منطقه 17

این 2 گروه امیدوار

نویسنده: رابعه تیموری
سرکشی مسئولان هر مجموعه از سازمان و بخش‌های مختلف آن، معمولاً این پیام خوب را به همراه دارد: حواسمان به شما هست که برای پیشرفت مجموعه زحمت می‌کشید، ما تلاش‌های شما را می‌بینیم، باز هم برای موفقیت‌های بیشتر تلاش می‌کنیم و...
1395/12/24
 سرکشی مسئولان هر مجموعه از سازمان و بخش‌های مختلف آن، معمولاً این پیام خوب را به همراه دارد: حواسمان به شما هست که برای پیشرفت مجموعه زحمت می‌کشید، ما تلاش‌های شما را می‌بینیم، باز هم برای موفقیت‌های بیشتر تلاش می‌کنیم و... اما بازدیدهای دم عید همیشه طعم دلچسب‌تری دارد مثل دیدارهای خانوادگی که وقتی به‌عنوان عید دیدنی انجام می‌شود، بیشتر مزه می‌دهد. اگر این مهمانی‌ها برای افراد دلشکسته و نیازمند برگزار شود، صد چندان بر زیبایی آنها افزوده می‌شود. مدیران شهری منطقه هم در کنار سرکشی‌های معمولشان به بخش‌ها و افراد زیرمجموعه مدیریت خود، در این ایام دیدارهای ویژه‌ای تدارک می‌بینند که بو و رنگ احوالپرسی و تبریک عید دارد. یکی از این دید و بازدیدهای نوروزی توسط معاونت اجتماعی شهرداری منطقه برگزار شد و «عقیل منصوری» معاون اجتماعی و فرهنگی منطقه همراه جمعی از همکارانش به دیدار مددجویان شاغل در مرکز مهارت‌آموزی کوثر و معتادان بهبودیافته مجتمع مهارت‌آموزی بهاران رفت. در گزارش زیر، حال و هوای این دیدار صمیمانه را روایت کرده‌ایم.

یک جمع صمیمانه
همین که معاون اجتماعی شهردار منطقه از جلسه شهردار منطقه و معاونانش به ساختمان معاونت اجتماعی برمی‌گردد، همکارانش به محوطه بوستان می‌آیند تا زودتر حرکت کنند و میزبانانشان بیش از این در انتظار نمانند. تلاش کرده‌اند دیدار مختصر و مفید برگزار شود تا جنبه رسمی به خود نگیرد و فقط «مرضیه عینعلی» مسئول اداره امور بانوان، «سید امین موسوی» مدیر مرکز خدمات اجتماعی، نعمت‌زاده، مدیر اداره آموزش‌های شهروندی و «طیبه کسرایی» مسئول روابط‌عمومی معاونت خدمات اجتماعی، «عقیل منصوری» را همراهی می‌کنند. مرکز مهارت‌آموزی کوثر نخستین محلی است که برای بازدید انتخاب شده است. در طول مسیر، منصوری خوش‌وبش و شوخی‌های دوستانه و همراه با احترام همکارانش را فقط با لبخند پاسخ می‌دهد. مرکز کوثر در طبقه دوم یکی از پاساژهای پرزرق و برق بازار امامزاده حسن(ع) قرار گرفته و پس از عبور از مقابل مغازه‌های رنگارنگ پاساژ به آنجا می‌رسیم.

قصه‌های شنیدنی مددجویان کوثر
مجتمع در یک سالن بسیار وسیع و چند اتاق کوچک اداری خلاصه شده و همهمه گفت‌وگوی آرام بانوانی که پشت چرخ‌های خیاطی نشسته‌اند، لابه‌لای صدای دویدن سوزن روی پارچه‌ها به سختی شنیده می‌شود. با ورود ما نگاه‌ها به طرف در سالن می‌چرخد، اما هیچ دستی از کار باز نمی‌ایستد. عینعلی به معاون فرهنگی و اجتماعی منطقه توضیح می‌دهد که شرایط معیشت و زندگی بسیاری از این زنان پس از اشتغال در مرکز کوثر تغییر کرده و توانسته‌اند روی پای خود بایستند. او می‌گوید: «اگر با آنها صحبت کنید، از شنیدن تغییرات زندگی‌شان، خستگی‌تان در می‌رود.» منصوری برای احوالپرسی نزد بانوی میانسالی می‌رود که سرش را زیر انداخته و با عجله مشغول دوخت و‌دوز است. با صدای خداقوت منصوری، زن سرش را بلند می‌کند. خستگی که روی صورتش جا خوش کرده، شبیه خستگی کار نیست و می‌توان سرنخ حکایت‌های دراز روزگارش را در پشت نگاهش پیدا کرد.

