منطقه 16

تصمیـم خیرخواهانه کبــری

نویسنده:
چند سالی است که تابلو حسینیه خادمان‌الزهرا(س) روی خانه شماره 4 کوچه شهید اسداللهی در محله باغ آذری نصب و زیرزمین این خانه به محفل قرآنی بانوان محله تبدیل شده است...
1396/03/28
چند سالی است که تابلو حسینیه خادمان‌الزهرا(س) روی خانه شماره 4 کوچه شهید اسداللهی در محله باغ آذری نصب و زیرزمین این خانه به محفل قرآنی بانوان محله تبدیل شده است. همه اهالی نشانی را می‌دانند و با نخستین پرسش به سمت حسینیه راهنمایی می‌شویم. «کبری قانعی آرانی» یک روز تصمیم می‌گیرد برای کمک به نیازمندان و برپایی محافل قرآنی و مذهبی، زیرزمین خانه‌اش را به حسینیه تبدیل کند و با همراهی همسرش این تصمیم محقق می‌شود و اکنون بیش از 5 سال است که از آن تصمیم می‌گذرد. برگزاری کلاس‌های قرآنی، برپایی مراسم روضه‌خوانی و مولودی، تهیه جهیزیه برای نوعروسان بی‌بضاعت و کمک به خانواده‌های نیازمند از جمله برنامه‌هایی است که این روزها در حسینیه خادمان‌الزهرا(س) انجام می‌شود. البته خدمت‌رسانی به همنوعان توسط‌بانی حسینیه و اهالی محدود به محله و منطقه نمی‌شود و آنها کمک‌هایشان را به دست نیازمندان در هرجای ایران می‌رسانند. قانعی انس با قرآن در دوران کودکی را علت اصلی ساخت حسینیه و آمیخته شدن زندگی‌اش با قرآن می‌داند. خانواده‌اش مذهبی بودند و از سن کم همراه با پدر و مادر در جلسات قرآنی و مراسم روضه‌خوانی شرکت می‌کرد. خانه‌شان خیلی بزرگ نبود اما در همان فضای کوچک، پدرش کلاس دایر کرده بود و به بچه‌های محل قرآن آموزش می‌داد. قانعی هم یکی از شاگردانی بود که در کلاس‌های پدر حاضر می‌شد و همپای سایر بچه‌ها نحوه صحیح قرائت قرآن را می‌آموخت. همین حضور و تربیت باعث می‌شود قانعی آرانی ادامه‌دهنده راه پدرش شود و فعالیت‌های قرآنی را سرلوحه کار و زندگی‌اش قرار ‌دهد.

برگزاری کلاس در خانه اجاره‌ای
«کبری قانعی آرانی» پس از تمام شدن تحصیلاتش ازدواج می‌کند. همسرش علایق او را می‌داند و از همان ابتدا سعی می‌کند با او همراه شود. قانعی که خودش را میراث‌دار راه پدر می‌داند، در همان خانه کوچک اجاره‌ای، کلاس آموزش قرآن دایر می‌کند. هر روز که می‌گذرد تعداد کودکان و نوجوانانی که در کلاس آموزش قرآن حاضر می‌شوند، بیشتر می‌شود و قانعی با اشتیاق فراوان دانسته‌هایش را در اختیار شاگردانش قرار می‌دهد. کلاس‌های قرآن آنقدر برای بچه‌ها جذاب می‌شود که برای حاضر شدن در آن با هم رقابت می‌کنند.

درس دادن همراه با کودک شیرخواره
همه چیز به خوبی پیش می‌رود تا اینکه قانعی آرانی صاحب فرزند می‌شود و به اجبار برای مدت کوتاهی کلاس آموزش قرآن را تعطیل می‌کند. البته این تعطیلی بیشتر از چند روز طول نمی‌کشد و او همراه با کودک شیرخواره‌اش سرکلاس حاضر می‌شود و آموزش قرآن به کودکان و نوجوانان محله را ادامه می‌دهد. همین پشتکار خانم مربی باعث می‌شود، شاگردانش دست به کار شوند و در مدیریت کلاس به او کمک کنند.

سرکلاس به جای حضور در کوچه‌ها
فعالیت‌های قرآنی کبری قانعی آرانی در خانه کوچک اجاره‌ای ادامه داشت تا اینکه مدت اجاره تمام می‌شود و آنها خانه‌ای در کوچه شهید اسداللهی محله باغ آذری، خریداری و به آنجا نقل مکان می‌کنند. کلاس قرآن با رضایت همسر در خانه جدید تشکیل می‌شود و باز هم کودکان و نوجوانان به جای بازی و گذراندن وقت و عمر در کوچه و خیابان سرکلاس حاضر می‌شوند و پای مباحث قرآنی و مذهبی او می‌نشینند.

