منطقه 16

با ماسک وارد محله شوید!

نویسنده: مریم قاسمی
اجرای طرح انشعاب فاضلاب شهری و خانگی در تهران بیش از 15 سال سابقه دارد، اما با این حال هنوز برخی از خانه‌های منطقه از این نوع خدمات برخوردار نبوده و اهالی به سختی روزگار می‌گذرانند...
1396/09/12
 اجرای طرح انشعاب فاضلاب شهری و خانگی در تهران بیش از 15 سال سابقه دارد، اما با این حال هنوز برخی از خانه‌های منطقه از این نوع خدمات برخوردار نبوده و اهالی به سختی روزگار می‌گذرانند. در محله خزانه بخارایی چند کوچه وجود دارد که بیش از 15 خانوار با جمعیت نسبتاً زیاد آنجا زندگی می‌کنند ولی هنوز انشعاب فاضلاب خانگی در این محدوده اجرا نشده و به دلیل انباشت آب‌های آلوده و کثیف داخل حوضچه و نهرها اهالی با مسائل بهداشتی و سلامتی گوناگون مواجه شده‌اند. انتشار گاز فاضلاب و بوی نامطبوع جز آلودگی هوا و افزایش حشرات و جانوران موذی، سلامت خانواده‌ها را به خطر انداخته است و بیش از همه کودکان و سالمندان به دلیل شرایط جسمانی و ضعف بدنی در معرض بیماری قرار گرفته‌اند. به گفته اهالی باید و نبایدهایی که درباره اجرای طرح انشعاب فاضلاب مطرح می‌شود با چند موضوع ارتباط نزدیکی دارد؛ از جمله بافت فرسوده و موانع نوسازی خانه‌ها، تعداد زیاد خانوارها و سکونت چند خانواده در یک خانه، خانه‌های قولنامه‌ای و دست آخر وضعیت مالی و توان اقتصادی اهالی. با توجه به اهمیت موضوع همراه با «‌‌مهدیه قنبری» کارشناس دفتر نوسازی محله خزانه بخارایی، سری به این محله زدیم تا از نزدیک در جریان مشکلات اهالی قرار بگیریم.

حوضچه آب‌های آلوده درون خانه
دفتر خدمات نوسازی محله خزانه بخارایی نزدیک فلکه اول و در ابتدای خیابان شهید فراهانی واقع شده است. با ‌‌«مهدیه قنبری» کارشناس دفتر خدمات نوسازی خزانه بخارایی به سمت کوچه‌ای می‌رویم که در طول این سال‌ها از لوله‌کشی فاضلاب خانگی برخوردار نبوده و ساکنان آن در وضعیت نامناسب و غیر‌بهداشتی زندگی می‌کنند.  قنبری از مدت‌ها پیش با انجام تحقیق و پژوهش میدانی و شنیدن صحبت‌های مردم در جریان مشکلات و انتظارات اهالی قرار گرفته است. او عنوان می‌کند: «به محض ورود به داخل این کوچه‌ها بوی نامطبوع و مشمئز‌کننده‌ای مشام را می‌آزارد. این بو از داخل خانه‌هایی است که از حوضچه یا چاه برای دفع فاضلاب خانگی و آب‌های آلوده استفاده می‌کنند.»

2 میلیون تومان، حق خرید انشعاب فاضلاب
کارشناس دفتر نوسازی محله خزانه بخارایی وضعیت بهداشتی خانواده‌های ساکن در این محدوده را بحرانی می‌داند و می‌گوید: «به تازگی بیماری‌های عفونی و پوستی در این نقاط بیشتر شده، به نظر می‌رسد انباشت آب‌های کثیف و آلوده و فاضلاب خانگی در این ماجرا بی‌تأثیر نبوده است. نباید فراموش کنیم که در هر خانه چند کودک و سالمند در بدترین شرایط بهداشتی و زیست‌محیطی زندگی می‌کنند و هر لحظه امکان دارد به انواع بیماری‌ها مبتلا و راهی بیمارستان و مراکز درمانی شوند.»  «‌خلیل خان کش» یکی از ساکنان کوچه بن‌بست اول است که به گفته خودش، بارها موضوع انشعاب فاضلاب خانگی را پیگیری کرده است و جز جواب «‌‌امکان ندارد» و «‌‌نمی‌شود» حرف دیگری نشنیده است. او از نتایج پیگیری‌هایش صحبت می‌کند و می‌گوید: «مسئولان اداره فاضلاب جواب روشن و شفاف به ما نمی‌دهند. گاهی می‌گویند که سطح زمین این کوچه‌ها پایین است و حفاری و لوله‌گذاری فاضلاب امکان‌پذیر نیست، اما مدتی است که نامه به خانه‌های اهالی می‌فرستند که اگر انشعاب فاضلاب خانگی نخریم، لوله‌کشی آب خانه‌مان را قطع می‌کنند. به نظر شما کدام پاسخ درست است و ما باید کدام حرف و سخن را قبول کنیم.؟‌»  این‌طور که برخی از خانواده‌‌ها عنوان می‌کنند مسئولان شرکت فاضلاب در این قبض‌ها از مالکان خواسته‌اند حدود 2 میلیون تومان حق انشعاب بپردازند، در صورتی که هنوز اصل مسئله حل نشده است.

