منطقه 11

تهران امن، مدیون همشهریان سفرکرده

نویسنده: مریم شریفی دبیر/mahale11@hamshahri.org
مثل یک شوک سنگین، شبیه پریدن از یک خواب آشفته، مثل... مثل کابوسی بود که دلت نمی‌خواهد بار دیگر حتی در ذهنت مرورش کنی...
1396/03/24
  مثل یک شوک سنگین، شبیه پریدن از یک خواب آشفته، مثل... مثل کابوسی بود که دلت نمی‌خواهد بار دیگر حتی در ذهنت مرورش کنی...
حوادث نیمروز چهارشنبه گذشته، خواب آرام تهران و تهرانی‌ها که نه، خواب همه ایران و ایرانی‌ها را آشفته کرد. از آخرین باری که صدای تیراندازی‌های ممتد و وحشت‌آفرین در خیابان‌های شهر پیچیده بود نزدیک به 30سال می‌گذشت و دیگر از خاطر پایتخت‌نشینان رفته بود حمله و اسلحه و رگبار و ناامنی. و چه نیک فرموده که «2نعمت است که قدرش شناخته نمی‌شود مگر وقتی از دست برود. یکی از آن دو، امنیت است...»
  صدای تیراندازی که از آن قلب نورانی تهران و خانه ملت بلند شد تازه یادمان آمد تا به حال شب‌ها سرمان را روی بالش امنیت می‌گذاشته‌ایم که صدای هیچ ‌ترقه‌ای خوابمان را آشفته نمی‌کرده. تازه حواسمان جمع شد وسط یک منطقه جغرافیایی ملتهب که سال‌هاست در آتش جنگ و غارت و خونریزی می‌سوزد و خاکستر می‌شود با امنیت زندگی کردن اتفاق بعیدی بوده که ما بی‌آنکه بدانیم هر روز مثل پدیده‌ای عادی از کنارش می‌گذشته‌ایم.
  خون پاک 17همشهری بی‌گناه‌ ما که به دست‌‌‌ تروریست‌ها بر زمین ریخت قلب‌های مجروح‌ ما لرزید از تصور حوادث مشابهی که می‌توانست مثل کشورهای همسایه هر روز و هر ساعت در شهر و کشور ما هم اتفاق بیفتد؛ داغ پشت داغ بر دل ‌ما بگذارد؛ شهر دوست داشتنی‌مان را پیش چشممان ذره ذره ویران کند و نگذارد لحظه‌ای از بار سنگین مصیبت کمر راست کنیم.
  ضربان‌های به شماره افتاده قلبمان که نظم گرفت تازه یاد جاهای خالی‌ افتادیم که چند سالی است در محله‌ها داغ بر دل هم‌محله‌ای‌ها گذاشته. یاد بچه‌محل‌هایی افتادیم که دل از خانه و خانواده و محله و شهرشان بریدند و رفتند که دل‌های ما از‌ترقه بازی‌های بدخواهان این آب و خاک نلرزد.
  غروب چهارشنبه که آب‌ها از آسیاب افتاده و شهر در امن و امان بود، وقتی سر سفره افطار در آرامش کامل روزه‌هایمان را کنار تمام اعضای خانواده و زیر سقف امن خانه خودمان باز می‌کردیم یاد سفره‌های افطار خانه‌هایی افتادیم که این روزها یک جای خالی غمزده‌شان کرده. یاد خرماهای افطاری افتادیم که همراه با بغض فرو می‌رود. یاد انتظار تلخ اهالی خانه برای باز شدن در و برگشتن عزیز سفرکرده‌ای که قرار خانه را با خود برده افتادیم، انتظاری که هر روز در پایان اذان، سر سفره افطار مکرر و مکرر می‌شود...
   
حوادث‌‌‌ تروریستی چهارشنبه گذشته در حرم مطهر امام خمینی(ره) و مجلس شورای اسلامی یکبار دیگر بر عظمت جهاد داوطلبانه رزمندگان مدافع حرم در کیلومترها دورتر از مرزهای کشور صحه گذاشت و بسیاری از ناباوران را متقاعد کرد که امنیت ایران اسلامی در معرکه جنگ و آتش و ویرانی چند ساله ناشی از حضور‌‌‌ تروریست‌های تکفیری در منطقه، مدیون جهاد بیصدا و بی‌ادعای این فرزندان شجاع وطن و خون پاک شهدای مدافع حرم است. بچه‌های باصفای تهران از جمله 3هم‌محله‌ای دریادل ما هم در این فهرست نورانی جا دارند و امروز بیش از همیشه مایه مباهات همشهریان خود هستند. به احترام «مرتضی کریمی»، «علی آقا عبداللهی» و «داریوش درستی» 3شهید مدافع حرم هم‌محله‌ای تمام قد می‌ایستیم و در مقابل صبر عظیم خانواده‌هایشان سر تعظیم فرود می‌آوریم.




ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code