی که پیش چشم خودنمایی می‌کند وضع ناراحت‌کننده رهاسازی زباله‌ها در محله است. «محمدمهدی ماهرویان» شورایار محله با اظهار تأسف از تداوم این مشکل قدیمی می‌گوید: «زباله‌ها همچنان خارج از ساعت مقرر جمع‌آوری در مخازن و حتی معابر رها می‌شود. این مشکل در کوچه‌های قدیمی و کم‌عرض مثل محمودی و توسلی بیشتر دیده می‌شود.» او با اشاره به بنرهای نصب شده روی دیوار کوچه توسلی می‌افزاید: «متأسفانه باوجود تبلیغات و فرهنگسازی‌های مستمر هنوز مشکلی به نام رهاسازی زباله در معابر در محله‌های ما وجود دارد و هنوز اهالی از بوی ناخوشایند زباله‌ها در طول روز اذیت می‌شوند. عمل نکردن بعضی شهروندان به وظایف شهروندی‌شان در حوزه جمع‌آوری زباله باعث شده سیمای محله ما هم مخدوش شود.»

پاسخ شهردار
مردم همکاری نمی‌کنند
شهردار ناحیه2 که گویا دل پری از وضع زباله‌ها در محله فروزش دارد در تکمیل درددل عضو شورایاری محله می‌گوید: «تنها محله ناحیه2 که ما در آن با چالش زباله‌ها روبه‌رو هستیم محله فروزش است. به‌رغم تبلیغات و تلاش گسترده برای فرهنگسازی در این زمینه تا امروز نتیجه مطلوبی در آن کسب نکرده‌ایم.» قیاسی توضیحات درباره مشکلات خدمات شهری در محله فروزش را با اشاره به کم‌عرض بودن معابر ادامه می‌دهد: «معبرهای باریک امکان جمع‌آوری زباله‌ها توسط خودروهای مکانیزه را نمی‌دهد و ما مجبور به جمع‌آوری زباله‌ها به‌صورت دستی و توسط گاری‌ها هستیم. این موضوع در کنار بی‌توجهی برخی شهروندان به ساعت بیرون گذاشتن زباله‌ها باعث شده بزرگ‌ترین مشکل پیش روی محله فروزش امروز زباله‌ها باشد؛ موضوعی که همه خدمات شهرداری را زیر سؤال می‌برد. چون نهایت عمر خدمات شهری آن هم در شرایط ایده‌آل و مطلوب 45 دقیقه است. حال اگر ما مشارکت شهروندان را هم در کنار خود نداشته باشیم عمر این خدمات در محله به مراتب کمتر می‌شود. مسئله‌ای که افزایش جانوران موذی و آزار و اذیت همسایگان را هم در پی دارد.»

چارسوق چوبی و یک دنیا مشکل
در ادامه محله‌گردی همراه با خانم شهردار در بافت قدیمی محله به بازارچه چهارسوق چوبی می‌رسیم؛ بازارچه قدیمی و زیبایی که بیش از 100سال قدمت دارد و وقتی زیر سقف چوبی و پیزوری آن قرار می‌گیری می‌توانی رد پای تاریخ را در آن حس کنی. اما در کنار تمام زیبایی‌ها وضع خاص این بنای تاریخی امروز باعث نگرانی همسایگانش شده است. «مهدی خراجی» یکی از کاسبان بازارچه شهردار را که می‌بیند، می‌گوید: «ترک‌های بزرگ و کوچک نشسته بر دیوارهای این بازارچه قدیمی باعث نگرانی مردم محله است. هر روز جمعیت قابل توجهی از دانش‌آموزان 3مدرسه این حوالی از زیر سقف این بازارچه عبور می‌کنند و والدین مدام نگران سلامت و امنیت آنها هستند.» او که دل پری هم از وضع پشت‌بام بازارچه دارد می‌افزاید: «سازمان میراث فرهنگی به بهانه بهسازی بنا تمام پشت‌بام بازارچه را ویران کرده است. مطمئن باشید با نخستین بارندگی سقف تمام مغازه‌های بازارچه نشست می‌کند.» این کاسب جوان از وجود داربست‌های تعمیر جداره بازارچه به‌عنوان راه دزدی از مغازه‌ها توسط سارقان یاد می‌کند و می‌گوید: «آنقدر اجرای این طرح طولانی شده که طاقت همه مغازه‌داران طاق شده است.»

