منطقه 17

جذب جوانان با ابزار‌های نوین

نویسنده: رابعه تیموری
نه منشی دارد و نه مدیر برنامه‌ای. برای همکلام شدن با او لازم نیست هفت‌خوان را بگذرانی، کافی است با تلفن همراهش تماس بگیری تا او با همان لحن محکم و پرجذبه اما گرم و صمیمانه‌ای که در منبر و سخنرانی‌هایش دارد، با بردباری و حوصله به همه پرسش‌های تو پاسخ دهد...
1395/10/14
 نه منشی دارد و نه مدیر برنامه‌ای. برای همکلام شدن با او لازم نیست هفت‌خوان را بگذرانی، کافی است با تلفن همراهش تماس بگیری تا او با همان لحن محکم و پرجذبه اما گرم و صمیمانه‌ای که در منبر و سخنرانی‌هایش دارد، با بردباری و حوصله به همه پرسش‌های تو پاسخ دهد. اگر هم نیاز باشد مطلبی حضوری و به تفصیل گفته شود، تمام تلاشش را می‌کند تا لابه‌لای مشغله‌های رنگارنگش، وقت فراغتی به دست آورد و پای حرف‌هایت بنشیند. منظورمان حجت‌الاسلام حاج «احمد پناهیان است»؛ مبلّغ و سخنران صاحبنامی است که در محله کوچک ابوذر بزرگ شده و حالا منبر و جلسات سخنرانی او در همه شهرها و استان‌های کشور آوازه و مخاطبانی پروپا قرص دارد. حاج احمد آقا با فروتنی و ادبی خاص، خود را کوچک‌تر از آن می‌بیند که ادعا کند در سلوک و رفتار، پا جای پای پدر مرحومش حجت‌الاسلام «غضنفر پناهیان» گذاشته است، اما قدیمی‌های محله ابوذر که «‌‌آقاجون» خوش‌خلق و مردمدار محله ابوذر را به خاطر دارند، به خوبی می‌دانند که حاج احمدآقا در محضر پدر خوب شاگردی کرده است. این گزارش درباره زندگی و فعالیت‌های حاج احمد پناهیان واعظ و سخنران هیئت‌های مذهبی کشور است.

 به روش پدر و مادر
در خانه پیشنماز مسجد یوم‌الغدیر، اگر دخترها و پسرها سوره‌ای کوچک حفظ می‌کردند یا در نماز اول وقت از بقیه جلو می‌افتادند، به چشم مادر آنقدر عزیز می‌شدند که خواهر و برادرها برای رسیدن به منزلت او باید حسابی زحمت می‌کشیدند. پدر هم قبل از رفتن به مسجد برای خواندن نماز مشغول تشویق‌های پدرانه می‌شد تا پسربچه‌ها از لذت بازی کردن بگذرند و برای همراه شدن با پدر رقابت کنند. در مسجد، حجت‌الاسلام غضنفر پناهیان، پیش از شروع منبرش و سخنرانیش، حاج علیرضا و حاج احمدآقای کوچک را روی زانوانش می‌نشاند، میکروفون را جلو آنها می‌گرفت و می‌گفت: «سوره‌ای که تازه یاد گرفته‌اید، برای همه با صدای بلند بخوانید. تا با این شیوه از خردسالی، منبر رفتن را تجربه کنند.» در مسیر خانه تا مسجد هم پدر برای پسرها از خاطرات پر از سختی و مشقتش تعریف می‌کرد که در مسیر طلبگی کشیده و همیشه کلامش به شکر خدا و احساس رضایتش از افتادن در این مسیر ختم می‌شد.

رزمنده 13 ساله محله ابوذر
حاج احمدآقا کودکی 7 ـ 8 ساله بود که پدرش در مدرسه و تکیه خانگی که برای بچه‌های محله ابوذر برپا کرده بود، مداحی می‌کرد. او وقتی به12 سالگی رسید پدر مداحی هیئت مسجد یوم‌الغدیر را به او سپرد و حتی در ماه‌های محرم و صفر که هیئت از جمعیت لبریز می‌شد حاج احمد آقا با صدای پرسوز و دلنشینش مجلس را می‌چرخاند. از نخستین روزهای شروع جنگ تحمیلی پدر و مادرخانواده پناهیان، برای جبهه‌ها کمک‌های مردمی جمع‌آوری می‌کردند و پسرها هم کمک حال پدر و مادر بودند. حاج احمدآقا سال 1363 در حالی که فقط 13 سال داشت با نیروهای پشتیبانی آموزش و پرورش به جبهه رفت. برای حاج احمدآقای نوجوان آسان نبود که در میدان کارزار فقط جزء نیروهای پشتیبانی و دور از سنگرهای رزم بماند و پس از گذراندن دوره آموزش‌های رزمی به‌عنوان تک‌تیرانداز و عضو گروه‌های تخریب و ادوات در جبهه‌های جنوب و غرب می‌جنگید.

