منطقه 13

به نام شهروندان به کام بزهکاران

نویسنده: حسن حسن‌زاده
4 سال پیش بود که بخش‌هایی از مسیل منوچهری با اجرای طرح سرپوشیده شدن مسیل تبدیل به پیاده‌راهی با امکانات تفریحی شد و در اختیار اهالی محله امامت قرار گرفت.
1396/09/05
 4 سال پیش بود که بخش‌هایی از مسیل منوچهری با اجرای طرح سرپوشیده شدن مسیل تبدیل به پیاده‌راهی با امکانات تفریحی شد و در اختیار اهالی محله امامت قرار گرفت. اگرچه ایجاد این پاتوق محلی توانست برخی از مشکلات اهالی محله مانند بوی بد رودخانه و کمبود سرانه فضای سبز محله را تا حدی برطرف کند اما اجرای این طرح پیامدهایی را هم برای همسایه‌ها به همراه داشته است. آنها می‌گویند پیاده‌راهی که قرار بود محلی برای گذران اوقات فراغت سالمندان و مکانی برای دورهمی و ورزش جوان‌های محله باشد عصرها به پاتوقی برای تجمع معتادان و مصرف موادمخدر تبدیل شده است. به میان اهالی و همسایه‌های پیاده‌راه مسیل منوچهری رفتیم و از نزدیک ابعاد مشکل را بررسی کردیم. در ادامه پاسخ مسئولان کلانتری 128 تهران‌نو را هم برای کاهش مشکلات موجود در پیاده‌راه مسیل منوچهری می‌خوانید.

ناامنی با حضور معتادان
سال 1392 رودخانه مسیل منوچهری از تقاطع خیابان دماوند تا خیابان شهید آقاجانی، سرپوشیده و تبدیل به یک پاتوق محلی نسبتاً مناسب شد. اگرچه با امکاناتی که پس از اجرای فازهای اول و دوم طرح به این پاتوق محلی، اضافه و مشکلاتی مانند بوی بد رودخانه و تا حدی هم نیاز اهالی به یک پاتوق تفریحی برطرف شد اما اجرای این طرح مهمان ناخوانده دیگری را هم با خود به محله امامت آورد. به گفته اهالی عصرها و با تاریکی هوا نیمکت‌های سنگی پاتوق محلی برای تجمع معتادان و مصرف موادمخدر می‌شود. این را از آثار سوختگی روی نیمکت‌ها و دیوارهای گوشه و کنار پاتوق و نیز ابزار و ادوات مصرف موادمخدر که با چند دقیقه قدم زدن در این پیاده‌راه قابل مشاهده است می‌توان فهمید. فاز اول طرح پیاده‌راه مسیل منوچهری که از تقاطع خیابان دماوند تا زمین چمن مصنوعی ادامه دارد با خیابان مسیل منوچهری همسطح است.
یکی از همسایه‌های این محدوده که تمایلی به انتشار نامش ندارد می‌گوید: «هر روز وقتی هوا تاریک می‌شود معتادان در گروه‌های چند نفری وارد این پاتوق شده و در گوشه و کنار آن علنی مشغول مصرف انواع و اقسام موادمخدر می‌شوند. هرچند در این قسمت از پاتوق که با خیابان همسطح است و آنها راحت‌تر توسط عابران و همسایه‌ها دیده می‌شوند مصرف موادمخدر کمتر است اما همین حضور آنها هم باعث القای حس ناامنی میان همسایه‌ها شده است.»

سرنگ‌های آلوده کنار زمین چمن فوتبال
پس از اجرای فاز دوم طرح سرپوشیدن شدن رودخانه مسیل منوچهری امکانات جانبی مانند زمین چمن مصنوعی هم ساخته شد و در دسترس جوان‌های فوتبال دوست محله قرار گرفت. با این وجود وقتی چند دقیقه‌ای در حاشیه زمین چمن مصنوعی قدم می‌زنیم معلوم می‌شود استفاده از این زمین چمن چندان هم بی‌خطر نیست. تشک‌های ایمنی که برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی ورزشکاران دورتادور فنس‌ها نصب شده بود به کلی از بین رفته و اهالی مدعی هستند این کارهم توسط معتادان انجام می‌شود. حتی لابه‌لای چمن‌های مصنوعی هم ابزار و وسایل مصرف موادمخدر به چشم می‌خورد و اتاقکی که گویا قرار بود رختکن زمین باشد پر از کارتن‌های سوخته، لباس‌ها چروکیده، ته سیگار و زرورق‌های سوخته‌ای است که برای حرارت‌دهی برخی انواع موادمخدر به کار می‌رود. یکی از همسایه‌ها می‌گوید: «روزهای نخست که این زمین فوتبال ساخته شد استقبال بچه‌ها و جوان‌های محله زیاد بود. اما حالا اینجا پاتوق معتادان شده. امکانات ایمنی اطراف زمین از بین رفته و مهم‌تر از آن بازی در این زمین چندان عاقلانه نیست. اطراف زمین چمن پر از لوازم و وسایل معتادان است. از کجا معلوم که سرنگ آلوده هم لابه‌لای چمن‌ها نباشد؟‌»