یک روزنه امید
یکی از بانوان سرپرست خانوار نزد معاون شهردار می‌آید و می‌گوید: «من یک زن تنها هستم و کسی را ندارم. مخارج زندگی من و بچه‌هایم فقط با همین حقوقم می‌گذرد اما کفاف مخارجمان را نمی‌دهد. اگر بتوانید آن را بیشتر کنید، خیلی خوب می‌شود.» عینعلی در جریان مشکل او هست و توضیح می‌دهد: «خدمات اینجا هم سقفی دارد و برای ما مقدور نیست حقوق بیشتری برای مددجویان در نظر بگیریم.» زن نگاه نومیدانه‌اش را به دهان منصوری می‌دوزد تا شاید حرف دیگری بشنود. منصوری می‌گوید: «اسم این خانم را یادداشت کنید تا برای کمک به او راه‌حلی پیدا کنیم.» انگار آب سردی روی آتش درون زن ریخته‌اند که تب تند صورتش در آنی رنگ می‌بازد و با خوشحالی به پای چرخ خیاطی برمی‌گردد. «جمشید رسول‌زاده» مسئول آموزش و از اعضای گروه بهره‌بردار مرکز مهارت‌آموزی کوثر است.

دعاهای خیر
منصوری از شرایطش در مرکز کوثر می‌پرسد و بانوی سرپرست خانوار در حالی که دعاگوی مسئولان و آموزشیاران آنجاست، می‌گوید: «2فرزند 20 ساله و 10 ساله دارم که مخارج زندگی‌شان برعهده من است. اینجا که آمدم، در خیاطی مهارت نداشتم، 3 ماه به من آموزش دادند و مشغول کار شدم.» او برای انضباط‌کاری و نظمش به‌عنوان عضو نمونه مرکز انتخاب شده‌است. وقتی عینعلی و کسرایی هدیه و شاخه گلی را که به همراه آورده‌اند، میان بانوان خیاط توزیع می‌کنند، هریک با زبانی از دکتر قدردانی می‌کنند: «الهی هر‌چه از خدا می‌خواهید، به شما بدهد. ان‌شاءالله سال خوبی داشته‌باشید.» منصوری برای رعایت حال مددجویان، درباره زندگی شخصی آنها پرس‌وجو نمی‌کند و با پرسش‌هایی درباره شرایط شغلی‌شان می‌خواهد اطمینان پیدا کند که از اوضاع اینجا رضایت دارند: «از کی اینجا کار می‌کنید؟ بیمه هستید یانه؟ حقوقتان سر موقع پرداخت می‌شود؟...»

بچه‌هایم تلویزیون ندارند
 لحن دوستانه و برادرانه مسئول سر درد دل یکی دیگر از بانوان را باز می‌کند: «3 فرزند دانشجو و دانش‌آموز دارم. همسرم از کار افتاده است. از وقتی به اینجا آمدم، خدا را شکر کمی زندگی‌ام راحت‌تر شده.» یکی از آنها که انگار حرفی که چند بار قورت داده، دوباره روی زبانش نشسته، تصمیمش را می‌گیرد و با‌‌ تردید به طرف گروه بازدیدکننده می‌آید: «آقا من یک چیزی را به شما بگویم؟» منصوری کمی از جمع فاصله می‌گیرد تا زن آسوده‌تر مشکلش را مطرح کند: «بفرمایید، مشکلی پیش آمده؟» هرچه گوش تیز می‌کنیم، از لابه‌لای صحبت‌های آرام زن، فقط کلمه تلویزیون، بچه‌ها و دعاهای خیرش در حق دکتر را به سختی می‌شنویم. معاون اجتماعی و فرهنگی شهردار منطقه در جوابش سری تکان می‌دهد و می‌گوید: «برایتان تهیه می‌کنیم.»