مداحی در زمان شهادت رزمنده‌ها
پسر نوجوان حاج غضنفر پناهیان که حرمت و اهمیت پدر روحانی‌اش را در محله احساس می‌کرد، در 14 سالگی و در کنار آموزش‌های مدرسه در حوزه علمیه مسجد صاحب‌الزمان(عج) درس طلبگی را شروع کرد. حاج احمدآقا وقتی وارد حوزه علمیه قم شد ‌گاه و بیگاه همراه طلبه‌های گردان حبیب به جبهه می‌رفت و علاوه بر رزم و فعالیت‌های نظامی به‌عنوان نیروی فرهنگی و تبلیغاتی خدمت می‌کرد. در آن سال‌ها برای روحانی جوان گردان‌های حبیب و ابوذر و مالک، لحظات سخت و تلخ بسیاری پیش می‌آمد که گذشت 3 دهه از آن هنوز از تلخی خاطرات آن نکاسته است. یکی از این لحظات، روزی بود که حاج احمدآقا در قرارگاه به انتظار بازگشت رزمنده‌های گردان عملیاتی کربلای 5 نشسته بود تا با نوای خوش اذان و نمازجماعت و زیارت عاشورا، دلتنگی جای خالی یاران رفته را از دل خسته آنها بشوید. آن روز حاج احمدآقا وقتی دید از بچه‌های گردان فقط 5 ـ 6 نفر زخمی و پرو بال شکسته از کرخه برگشتند همه سوز عالم در دل و صدایش ریخت. البته خودش هم از این عملیات‌ها دست خالی برنگشت و 2 بار مجروح شد.

شاگردی در محضر بزرگان
سال 1367 و پس از آتش‌بس حاج‌احمد در تک عراق به سوی خرمشهر برای سومین بار مجروح شد تا کوله‌بار خاطراتش از روزهای جبهه و جنگ پرو پیمان‌تر شود. حاج احمدآقا از کودکی مداحی را تمرین کرده بود و با شرکت در مجالس حاج ماشاءالله عابدی، حاج منصور نورایی و حاج علی انسانی به پختگی رسیده بود، اما احساس می‌کرد برای منبر وعظ و خطابه باید علم و بیانی محکم‌تر داشته باشد. سال 1367 که حاج احمدآقا با اصرار پدر منبر رفت و برای نخستین بار سخنرانی کرد، 17ـ 18 سال بیشتر نداشت. این وعظ و خطابه که مورد توجه پدر و پامنبری‌های حاج احمدآقا قرار گرفت برای او یک نقطه شروع محسوب می‌شد. حاج علیرضا پسر بزرگ‌تر حاج غضنفر پناهیان با وجود جوانی، در اداره جلسات سخنرانی از سخنرانان صاحب سبک و ایده به شمار می‌آمد. حاج احمدآقا با الگو گرفتن و شاگردی نزد برادر به استادی رسید و سال 1376 در حالی که هنوز جوانی 26 ساله بود منبرهایش در دانشگاه‌ها و هیئت‌های مذهبی شهرهای دور و نزدیک، شهرت و مخاطبانی خاص داشت.

سفرهای متعدد برای تبلیغ دین
حاج احمد پناهیان بیش از 2 دهه از 45 سال عمر بابرکتش را صرف تبلیغات دینی کرده و اکنون در بیش از 170 شهر و استان دور و نزدیک کشور، جلسات سخنرانی و وعظ و تبلیغ برپا می‌کند. او در 5 روز هفته، شهر به شهر و استان به استان سفر می‌کند و به تبلیغ و خطابه دینی می‌پردازد. یکی از ویژگی‌های مهم و برجسته منبرها و جلسات سخنرانی حجت‌الاسلام پناهیان حضور پرنشاط جوانان و نوجوانان است. روحانی محله ابوذر که مشقات هر روز پا در رکاب و سفر بودن و رنج مجاهدت در راه تبلیغ دین او را شکسته‌تر و پرسال‌تر از عمرش نشان می‌دهد با انگیزه‌ای خاص این مسیر سخت را انتخاب و ادامه می‌دهد. حجت‌الاسلام پناهیان مسجد و هیئت را به‌عنوان بستر فعالیت‌های تبلیغاتی‌اش انتخاب کرده و در سخنرانی‌هایش بر اساس مکتب اسلام و خط‌مشی ائمه(ع) که سمت و سو و افق موضوعات سیاسی روز را بر اساس تعالیم دینی تعریف کرده‌اند، تلاش می‌کند مذهب‌مداری را به‌عنوان قطب‌نمای فعالیت‌های مختلف به نسل جوان نشان دهد.

