منطقه 13

تــیـــم شگفت انگیز عمو ناصــر

نویسنده: حسن حسن‌زاده
با هیجان مهره‌های رنگی را روی چمن کنار هم می‌چینند. وقتی توپ دوباره مهره‌ها را نقش زمین می‌کند بلند بلند می‌خندند و برای موفقیت دوست‌شان دست می‌زدند...
1396/03/28
 با هیجان مهره‌های رنگی را روی چمن کنار هم می‌چینند. وقتی توپ دوباره مهره‌ها را نقش زمین می‌کند بلند بلند می‌خندند و برای موفقیت دوست‌شان دست می‌زدند. از لذت بازی و سرگرمی که بگذریم آنان یاد می‌گیرند که علاوه بر هدف‌گیری صحیح و موفقیت فردی برای پیروزی گروهشان تلاش کنند. وقتی که مربی می‌گوید مهم‌ترین مشکل کودکان اوتیسمی ضعف در ارتباط برقرار کردن با دیگران و مشارکت در کارهای گروهی است به اهمیت این ورزش مفرح در روند درمان آنها پی می‌بریم. مدتی است که «ناصر نویدآذر» مربی جوان بولینگ که تمام هم و غمش کمک به کودکان مبتلا به اختلالات رفتار است خود را وقف آموزش این رشته به کودکان اوتیسمی شرق تهران کرده است. بچه‌ها او را «عمو ناصر» صدا می‌زنند. عمو ناصر هم از هیچ تلاشی برای نشاندن لبخند روی چهره معصومانه آنها دریغ نمی‌کند. مهمان یکی از جلسات تمرین تیم بولینگ کودکان اوتیسم شرق تهران شدیم. بچه‌هایی که عنوان نخستین تیم بولینگ کودکان اوتیسم تهران را از آن خود کرده‌اند و به‌زودی قرار است با تشکیل تیم‌های دیگر پا در میدان مسابقه بگذارند.

ورزشی که برای اوتیسمی‌ها مفید است
عموناصر که تا وارد زمین چمن می‌شود، بچه‌ها با دیدنش به هیجان می‌آیند. برایش دست تکان می‌دهند و چند نفری هم به شوق لحظات پر هیجان پیش رو بالا و پایین می‌پرند. نویدآذر 34 ساله بیش از 10 سال است که خود را وقف توانبخشی و آموزش فعالیت‌های ورزشی به معلولان، کودکان مبتلا به اوتیسم و اختلالات رفتاری کرده است. می‌گوید تمام هم و غمش خوشحالی و پیشرفت این بچه‌هاست و همین‌که آنها لبخند بزنند انگار دنیا را به او داده‌اند. همیشه لبخند به لب دارد. نویدآذر کارشناس تربیت‌بدنی معلولان است و در دانشگاه روان‌شناسی بالینی خوانده و شناخت خوبی نسبت به کودکان مبتلا به اختلالات رفتاری و نحوه تعامل با آنها دارد. او از انگیزه‌هایش برای آموزش بولینگ به کودکان مبتلا به اوتیسم می‌گوید: «کودکان اوتیسمی مشکلات مختلفی دارند. اگر از رفتارهای کلیشه‌ای این بچه‌ها بگذریم مهم‌ترین مشکل آنها محدودیت دید چشمی و ضعف در برقراری ارتباط چشمی است. نخستین تأثیر ورزش بولینگ تقویت توانایی چشمی بچه‌ها به‌واسطه تلاش برای هدف‌گیری درست است. وقتی توپ را به سمت هدف مورد نظر پرت می‌کنند با دیدن لحظه برخورد توپ با هدف که نتیجه عملکرد خود آنهاست لذت فراوانی برای ادامه این ورزش مفید می‌برند. همین لذت آنها هم به من انگیزه می‌دهد تا بیشتر از قبل برایشان وقت و انرژی بگذارم.»