هم کار و هم آموزش
جمشید رسول‌زاده در حالی که سعی می‌کند حضورش مانع گفت‌وگوی راحت مددجوها نشود، نزد منصوری می‌آید تا مشکلات مرکز را با او در میان بگذارد: «اینجا کولر نداریم. در ورودی سالن باید تعمیر شود و...» او و خانم سیدی، آموزش مددجوهای تازه‌وارد را برعهده دارند. مرضیه عینعلی، مسئول اداره امور بانوان در گوشه سالن مشغول گفت‌وگو با خانم‌های خیاط است. انگار همه آنها را خوب می‌شناسد و هرکدام را به اسم صدا می‌زند: «زهرا خانم دخترت بهتر شد؟ او را هر ماه دکتر می‌بری؟ چطوری مریم خانم؟ دیگر حسابی راه افتاده‌ای، می‌گفتی کار یاد نمی‌گیرم، دیدی چقدر زود راه افتادی.» مددجویان مجتمع بهاران هم منتظر آمدن منصوری و همکارانش هستند و دیگر باید کم‌کم به طرف خیابان شهید متین و مجتمع بهاران راه بیفتیم. بانوان شاغل در مرکز کوثر مددجویانی هستند که در امور بانوان شهرداری منطقه پرونده دارند و از این اداره به مرکز معرفی شده‌اند.


خاطرات تلخ و شیرین
در طول مسیر خاطراتی که عینعلی از زندگی این بانوان آسیب‌دیده تعریف می‌کند، اشک غم و شوق را به چشمانمان می‌نشاند: «یک روز تابستان زنی به دفتر ما آمد و گفت فرزند بیماری دارم که از اول تابستان از من می‌خواهد برایش توت‌فرنگی بخرم. من فقط کمی پول می‌خواهم که برای دخترم توت‌فرنگی بخرم! وقتی مطمئن شدیم زندگی نابسامانی دارد، در تأمین مخارج درمان دخترش کمکش کردیم. او در مجتمع کوثر کار می‌کند و خدا را شکر زندگی‌اش روبه‌راه شده. دختر نوجوان یکی از مددجویان وقتی می‌شنود به کسانی که دوست دارند، هدیه می‌دهند، کیفی را که خودش بافته بود، برای ما هدیه آورد. این هدیه برای ما خیلی ارزشمند بود.» توقف ماشین مقابل ساختمان مجتمع بهاران رشته گفت‌وگوی‌مان را قطع می‌کند. فضای مجتمع بهاران مانند بار اولی که برای تهیه گزارش از آنجا آمده بودیم، ساکت و آرام است و پاکیزگی از سر و روی ساختمان و سر و ظاهر مددجویان می‌بارد.

 به اشتغال مددجویان کمک کنید
رسیدن به خودکفایی و استقلال مالی مددجویان دغدغه دولتی است و مدیر مرکز بهاران از منصوری می‌خواهد با جلب همکاری نهادهای دیگر، به بهبود شرایط اشتغال مددجویان کمک کند. وقتی شاخه گل و هدیه عیدانه‌ای را که به همراه آورده‌اند، میان مددجویان توزیع می‌کنند، رفتار همراه با تواضع و احترام منصوری نسبت به مددجویان دیدنی است. او در حالی که با محبت دستشان را می‌فشارد، با آنها روبوسی می‌کند و عید پیش رو را به آنها تبریک می‌گوید. در مسیر بازگشت به معاونت اجتماعی، دکتر منصوری و همکارانش فرصت را برای مرور و هماهنگی برنامه‌های فردا غنیمت می‌شمارند و داخل خودرو به دفتر جلسات اداری تبدیل می‌شود.»

روزهای خاکستری
 مددجویان مرکز بهاران، حتی روزهای عید را باید اینجا و دور از خانواده بگذرانند تا کاملاً از زندگی و اشتباهات گذشته خود فاصله بگیرند. آنها در سالن همایش مجتمع به انتظار مهمانان نشسته‌اند. منصوری به تازگی از قسمت‌های مختلف مجتمع بازدید کرده و امروز فقط برای تبریک سال نو به جمع آنها آمده است. او رو به مددجویان می‌گوید: «در دیدار قبلی، خدا را شکر از خدمات مجتمع رضایت داشتید. حالا اگر مشکلی هست، آماده شنیدن آن هستم. البته باید بگویم شأن شما عزیزان بیش از امکانات و شرایط ماست. شما به مدد توجهات مادرمان حضرت زهرا(س)‌کاری بزرگ انجام می‌دهید و امیدوارم موقع ترک اینجا، نه تنها خودتان توانمند و صاحب مهارت و سلامت جسم و روح شده‌اید، بلکه دست افراد آسیب دیده دیگر را هم می‌گیرید.» سکوت مددجویان سبب می‌شود که «یوسف دولتی» به نمایندگی از این میزبانان کم حرف به بازدیدکنندگان خیرمقدم بگوید. او از همراهی و توجه خاص معاونت اجتماعی منطقه نسبت به اهداف مجتمع بهاران قدردانی می‌کند و می‌گوید: «این همراهی شما برای ما یک پشتوانه محسوب می‌شود. این مرکز در مقایسه با 22 مرکز بهاران که در مناطق دیگر پایتخت دایر شده، شرایط مطلوبی دارد، اما ما انتظار بیشتری از کارکرد این مجموعه داریم.»