کارنامه فعالیت‌های حاج احمد پناهیان
  •   7 سال مدیریت بخش فرهنگی و تربیتی حوزه‌های علمیه خواهران
  •   7 سال مدیریت مرکز جهانی علوم اسلامی حوزه علمیه قم (مؤسسه مصطفی العالمیه که آموزش دینی اتباع غیر‌ایرانی را برعهده دارد.)
  •   3 سال مدیریت مجمع جهانی اهل‌بیت(ع)
  •   تأسیس و اداره هیئت‌های محبین اهل‌بیت(ع) و رزمندگان اسلام شهر قم
  •   فعالیت پژوهشی در مؤسسه علمی، پژوهشی راه فخرالائمه(ع)
  •   برگزاری جلسات سخنرانی منظم در بیش از 170 شهر و استان دور و نزدیک کشور
  •   مسئولیت هیئت‌های جوانان و نوجوانان عاشورایی شعبه هیئت رزمندگان اسلام
  •   فرماندهی پایگاه مقاومت بسیج امیرالمؤمنین(ع).

سخنرانی هفتگی پناهیان  در منطقه ما
شب‌ها بعد از نماز مغرب و عشا، حجت‌الاسلام احمد پناهیان در آستان مقدس امامزاده حسن(ع) پیرامون موضوعات روز سخنرانی می‌کند.

در سنگر علم و پژوهش
چاپ و نشر بیش از 30 کتاب و مجله علمی درباره موضوعات روز و با محوریت اصول و تأکیدات امام(ره) و مقام معظم رهبری، از دستاوردهای مؤسسه پژوهشی راه فخرالائمه(ع) است که حاج احمدآقا و جمعی از طلاب اهل قلم حوزه علمیه در شهر قم تأسیس کرده‌اند. هیئت قدیمی محبین اهل‌بیت(ع) و دومین هیئت رزمندگان اسلام قم، از هیئت‌های مذهبی مادر و تأثیرگذار شهر قم هستند که توسط حجت‌الاسلام پناهیان و تعدادی از بزرگان این شهر پا گرفته است. هیئت محبین اهل‌بیت(ع) در 26 سال فعالیتش، در مناسبت‌های سیاسی و اجتماعی مختلف، همیشه پایگاه انقلابی مهم و سرنوشت‌ساز بوده است.

برپایی 300 هیئت محلی
مأموریت‌های برون‌مرزی و درون‌مرزی و فعالیت‌های حلقه صالحان، بستر بروز هیجانات و نمایش توانمندی و جسارت جوانان عضو هیئت‌ها است که حاج آقا پناهیان با توجه خاصی این بخش را مدیریت می‌کند. در دوره 2 ساله مسئولیت حاج احمد آقا در هیئت جوانان و نوجوانان عاشورایی، 300 هیئت از کنار آن راه‌اندازی شده و تا حدود زیادی تعبیر «‌کاری کارستان» که مقام معظم رهبری برای ایجاد ارتباط و دلبستگی نسل دفاع‌مقدس و نسل امروز به کار برده‌اند، تحقق پیدا کرده است. «محمدتقی بشارت» از اعضای هیئت جوانان و نوجوانان عاشورایی است. بشارت می‌گوید: «حاج آقا و دیگر مسئولان هیئت با اخلاص در خدمت هیئت هستند. حاج آقا پناهیان با دلسوزی پدرانه به نظرات و خواسته‌ اعضای هیئت توجه می‌کند و به توانایی‌ها و علایق جوانان بها می‌دهد. وجود افرادی مانند حاج‌آقا، قشر جوان را نسبت به خط و مشی هیئت متعهد و علاقه‌مند می‌کند.»