بولینگ هدیه من به بچه‌های اوتیسم است
نویدآذر با وجود جوانی نخستین کسی بود که از ورزش بولینگ برای درمان و البته سرگرمی کودکان اوتیسمی استفاده کرد. او نخستین‌بار تیم بولینگ کودکان اوتیسمی استان البرز را تشکیل داد و حالا تلاش می‌کند، دومین تیم بولینگ کودکان اوتیسمی کشور را در شرق تهران راه‌اندازی کند. می‌گوید: «بزرگ‌ترین مشکل کودکان اوتیسمی گوشه‌گیری و حضور نداشتن در جامعه است. دلم می‌خواهد‌کاری کنم که همه خانواده‌ها این تصور نادرست را کنار بگذارند و به توانایی‌های فرزندانشان ایمان بیاورند. اینکه آنها هم می‌توانند مثل دیگر معلولان در مسابقات ورزشی مختلف، شرکت و حتی مقام کسب کنند. در این 10 سال با معلولان بسیاری کار کرده‌ام. از نابینایان تا ناشنوایان و کم‌توانان. می‌خواستم کودکان اوتیسم هم لذت حضور در مسابقه و پیروزی را درک کنند. به همین دلیل سراغ بولینگ رفتم. نخستین بار کودکان اوتیسمی شهر کرج را دور هم جمع کردم و به آنها بولینگ آموزش دادم. حتی مسابقات بولینگ کودکان اوتیسم استان البرز هم با حضور 20 نفر برگزار شد.» نویدآذر از مدتی پیش مشغول طراحی وسایل و لوازم خاص بولینگ برای کودکان اوتیسم است. او در این‌باره می‌گوید: «بعد از برگزاری مسابقات استان البرز و خوشحالی باورنکردنی بچه‌ها تصمیم گرفتم وقت بیشتری برای این کار بگذارم. حالا مشغول طراحی لوازم خاص بولینگ برای این کودکان هستم و می‌خواهم بچه‌های شرق تهران را به‌عنوان دومین تیم بولینگ کودکان اوتیسمی کشور آماده مسابقات بولینگ کنم.»

 از نگاه والدین
برای بازی لحظه‌شماری می‌کند
«علیرضا محمدزاده» پدر «متین» می‌گوید که در 3 سالگی بیماری متین را تشخیص داده‌اند. پسرش حالا 12 ساله شده و در کلاس سوم دبستان تحصیل می‌کند. محمدزاده از اشتیاق متین به بازی بولینگ می‌گوید: «متین در همین مدت کوتاه با آموزش‌های آقای نویدآذر علاقه زیادی به بولینگ پیدا کرده است. آنقدر که برای حضور در جلسات تمرین لحظه‌شماری می‌کند. وقتی تمرین تمام می‌شود تمام روز با هیجان درباره توپ‌هایی که به هدف زده حرف می‌زند.»

مربی دلسوز بچه‌هاً
«لیلا طاهریان» مادر «پرهام» از اشتیاق پسرش برای شرکت در جلسات تمرین حرف می‌زند. آنها از 2 سالگی پی به بیماری پرهام برده‌اند و از همان موقع هم آموزش‌های مختلف را شروع کرده‌اند. او درباره تأثیر ورزش بولینگ در یادگیری پرهام می‌گوید: «این بازی باعث تقویت تمرکز و دید چشمی بچه‌ها می‌شود. همین‌که پرهام هم مثل دیگر بچه‌ها با علاقه از بولینگ حرف می‌زند یعنی آموزش‌های دلسوزانه آقای نویدآذر موفق بوده است.»

 ناصر نویدآذر
 سن 34 ساله

 ویژگی: کارشناس تربیت‌بدنی معلولان، مربی کودکان مبتلا به اختلالات رفتاری و اوتیسم. او خود را وقف آموزش و تشکیل نخستین تیم بولینگ کودکان اوتیسم تهران کرده است. بچه‌ها او را عمو ناصر صدا می‌زنند و ارتباط عاطفی عمیقی با او دارند.

عاشق خنده معصومانه آنها هستم
نویدآذر می‌گوید: «ویژگی مشترک بیشتر بچه‌های اوتیسمی گوشه‌گیری است. آنها از حضور در جامعه و محیط‌های شلوغ وحشت دارند اما حس رقابت و شرکت در مسابقه چنان لذتی به آنها می‌دهد که با هر برخورد توپ به هدف صدای خنده‌های معصومانه‌شان تمام زمین بازی را پر می‌کند.» او از ارتباط عمیق عاطفی‌اش با بچه‌ها تعریف می‌کند. اینکه در مدت 10 سال کار با کودکان اوتیسمی همه آنها را می‌شناسد و حتی تلفنی هم که شده از خانواده‌های آنها و حال و روز‌شان را پرس و جو می‌کند. می‌گوید: «مدتی قبل با گروهی از دختران کم‌توان تنیس روی میز تمرین می‌کردم. پس از ماه‌ها تمرین دیگر می‌دانستیم نفرات برتر چه کسانی هستند. قرار شد به 3 نفری که خودمان انتخاب می‌کنیم جایزه بدهیم. اما دلم نیامد آنها را از لذت مسابقه محروم کنم. مسابقات را برگزار کردیم و اتفاقاً یکی از بچه‌هایی که کسی امیدی به او نداشت در فهرست 3 نفر برتر قرار گرفت.» نویدآذر ادامه می‌دهد: «آنجا بود که به خودم و خانواده‌های بچه‌ها گفتم هیچ‌وقت امید را فراموش نکنید. از آن روز به بعد بیشتر از هر وقت دیگری برای بچه‌ها به‌ویژه آنهایی که به ظاهر ضعیف‌تر از دیگران هستند وقت و انرژی می‌گذارم. وقتی یکی از آنها تنها یک پله از تمرین دیروزش پیشرفت می‌کند من هم یک پله به آرزویم که موفقیت و شنیدن صدای خنده معصومانه آنهاست نزدیک‌تر می‌شوم.»