متخلفان همسایه ما شده‌اند
مشکلات پیاده‌راه یا پاتوق مسیل منوچهری از محدوده زمین چمن مصنوعی تا نقطه پایان پاتوق در تقاطع خیابان شهید آقاجانی بیشتر می‌شود؛ جایی که سطح پیاده‌راه از خیابان مسیل منوچهری بیش از یک‌متر بالاتر است و به گفته اهالی همین مسئله هم باعث شده این محدوده تبدیل به مأمنی برای مصرف‌کنندگان و حتی خرده‌فروشان موادمخدر شود. «عباسعلی گوهری» یکی از همسایه‌های پاتوق مسیل منوچهری که از شرایط نامناسب این پاتوق گلایه‌مند است می‌گوید: «پنجره خانه ما مشرف به این پیاده‌راه است. شب‌ها وقتی هوا تاریک می‌شود می‌بینیم که معتادان روی همین نیمکت‌ها می‌نشینند و به دلیل اینکه تجمع آنها از داخل خیابان قابل رؤیت نیست به راحتی موادمخدر مصرف می‌کنند.‌ تردد آنها که گاهی به گروه‌های 20 نفره می‌رسد تا نزدیکی‌های صبح هم ادامه دارد و شرایط بدی را برای همسایه‌ها به وجود آورده است.» گوهری می‌افزاید: «الان مهم‌ترین مشکل ما ناامنی اینجاست که با تاریکی هوا نگران‌‌‌ تردد خانواده‌هایمان هستیم. از اینها گذشته چون فاصله خانه‌ها با پاتوق هم بسیار کم است سر و صدای آنها و گاهی الفاظ رکیک و نامناسبی که به کار می‌برند هم برای همسایه‌ها بسیار آزاردهنده است.»

تعداد گشتی‌ها بیشتر می‌شود
سرگرد «علی دهقان» معاون اجتماعی کلانتری 128 تهران‌نو با بیان اینکه رسیدگی ویژه‌تر به مشکلات موجود در پیاده‌راه مسیل منوچهری نیاز به ارائه درخواست رسمی مردمی به این واحد انتظامی دارد می‌گوید: «کلانتری 128 تهران‌نو با گشت‌های متعدد محل‌هایی که مصرف علنی موادمخدر در آنها انجام می‌شود را زیر نظر گرفته و در صورت رؤیت این مسئله مأموران گشت محل را پاکسازی می‌کنند. اما با توجه به اینکه نقاط مختلفی در منطقه وجود دارد که به‌عنوان پاتوق تجمع معتادان معرفی شده است از اهالی محله امامت درخواست می‌کنیم استشهادنامه‌ای با بیان دقیق مشکلات موجود در پیاده‌راه مسیل منوچهری به کلانتری 128 تهران‌نو ارائه دهند تا با ارجاع به دایره موادمخدر کلانتری ویژه‌تر به این مشکل رسیدگی شود.» معاون اجتماعی کلانتری 128 تهران‌نو درباره غرفه نیروی انتظامی می‌گوید: «نصب غرفه نیروی انتظامی نیاز به درخواست کتبی از این واحد انتظامی دارد تا در صورت لزوم پس از بررسی شرایط محل مورد نظر و هماهنگی با نهادهای دیگر مانند شهرداری و... مشکل رفع شود.»

نگهداری پاتوق از توسعه آن مهم‌تر است
«‌سید وحید مقدم» دبیر شورایاری محله امامت می‌گوید: «درست است که پس از 12 سال پیگیری بالاخره پاتوق و پیاده‌راه مسیل منوچهری ساخته شد و بخشی از مشکلات موجود هم کاهش پیدا کرد اما اکنون اهالی و به‌ویژه همسایه‌های نزدیک پاتوق با مشکل بزرگ‌تری مواجه هستند. در واقع پیاده‌راه مسیل منوچهری پاتوق معتادان شده است. اگرچه یک نگهبان هم برای پاتوق در نظر گرفته شده اما به هیچ عنوان نمی‌تواند برای حل مشکلات به وجود آمده در این محدوده جوابگو باشد. این معضلات که شامل مصرف علنی موادمخدر و حتی گاهی مشکلات اخلاقی می‌شود در فاز دوم طرح که از سطح خیابان بالاتر است شدیدتر شده است. با این وجود شورایاری جلسات زیادی با کلانتری 128 تهران‌نو داشته و اگرچه کلانتری هم گشت‌هایی در محل برقرار کرده اما این مشکل همچنان پابرجاست. به نظرم حفظ و نگهداری این پاتوق‌ها از ساخت آنها مهم‌تر است.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code