مرکزی برای اشتغال معتادان بهبودیافته
در مرکز مهارت‌آموزی بهاران معتادان نگهداری نمی‌شوند، بلکه مددجویانی که در کمپ‌ها پاک و سم‌زدایی شده‌اند، با جلسات روان‌شناسی و فعالیت‌های مددکاری کارشناسان بهاران، آمادگی حضور دوباره در اجتماع را پیدا می‌کنند. مؤسسه خیریه مهراندیشان آفاق در بازگردان افراد آسیب‌دیده مجتمع به دامان زندگی با شهرداری همکاری می‌کند. این خیریه مردمی که از افرادی دردآشنا و تیم‌های زبده روان‌پزشکی، پزشکی، مددکاری، مددیاری و حرفه‌آموزی تشکیل شده، در زمینه کمک به این مددجویان، 12 سال سابقه فعالیت دارد. مراقبت‌های پزشکی، پیگیری درمان مددجویان بعد از سم‌زدایی، اصلاح رفتار، تلاش برای بازگرداندن روحیه امید و خودباوری، کمک به حرفه‌آموزی، فراهم کردن شرایط اشتغال مددجویان و تلاش برای پذیرش فرد در کانون خانواده از خدماتی است که بهبودیافتگان اعتیاد در مراکز بهاران دریافت می‌کنند. مؤسسه مهراندیشان آفاق موفق به دریافت لوح تقدیر از ریاست جمهوری شده است. مجتمع بهاران منطقه 25 مددجو دارد که در رشته‌های خیاطی و آرایشگری آموزش می‌بینند و به فعالیت می‌پردازند. مرکز بهاران با نظارت مرکز خدمات اجتماعی شهرداری منطقه اداره می‌شود.

رویش امید‌های نو در کوثر
سال 1392، در محله‌های قلعه‌مرغی و امامزاده حسن(ع) با نظارت اداره امور بانوان شهرداری منطقه و با هدف کمک به اشتغال و توانمندسازی بانوان آسیب دیده 2 مرکز مهارت‌آموزی کوثر پا گرفته است. مرکز قلعه‌مرغی به دلیل مشکلات مالی بهره‌بردار و کاهش سطح خدماتش به مددجویان، تعطیل شد و مرکز امامزاده حسن(ع) به فعالیت خود ادامه می‌دهد. در این مجتمع مهارت‌آموزی 35 زن سرپرست خانوار که در سامانه توانمندسازی ویژه این افراد، صحت اطلاعات پرونده آنها تأیید شده، مشغول مهارت‌آموزی و کسب و کار هستند. تعدادی از مددجویان شاغل در مرکز کوثر، از مددجویان بهزیستی و افراد معلول هستند. «امیر نیکفر» بهره‌بردار مجتمع و از خیّرانی است که در ابتدا برای کمک به اشتغال تعدادی از مددجویان بهزیستی پیشقدم شده و وقتی از اهداف راه‌اندازی مراکز کوثر مطلع می‌شود، تصمیم می‌گیرد این خدمات را به بانوان آسیب دیده تحت پوشش شهرداری هم ارائه دهد. او علاوه بر آموزش همراه با حقوق مددجویان، با اهدای سبد کالا، هدیه تولد و... به بهبود معیشت کارکنان مجموعه تلاش می‌کند. مسئول امور بانوان منطقه می‌گوید: «مراکز کوثر منطقه دستاوردهای قابل توجهی داشته و از زمان تأسیس تاکنون، بیش از یکصد بانوی سرپرست خانوار آموزش‌دیده، با راه‌اندازی کارگاه‌های خانگی یا اشتغال در مراکز مختلف، به استقلال مالی و خودکفایی رسیده‌اند.» عینعلی، فراهم کردن زمینه فروش تولیدات بانوان با راه‌اندازی بازارچه‌های فصلی و اعطای وام کم‌بهره، برگزاری دوره‌های آموزش مهارت‌های زندگی، مشاوره رایگان و خدمات کمک آموزشی به فرزندان دانش‌آموز مددجویان را گام‌های اداره امور بانوان برای توانمند شدن بانوان سرپرست خانوار منطقه بر می‌شمارد. او می‌گوید: «ما در تلاش هستیم دوباره مرکز مهارت‌آموزی کوثر قلعه‌مرغی را فعال کنیم.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code