پاسخ شهردار
اجازه ورود به محوطه تاریخی را نداریم
شهردار ناحیه2 که با صبوری تمام به گلایه‌های کاسبان بازارچه گوش می‌کند، پاسخ می‌دهد: «با توجه به اینکه این چارسوق یکی از معدود چارسوق‌های چوبی موجود در ایران است و در اختیار میراث فرهنگی قرار دارد شهرداری اجازه ورود به آن را ندارد.» او ادامه می‌دهد: «سقف این بازارچه یکی از مهم‌ترین مشکلات پیش روی شهرداری است؛ موضوعی که اجازه‌‌‌‌ تردد خودروهای طرح جمع‌آوری مکانیزه زباله‌ها را در محله نمی‌دهد و ما را در ارائه خدمات شهری با مشکل مواجه کرده است. اما چاره‌ای برای این مشکلات نیست؛ چون حق وارد کردن خدشه بر پیکره بازارچه را نداریم.»

خانه‌های خالی از سکنه، مشکل بزرگ محله
همین‌طور که در محله قدم می‌زنیم تعداد زیاد خانه‌های خالی از سکنه و متروکه و نمای نازیبایی که ایجاد کرده‌اند جلب توجه می‌کند. «علی رئوفی» یکی از اهالی که از دردسرهای متعدد این خانه‌ها برای هم‌محله‌ای‌ها گلایه می‌کند، می‌گوید یکی از مشکلات محله وجود همین املاک خالی از سکنه است. او می‌گوید: «بسیاری از این خانه‌ها به محل تجمع معتادان و افراد بی‌خانمان تبدیل شده و حضور این افراد، امنیت و آسایش را از اهالی محله گرفته است. من بعد از سال‌ها و با صرف هزینه فراوان یک خانه ساختم اما همسایگی ملکم با یکی از این خانه‌های فرسوده و متروکه باعث شده هر روز با مشکلات متعددی مواجه باشیم.»

پاسخ شهردار
خانه‌ها مالک شخصی دارند
خانه متروکه‌ای که در کنارش قرار داریم برای شهردار ناحیه غریبه نیست. قیاسی به نرده‌های آهنی آن اشاره می‌کند و می‌گوید: «این نرده‌ها را سال گذشته شهرداری نصب کرد تا از ورود معتادان به آن جلوگیری شود اما تلاش‌های ما بیهوده است. چون این افراد راه‌های دیگری برای ورود به این قبیل خانه‌های خالی از سکنه پیدا می‌کنند.» قیاسی می‌افزاید: «بیشترین حجم خانه‌های متروکه و رها شده در محله فروزش وجود دارد و همین مسئله مشکلات بسیاری را پیش روی شهرداری و مردم قرار داده است. ‌از آنجا که اغلب این خانه‌ها مالک شخصی دارند و مورد ادعای وراث هستند شهرداری نمی‌تواند درباره آنها تصمیم‌گیری کند. آنها حتی حاضر به فروش ملک خود به شهرداری هم نمی‌شوند.» در محله‌ای مانند فروزش با بافت مسکونی متراکم، خریداری املاک فرسوده و متروکه توسط شهرداری، شاید تنها راه برای جبران کسری سرانه‌هاست. اما به گفته خانم شهردار تلاش‌های شهرداری برای توافق با صاحبان این املاک به نتیجه مطلوب نمی‌رسد: «ملک رها شده موجود در ابتدای خیابان زهره که بالغ بر 3هزار و 500مترمربع وسعت دارد ظرفیت خوبی برای تبدیل به فضای سبز و بوستان در محله بود. اما متأسفانه مالکان آن با شهرداری به توافق نرسیدند و همچنان این ملک، متروکه در محله باقی مانده است.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code