آموزش قرآن به بانوان
شاگردان قانعی آرانی در خانه از کلاس قرآنی‌شان تعریف می‌کنند و مادران هم تشویق می‌شوند تا در این کلاس‌ها شرکت کنند. قانعی در برابر استقبال بانوان محله تسلیم می‌شود و برای روزهای هفته برنامه‌ریزی می‌کند و روزهای فرد را به کودکان و نوجوانان اختصاص می‌دهد و روزهای زوج هم برای بانوان کلاس آموزش قرآن دایر می‌کند. همین استقبال اهالی باعث می‌شود، قانعی آرانی کم‌کم به آرزوی دیرینش که ساخت حسینیه بود، نزدیک‌تر شود.

زیرزمینی که حسینیه شد
خانه شماره 4 قدیمی است و نیاز به نوسازی دارد. قانعی آرانی به اتفاق همسرش تصمیم می‌گیرند بنای قدیمی را تخریب و ساختمان جدیدی بنا کنند. کبری خانم این فرصت را غنیمت می‌شمارد و تصمیمش درباره ساخت حسینیه در منزلشان را با همسرش در میان می‌گذارد. همسرش راضی و زیرزمین خانه جدید به ساخت حسینیه اختصاص داده می‌شود. قانعی آرانی برای باز کردن در حسینیه به روی اهالی لحظه‌شماری می‌کند و وقتی برای نخستین بار پا در حسینیه می‌گذارد نفس عمیقی می‌کشد و با صدای بلند می‌گوید: «خدایا شکر که بالاخره به آرزویم رسیدم. امیدوارم لایق خدمتگزاری به اهالی در این حسینیه باشم.»

حمایت خانواده در خدمت‌رسانی
«کبری قانعی آرانی» معتقد است که با همراهی همسرش توانسته راه پدرش را ادامه دهد. او می‌گوید: «همسرم از ابتدا یار و یاورم بوده و هیچ‌وقت مرا تنها نگذاشته است.» فرزندان قانعی هم در کارهای خیر او شریک هستند.‌بانی حسینیه خادمان‌الزهرا(س) می‌گوید: «پسرم تنها خیر حسینیه است و بیشتر کارها با حمایت‌های مالی او انجام می‌شود و دخترهایم در تهیه جهیزیه و اقلام مورد نیاز خانواده‌های نیازمند کمک می‌کنند.» کارهای خیرخواهانه و نوعدوستانه حسینیه به دست اعضای خانواده انجام می‌شود و کبری قانعی آرانی به‌عنوان بانی، عهده‌دار مدیریت است.

کمک به نیازمندان مرز نمی‌شناسد
کمک‌های نوع دوستانه قانعی آرانی تنها به محله، منطقه و حتی تهران محدود نمی‌شود. او پا را از مرزها فراتر گذاشته است و کمک‌هایش را به دست نیازمندان در نقاط محروم کشور می‌رساند. قانعی آرانی می‌گوید: «کمک به دیگران وقت و مرز نمی‌شناسد و معتقدم مهم نیست که افراد نیازمند کجا زندگی می‌کنند. آنها مستحق کمک و حمایت هستند و وظیفه انسانی هم حکم می‌کند از آنها دستگیری کنیم.» او درباره لحظه‌های تماشایی و توصیف‌ناپذیر شادی کودکان روستاهای کرمان، لرستان و آران و بیدگل می‌گوید: «وقتی کودکی کفش نو به پا می‌کند و لباس تازه و تمیزی می‌پوشد و با شادی به این طرف و آن طرف می‌دود و ذوق می‌کند، حس می‌کنم خداوند به روی من لبخند می‌زند و پراز شادی و سرزندگی می‌شوم.»

راه ارتباط خیّران با‌ بانی حسینیه
کارهای حسینیه خادمان‌الزهرا(س) توسط کمک‌های مردمی و با مشارکت خیّران انجام می‌شود. کبری قانعی آرانی می‌گوید: «این حسینیه وابسته به هیچ سازمانی نیست و بودجه‌ای هم ندارد. همه کارها توسط کمک‌های مردمی و مشارکت و همراهی خیّران انجام می‌شود.» به گفته وی برای مشارکت در کارهای خیرخواهانه این حسینیه محدودیتی وجود ندارد. قانعی آرانی می‌گوید: «کسانی که تمایل دارند در امور خیر ما را همراهی کنند و باقیات‌الصالحاتی برایشان باشد، می‌توانند با شماره‌های 55187798 و 55334663 تماس بگیرند.»

شناسایی و حمایت از 30 خانواده نیازمند
علاوه بر کمک‌های نقدی، شهروندان می‌توانندکمک‌های غیر‌نقدی خود را شامل مواد غذایی، پوشاک و کیف و کفش به دست نیازمندان برسانند. کبری قانعی آرانی می‌گوید: «برای جمع‌آوری کمک‌های نقدی و غیر‌نقدی اهالی محدودیتی وجود ندارد و افرادی که قصد همکاری دارند می‌توانند با مراجعه حضوری به حسینیه، کمک‌هایشان را تحویل دهند. همچنین افرادی که قصد دارند نذری‌هایشان را به دست نیازمندان برسانند می‌توانند با ما تماس بگیرند.» به گفته وی تاکنون حدود 30 خانواده نیازمند در محله شناسایی شده و این کار همچنان ادامه دارد.