مسئولان یک روز مهمان خانه ما شوند
«رخساره سلطان‌پور» 70 ساله با عروس و نوه‌هایش در یک خانه کوچک زندگی می‌کند. او امید چندانی به حل مشکلات محله‌اش ندارد و می‌گوید: «در طول این سال‌ها هیچ‌یک از مشکلات؛ بافت فرسوده، انشعاب فاضلاب و... حل نشده و چند مشکل دیگر هم اضافه شده است، پمپ برقی خانه‌ها مدام می‌سوزد و خانواده‌ها ناچارند به‌صورت دستی مخزن فاضلاب را تخلیه کنند که این کار برای بانوان و سالمندان عذاب‌آور است.» مادربزرگ نگاهی به شکاف و نم دیوار خانه‌اش می‌اندازد و می‌گوید: «چه کسی دوست دارد در چنین جایی زندگی کند. فرزندان و نوه‌هایم به سختی استحمام می‌کنند. دخترم به بوی فاضلاب حساسیت شدیدی دارد و از این بابت نگران هستم. چه کسی پاسخگوست؟‌»
حاج «‌‌حسن خان کش‌زاده» در تکمیل صحبت‌های همسرش می‌گوید: «با این شرایط، نه راه پس و نه راه پیش داریم. تخریب و نوسازی خانه‌هایمان بیشتر شبیه یک رؤیا و خیال است و تا زمانی که نوسازی نکنیم، انشعاب فاضلاب خانگی نمی‌دهند. نکته آخر اینکه مالکان و صاحبخانه‌ها برای تجمیع خانه‌های فرسوده مشارکت نمی‌کنند و سرمایه‌گذارها نیز شرایط بهتری برای مالکان در نظر نمی‌گیرند. کاش مسئولان یک روز مهمان خانه‌های اهالی می‌شدند تا مشکلات آنها را بهتر درک کنند.»

نوسازی، تنها راه‌حل رفع مشکلات
متراژ خانه‌ها در این محدوده بین 50 تا 70‌مترمربع است و به‌طور میانگین عمر ساختمان‌ها به 60 سال می‌رسد. این‌طور که قنبری، کارشناس دفتر خدمات نوسازی محله خزانه بخارایی عنوان می‌کند بیشتر خانه‌ها سند مالکیت دارند و تعدادی از املاک نیز قولنامه‌ای هستند.
او با اشاره به تسهیلات و امتیازاتی که مدیریت شهری برای نوسازی بافت فرسوده در نظر گرفته، توضیح می‌دهد: «اگرساکنان یک کوچه با یکدیگر مشارکت و همکاری کنند با تجمیع پلاک‌های فرسوده و ساخت واحدهای مسکونی نوساز سود و منفعت بیشتری می‌برند، ضمن اینکه در صورت نوسازی دیگر خبری از مشکلات ناشی از نبود انشعاب نخواهد بود.»
وی با یادآوری دیدار چند ماه قبل شهردار منطقه؛ اهالی و نمازگزاران مسجد صاحب‌الزمان(عج) می‌گوید: «آن موقع حتی سرمایه‌گذار برای ساخت واحدهای مسکونی نوساز معرفی شد، اما تعدادی از اهالی مخالفت کردند و با طرح تجمیع پلاک‌های فرسوده کنار نیامدند.»
اهالی محله عنوان می‌کنند که مسئولان پیشنهاد داده بودند که در ازای هر خانه، یک واحد آپارتمان نوساز تحویل می‌دهند، اما در برخی از خانه‌ها 2 تا 3 خانوار زندگی می‌کنند و قبول کردن این شرایط برای آنها سخت است. از سوی دیگر صاحبخانه‌ها نیز شرایط مالی مناسبی ندارند و نمی‌توانند برای نوسازی خانه‌هایشان پول خرج کنند، بنابراین اهالی راهی جز تسلیم شدن در برابر شرایط دشوار زندگی ندارند و باید با مشکلاتی چون نبود انشعاب فاضلاب خانگی کنار بیایند.»




ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code