منطقه 16

نبض آقای دکتــر فقط برای خدمت می‌زند

نویسنده: یلدا قاسمی
منتظر آمدنش بودیم. قرار بود برای معاینه مادر شهید «‌حسن منیری» بیاید...
1396/03/28
منتظر آمدنش بودیم. قرار بود برای معاینه مادر شهید «‌حسن منیری» بیاید. زنگ خانه به صدا درآمد. انگار با آمدنش باعث سرور و شادمانی مادر شهید شده است. ما هم منتظر بودیم که از نزدیک پزشک محبوب محله را ببینیم. پزشک خیّر و نیکوکار محله با چهره‌ای مهربان و صمیمی به خانه آمد. به غیر از من چند همسایه و دوست قدیمی در خانه شهید منیری حاضر بودند و آن‌گونه دور و بر آقای دکتر و مادر شهید می‌چرخیدند که انگار نسبت نزدیکی با آنها داشتند. «حمید ابریشمی» پزشک 62 ساله محله جوادیه که بین اهالی محبوبیت زیادی دارد، در خانه شهید آنقدر خودمانی برخورد می‌کند که برایمان جالب به نظر می‌رسد. شاید به همین دلیل است که اهالی و همسایه‌ها در کنارش هستند. پای صحبت این طبیب دوستداشتنی و با اخلاق نشستیم. او مطالب جذاب و قابل تأملی بیان کرد که می‌توانید در ادامه گزارش بخوانید.

حق همسایگی را بجا آورده است
چند دقیقه‌ای از حضورمان در خانه خانواده شهید «حسن منیری» نگذشته که ابزار کارش را از کیف بیرون می‌آورد و در کنار مادر شهید می‌نشیند. حال عمومی او را جویا می‌شود و او را معاینه می‌کند. دکتر «حمید ابریشمی» با مهربانی بامادر شهید صحبت می‌کند. پس از بررسی اوضاع و احوال، فرصت را غنیمت می‌شمرد وبا گفت‌وگویی صمیمانه با مادر شهید منیری، از خاطرات شهید می‌پرسد. بازگو کردن خاطرات برای مادر شهید بسیار شیرین و دوستداشتنی است. حال و هوایش عوض می‌شود و با بیان خاطرات فرزندش ما را به دنیای دیگری می‌برد. با اینکه مادر شهید در خانه به تنهایی زندگی می‌کند، اما تنهایی در خانه او معنا و مفهومی ندارد چراکه همیشه حضور فرزندش را در خانه حس می‌کند. البته مادر شهید می‌گوید: «اهالی و همسایه‌ها تنهایم نمی‌گذارند و با مراقبت و رسیدگی از من، حق همسایگی را بجا می‌آورند. همین آقای دکتر ابریشمی یکی از همسایه‌های خوب محله ماست و بسیار زحمتکش است. او سال‌هاست که دست خیر دارد و خادم شهروندان محله است. خوشا به حالش که می‌تواند دست مردم را بگیرد و برایشان‌کاری انجام دهد.»

دغدغه پزشک نیکوکار محله خانواده شهداست
ابریشمی، در ادامه صحبت‌های مادر شهید می‌گوید: «مادر شهیدحسن منیری مانند مادرم است. وظیفه من و افرادی که می‌توانند‌کاری بکنند این است که در حد توان به آنها خدمت کنیم. اگر فرزندان این خانواده‌های معظم نبودند، ما هم اینجا نبودیم.» «سیده‌صغری شعیبی» یکی از شهروندان فعال محله است. گاهی میان گفت‌وگوها وارد می‌شود. وی در ادامه صحبت‌های پزشک خیّر می‌افزاید: «دکتر ابریشمی اوایل سال 1366 به این منطقه آمد و در خیابان 20 متری جوادیه یک مطب را اجاره کرد. همان سال‌ها به دلیل نیاز جامعه به مردم خدمت می‌کرد و به‌عنوان یک پزشک نیکوکار و خیّر دست از کمک کردن به مردم بر نمی‌داشت.»او می‌افزاید: «امرار معاش برای هر فردی از هر چیز دیگری مهم‌تر است، اما آقای دکتر حتی در دوره‌ای که مطب اجاره‌ای داشت، به نیازمندان کمک می‌کرد و دست رد به سینه کسی نمی‌ز د و حالا می‌بینیم دغذغه‌اش خانواده شهدا هستند. آقای دکتر افتخار محله ما هستند.» شنیدن این صحبت‌ها اززبان تعدادی از ساکنان محله جوادیه آنقدر جالب بود که مهمان‌ها سکوت کرده بودند تا از سبک زندگی دکتر ابریشمی بیشتر بدانند. فردی که بیشتر عمرش را صرف خدمت به اهالی این محله کرده است.