برپایی مراسم اهالی در حسینیه
محله باغ آذری بافت قدیمی دارد و بیشتر خانه‌ها کوچک هستند و اهالی نمی‌توانند در مناسبت‌های مختلف ملی و مذهبی مراسم برگزار کنند. کبری قانعی آرانی می‌گوید: «حسینیه خادمان‌الزهرا(س) متعلق به همه اهالی است و می‌توانند از امکانات آن برای برگزاری مراسم روضه‌خوانی، مولودی و حتی سفره‌های نذری و جشن‌های مختلف ملی و مذهبی استفاده کنند.» به گفته وی درهای حسینیه همیشه روی اهالی باز است و برای استفاده از آن نیاز به اجازه نیست. قانعی آرانی می‌گوید: «شهروندان در قبال استفاده از امکانات حسینیه هیچ هزینه‌ای پرداخت نمی‌کنند و دعای خیر و ذکر صلوات تنها هزینه‌ای است که می‌پردازند.»

خدمت‌رسانی به نیازمندان
کبری قانعی آرانی مجوز حسینیه را می‌گیرد و آن را به نام خادمان‌الزهرا(س) مزین می‌کند. تابلو روی خانه شماره 4 نصب می‌شود و اکنون بیش از 5 سال است که بانوان محله در حسینیه فعالیت‌های قرآنی و مذهبی انجام می‌دهند. به مرور زمان فعالیت بانوان گسترده‌تر می‌شود و این روزها علاوه بر کلاس آموزش کتاب آسمانی و برپایی محافل انس با قرآن، کارهای اجتماعی مربوط به تهیه جهیزیه برای نوعروسان بی‌بضاعت و شناسایی و کمک به خانواده‌های نیازمند هم انجام می‌شود.

بانوی مهربان و دلسوز محله
«صدیقه سلیمانی» از ساکنان قدیمی محله باغ آذری است و سال‌های زیادی است که به حسینیه خادمان‌الزهرا(س) می‌آید و در کلاس‌های قرآن شرکت می‌کند. او می‌گوید: «خانم‌ها در محله، مکانی برای فعالیت‌های مذهبی و قرآنی نداشتند و ساخت این حسینیه باعث شده در یک محفل دور هم جمع شویم و قرآن یاد بگیریم و کارهای خیرخواهانه انجام دهیم.» سلیمانی به ویژگی اخلاقی‌بانی حسینیه اشاره می‌کند و می‌گوید: «قانعی آرانی، بسیار مهربان و دلسوز است و همیشه سعی می‌کند جویای حال همسایه‌ها باشد و به آنها کمک کند.»

محفلی برای حضور بانوان
«فاطمه دهقان» همراه با کودک 45 روزه‌اش آمده است. او حسینیه خادمان‌الزهرا(س) را محلی امن برای حضور بانوان می‌داند و می‌گوید: «تا قبل از ساخت حسینیه هیچ مکانی برای فعالیت خانم‌ها در محله وجود نداشت اما الان همه اینجا جمع می‌شویم و با جمع‌آوری کمک‌های مردمی اقلام و اجناس مختلف را به دست نیازمندان می‌رسانیم.» دهقان به نیکی از‌ بانی حسینیه یاد می‌کند و می‌گوید: «قانعی، بانوی بسیار مهربان است و سعی می‌کند در حد توان به دیگران کمک کند. هیچ‌کس دست خالی از خانه‌اش بیرون نمی‌رود.»

زندگی‌اش را وقف کرده است
خودش را «توران قاسمی» معرفی می‌کند و می‌گوید: «خیلی سال است که به حسینیه می‌آیم و در برنامه‌های قرآنی و مراسم روضه‌خوانی شرکت می‌کنم.» وی به مباحث مطرح شده در کلاس‌های قرآن و مفاهیم اشاره می‌کند و می‌گوید: «مردمداری مهم‌ترین درسی است که در کلاس‌های قرآنی حسینیه یاد گرفته‌ام و همیشه سعی می‌کنم به همسایه‌ها احترام بگذارم.» قاسمی در توصیف قانعی آرانی می‌گوید: «او زندگی‌اش را وقف قرآن کرده است و با ساخت این حسینیه باعث شده خانم‌های محله در کارهای خیرخواهانه شرکت کنند.»

رفع مشکل اهالی
«اقدس ابراهیمی» از همسایه‌های قدیمی محله است و در کارهای حسینیه به قانعی آرانی کمک می‌کند. او می‌گوید: «این حسینیه به مرکز فعالیت بانوان محله تبدیل شده است. در مناسبت‌های مختلف با مشارکت اهالی مراسم برگزار می‌کنیم و نذری می‌دهیم.» وی در توصیف ویژگی قانعی آرانی می‌گوید: «اهالی به ‌بانی حسینیه اعتماد دارند و وقتی برایشان مشکلی پیش می‌آید با او در میان می‌گذارند. قانعی برای رفع مشکل اهالی تلاش می‌کند. خانواده مردمداری هستند و هیچ‌وقت باعث آزار همسایه‌ها نبوده‌اند.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code