وقتی تمام زمین پر از صدای خنده می‌شود
زمین چمن مصنوعی محله حافظیه محل تمرین تیم بولینگ کودکان اوتیسمی شرق تهران است. اشتیاق بچه‌ها برای انجام این بازی لذت‌بخش آنقدر زیاد است که نیم ساعت زودتر از زمان مقرر همراه پدرها و مادرهایشان در محله تمرین حاضر شده‌اند. با آمدن عمو ناصر، مربی جوان و خوشروی بچه‌ها تمرین امروز هم آغاز می‌شود. عمو ناصر یکی یکی برای نرمش و گرم کردن عضلات بچه‌ها وقت می‌گذارد و بعضی از پدرها هم که دیگر همبازی بچه‌ها در محیط خانه شده‌اند کمک حال مربی هستند. این میان مادران هم بیکار نیستند و وظیفه چیدن مهرهای رنگی بولینگ و آماده کردن توپ‌های رنگارنگ را برای شروع تمرین به عهده دارند. عمو ناصر از بچه‌ها می‌خواهد نوبت را رعایت کنند و هیچ حرکتی خارج از قواعد و قوانین بازی انجام ندهند. این کار نوعی آموزش نظم و انضباط و تعامل با اجتماع و محیط اطراف محسوب می‌شود و یکی از اهداف اصلی انجام بازی بولینگ برای کودکان مبتلا به اوتیسم است. بچه‌ها هم یکی یکی توپ‌های رنگی را دستشان گرفته‌اند و آن را به سمت مهره‌ها پرت می‌کنند. از آنجایی که قرار است یک تیم منتخب از میان بچه‌ها تشکیل شود عمو ناصر امتیازها را محاسبه می‌کند و بچه‌ها هم با هر ضربه‌ای که مهره‌ها را روی چمن بیندازند به وجد می‌آیند. حتی پدران و مادران هم در شادی بچه‌ها سهیم می‌شوند و تیم مورد نظر خود را تشویق می‌کنند. طولی نمی‌کشد که حس رقابت میان بچه‌ها بالا می‌گیرد و یکی دونفر از آنها شروع به کری‌خوانی می‌کنند. یکی پرتاپ‌های دقیق‌تر و قوی‌تری دارد و دیگری تخصصش پرتاپ حلقه به سمت مهره‌های رنگارنگ است. یکی از پدرها می‌گوید اشتیاق بچه‌ها به این بازی آنقدر زیاد شده که می‌دانم امروز که تمرین تمام می‌شود تا شروع جلسه بعد همه آنها در خانه هم با مهره‌های کوچک‌تر تمرین می‌کنند.

 آذر سعیدی مدیر انجمن فرشته‌های شرق
شناسایی 80کودک و نوجوان مبتلا به اوتیسم در شرق تهران

تمام زندگی‌اش را وقف کمک به کودکان مبتلا به اوتیسم کرده است. از وقتی که پزشکان بیماری پسرش «سهیل» را اوتیسم تشخیص دادند نیت کرده از هیچ تلاشی برای آگاهی‌بخشی درباره این بیماری و کمک به مادرانی که فرزند مبتلا به اوتیسم دارند فرو‌گذار نکند.
«آذر سعیدی» که چند سالی است انجمن حمایت از کودکان مبتلا به اوتیسم شرق تهران را به نام انجمن «فرشته‌های شرق» راه‌اندازی کرده و برنامه‌های ویژه‌ای هم برای کمک به کودکان اوتیسم شرق تهران اجرا کرده است از اهدافش برای راه‌اندازی جلسات آموزش بولینگ می‌گوید: «بیش از 80 کودک و نوجوان مبتلا به اوتیسم در شرق تهران را شناسایی کرده‌ایم. تقریباً همه آنها همراه پدران و مادرانشان در جلسات آموزشی انجمن شرکت می‌کنند. مدتی قبل بود که تصمیم به راه‌اندازی جلسات آموزش بولینگ برای بچه‌ها گرفتیم. رشته ورزشی که تأثیرات مثبت بسیاری در آموزش بچه‌ها و تقویت توانایی‌های آنها دارد. تلاش می‌کنیم به زودی نخستین تیم بولینگ کودکان اوتیسمی تهران را تشکیل دهیم و از آنجایی که تیم البرز هم مدتی قبل تشکیل شده می‌خواهیم مسابقه‌ای جذاب میان این 2 تیم برگزار کنیم. برای این کار باید بچه‌های بیشتری جذب جلسات آموزش بولینگ شوند تا از تمام استعداد‌های موجود استفاده کنیم. شرکت در این جلسات که علاوه بر ایجاد فضایی شاد و سرگرم‌کننده برای بچه‌ها حس رقابت را هم میان آنها تقویت می‌کند کاملاً رایگان است.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code