اینجا مردمان ساده و بی‌آلایشی دارد
ابریشمی به کارش علاقه زیادی دارد، این مسئله باعث شده در طول این سال‌ها هیچ‌وقت فکر مهاجرت و نقل مکان به جای دیگری به ذهنش خطور نکند. سابقه چند ساله این پزشک هم‌محله‌ای باعث شده تا بیمارانش از چندین نسل باشند. ابریشمی درباره علت ماندگار شدنش در منطقه به‌ویژه در محله جوادیه صحبت می‌کند و می‌گوید: «اینجا مردمان ساده و بی‌آلایشی دارد. محبت و دلسوزی‌شان از دل است و به دنبال تملق نیستند. مهربانی و خونگرمی آنها باعث شده تا در کنار آنها احساس رضایت و خوشبختی کنم.»وقتی از آقای دکتر سؤال می‌کنیم که دوست و رفیق صمیمی شما در محله چه کسی است؟ در جواب می‌گوید: «مشخص است که دوست صمیمی همین خانواده شهدا هستند یا معلولانی که مانند اعضای خانواده‌ام هستند و اگر یک روز به دلایلی دیر‌تر به آنها سر بزنم، مدام سراغم را می‌گیرند.»

جذب پزشکان نیکوکار هم‌محله ای
با تلاش کارشناسان حوزه اجتماعی ناحیه یک تعدادی از پزشکان خیّر و نیکوکار هم‌محله‌ای شناسایی و با عضویت در کانون پزشکان منطقه، فعالیت آنهاهدفمند و برنامه‌ریزی شده است. «‌‌محرم علی عزی» رئیس اداره اجتماعی ناحیه یک شهرداری منطقه با بیان این مطلب می‌گوید: «پزشکان خیّر و نیکوکار هم‌محله‌ای با توجه به حوزه تخصصی خود در اماکن مختلف از جمله مساجد، حسینیه‌ها، پایگاه‌های بسیج و... حاضر می‌شوند و به اهالی خدمات رایگان ارائه می‌کنند.»
وی درباره اقدامات خیر‌خواهانه پزشک نیکوکار محله می‌گوید: «ابریشمی از جمله پزشکان نیکوکار قدیمی محله جوادیه است که سابقه فعالیت او به دوران جنگ و دفاع‌مقدس می‌رسد. او اکنون معاینه پزشکی خانواده معظم شهدای محله را به نوبت انجام می‌دهد.»

پیشقدم در کار خیر است
پزشک هم‌محله‌ای ما برای بیماران وقت، صبر و حوصله می‌گذارد. به‌ویژه برای معاینه سالمندان و معلولان که ناتوان‌تر از اقشار دیگر هستند. او پیگیر وضعیت بیماران تا زمان بهبودی است شاید به همین دلیل است که میان شهروندان محله به‌ویژه سالمندان محبوبیت و شهرت پیدا کرده است. «انسیه خالق‌زاده» مسئول خانه سلامت محله جوادیه با بیان این مطلب می‌گوید: «هر شهروندی در هر مسئولیتی می‌تواند برای امور خیر گام بردارد، از یک کارگر گرفته تا یک پزشک. خودمان باید به مردم جامعه خود کمک کنیم. باید به اطرافیان توجه داشته باشیم تا هیچ شهروندی در اوضاع و احوال نامساعدی زندگی نکند.»وی ادامه می‌دهد: «از سال 1388 آقای دکتر ابریشمی را می‌شناسم. هر وقت که از او خواستیم که برای مداوای افراد بیمار به خانه‌شان برود، با کمال میل قبول کرده است. من همیشه دوست داشتم جای او باشم.»

طبابت در منزل شهدا
«سمیه نباتی» یکی از شهروندان محله در ادامه صحبت‌های پزشک نیکوکار محله می‌گوید: «همان‌گونه که آقای دکتر ابریشمی به اهالی علاقه‌مندند، ساکنان محله هم او را دوست دارند و نگاهشان به او فراتر از پزشک است. او نیز برای اهالی حکم عضوی از خانواده را دارد.»وی ادامه می‌دهد: «وقتی آقای دکتر اوضاع و احوال اهالی را می‌داند و وضعیت معیشتی آنها را می‌بیند، دلش می‌خواهد قدم‌های خیرخواهانه بردارد و برای این کار از هیچ تلاشی فروگذار نیست، اما برای رفتن به منزل خانواده شهدا حس و حال ویژه‌ای دارد. انگار عاشق رفتن به منزل شهداست و از این کار لذت می‌برد. بی‌چون و چرا برای درمان بیمارانش وقت می‌گذارد و به‌عنوان یک پزشک احساس دین به این افراد می‌کند.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code