منطقه 11

عیبش بگفتی، هنرش نیز بگو

نویسنده: مریم شریفی / دبیر
شعله‌ای در خرمنی از آهن و سیمان و آجر افتاد، بنایی فروریخت و داغ‌هایی جانگداز بر دل‌های بی‌شماری نشست...
1395/11/13
شعله‌ای در خرمنی از آهن و سیمان و آجر افتاد، بنایی فروریخت و داغ‌هایی جانگداز بر دل‌های بی‌شماری نشست. روزها گذشت، شعله‌های آتش فرونشست، آن بنای بلندبالا به خاطره‌ها پیوست اما امان از دل‌هایی که سوخت... برای هر دردی اما، مسکنی و برای هر جراحتی مرهمی است. آنچه می‌تواند تسکین‌دهنده آلام خانواده‌های داغدار شهدای آتش‌نشان و قوت قلب همکارانشان باشد به گمانم «آگاهی» است. از زیر بار غم حادثه پلاسکو که قد راست کردیم، قدری اگر از ندانسته‌هایمان کاسته باشیم، کمی اگر از پافشاری بر اشتباهاتمان دست برداشته باشیم و در خلوت خود اگر برای اصلاح و جبران اراده کرده باشیم، می‌شود به آمدن روزهای روشن‌تر امید بست. امروز اگر کمی از این تابلوی نیم سوخته فاصله بگیریم و 2هفته خاکستری غمبار بعد از فاجعه را مرور کنیم می‌توانیم نشانه‌هایی از اصلاح و جبران را ببینیم. آنهایی که همنفس روزها و شب‌های سرد و سنگین پلاسکو بودند شهادت می‌دهند تلاش‌های خالصانه‌ای از سوی شهروندان برای کمک به آتش‌نشانان در تسریع روند آواربرداری و رفع خستگی امدادگران قهرمان صورت گرفت؛ خبری از آدم‌های خنثی و سنگی موبایل به دست نبود و در عوض، یکی با دیگ سوپ داغ آمده بود گرما و قوت ببخشد به پاها و بازوان خسته و یخ بسته قهرمانان شهر، آن یکی کیک تولد فرزند شهیدش را به فرزندان سرافراز وطن پیشکش کرده بود برای لحظه‌ای شیرین شدن کام تلخشان از جای خالی رفیقان و دیگری گمنام آمد، شانه به شانه آتش‌نشانان روز و شب‌هایی را به هماوردی با آهن‌های‌گر گرفته گذراند، با مهارت مثال‌زدنی‌اش در برش کلاف‌های در هم گره خورده آهنی همه را به تعجب واداشت و گمنام رفت... از گوشه و کنار شهر هم خبرهای خوبی به گوش می‌رسد؛ قصه آتش‌نشانان قهرمان، نقل مادران و مربیان برای کودکان شهر شده و حرف مشترک همه آنها آموزش نکات ایمنی و تمرین مشارکت جمعی است. این بار حتی بزرگ‌ترهای‌ گاه لجباز هم از در انعطاف درآمده‌اند. این روزها کافی است در خیابان‌های شلوغ پایتخت، صدای آژیر ماشین آتش‌نشانی به گوش برسد. عکس‌العمل مسئولانه رانندگان در راندن خودروهایشان به حاشیه خیابان برای باز کردن راه پیش روی خودرو امدادی، تحسین برانگیز و مایه قوت قلب است. و همه اینها یعنی ما قدمی رو به جلو برداشته‌ایم. یعنی از فاجعه و درد پلی ساخته‌ایم برای بازگشتن به روزهای همدلی، برای گذشتن از ناآگاهی‌ها و رسیدن به روزهای بهتر.
در روزهایی که گذشت گوی سبقت را از هم ربودیم در نکوهش رفتارهای ناخوشایند بعضی همشهریان در حاشیه حادثه پلاسکو اما حالا فرصت خوبی است که از زاویه‌ای دیگر به ماجرا نگاه کنیم و با قدردانی از تغییرات خوشایندی که در رفتارهای اجتماعی شهروندان حاصل شده، سهم خود را در تثبیت و‌ ترویج این رفتارهای ارزشمند ادا کنیم.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code