ارتباط نسل امروز با نسل دفاع‌مقدس
به اعتقاد «علیرضا شیری»، که از پامنبری‌های پروپاقرص حاج احمدآقا و از جوانان محله امامزاده حسن(ع) است، به روز بودن سرفصل‌های سخنرانی حاج احمدآقا یکی از دلایلی است که نسل نو را مشتاق شنیدن خطابه‌های او می‌کند. در کلام محکم و پرجذبه حاج احمدآقا نرمشی پدرانه و متناقض وجود دارد که سبب شده جوانان گرد او جمع شوند. فرزند حجت‌الاسلام غضنفر پناهیان از پدر رسم همدلی با جوانان را خوب آموخته و زبان ارتباط با آنها را می‌داند. در هیئت جوانان و نوجوانان عاشورایی که شعبه‌ای از هیئت رزمندگان اسلام است و پناهیان از 2 سال پیش مسئولیت آن را برعهده گرفته، زمینه ارتباط نسل امروز با نسل دفاع‌مقدس فراهم شده و با ابزارهای امروزی مانند فضای مجازی، فعالیت‌های ورزشی و استفاده از قالب‌های هنری متنوع مانند نمایش، نوا و نغمه‌های مذهبی و فنون سخنوری و سخنرانی، زمینه جذب و گرایش جوانان به سوی این هیئت‌ها فراهم می‌شود.

 شهرت، ‌منش ساده‌زیستی پدرم را تغییر نداد
 خانه‌ای قدیمی در یکی از محله‌های شهر قم، منزل خطیب صاحب نام کشور است. تا چند سال پیش با وجود آنکه بسیاری از خانه‌های اهالی شهر، ظاهری اعیانی پیدا کرده بود، حاج احمدآقا حتی پیشنهاد خانواده برای آجری کردن نمای خانه را نمی‌پذیرفت و می‌گفت: «اگر نیازمندی سراغ منزل حاج احمد پناهیان را بگیرد با دیدن زرق و برق ظاهر آن با ما احساس دوری و بیگانگی می‌کند.» در منزل فرزند مرحوم حاج غضنفر پناهیان از مبلمان و تجملات زندگی امروزی خبری نیست و در مهمانخانه منزل حاج احمدآقا به رسم حجره‌های طلبگی، فرشی ساده پهن است و پشتی‌هایی سنتی دور تا دور اتاق چیده شده‌اند.

همسرم همیشه همراه بود
حاج احمدآقا با احترام و قدرشناسی خاص از بانوی زندگی‌اش یاد می‌کند و می‌گوید: «داشتن همسری همراه و متدین، یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌های زندگی من است. من تقریباً در تمام طول سال مشغول فعالیت‌های تبلیغی هستم و همسرم در غیبتم، بردبار و پرحوصله مسئولیت‌های رسیدگی به امور منزل و تربیت 4 فرزندمان را انجام می‌دهد.» در شهر قم همراهی و صبوری همسر حاج احمدآقا الگو و سرمشق همسران طلبه‌های جوان است. فرزندان حاج آقا از پدر قناعت و ساده‌زیستی را به خوبی آموخته‌اند. آقا محمدجواد مانند پدر، لباس روحانیت پوشیده و مشغول تحصیل  علوم حوزوی است.

 برای همدردی با نیازمندان
محمدجواد پناهیان می‌گوید: «پدرم ساده‌زیست هستند و همیشه سعی می‌کنند به دور از تجمل زندگی کنند.» او درباره روش تربیتی پدرش می‌گوید: «من در دوران کودکی برای به دست آوردن اسباب‌بازی‌ها و لوازم دلخواهم سماجت و لجبازی کودکانه‌ای داشتم. یک روز با دیدن ماشین کنترلی در دست یکی از دوستانم، با گریه و اصرار سعی می‌کردم رضایت پدرم را برای خرید آن جلب کنم. اما پدر با مهربانی آرامم کرد و بعد ساعتی طولانی برایم از خانواده‌های نیازمندی گفت که فرزندان‌شان در حسرت مایحتاج اولیه زندگی هستند. حتی زمانی که یکی از آشنایان‌مان برای من دوچرخه‌ای هدیه آورد، از من خواست در پشت‌بام یا حیاط منزل بازی کنم تا کودک نیازمندی با دیدن دوچرخه من ناراحت نشود. پدر همیشه ساده لباس می‌پوشد و ما را هم به این طرز پوشش توصیه می‌کند.»

خانه امید گرفتاران
فعالیت‌ها و مشغله‌های مختلف برای حاج احمد پناهیان وقت فراغت و استراحتی باقی نمی‌گذارد، اما وقتی جوانان برای مشاوره‌های خانوادگی و دینی به او مراجعه می‌کنند، ساعت‌ها با آنها صحبت می‌کند و پای درددل‌شان می‌نشیند. خانه درویشی این مبلّغ دینی، خانه امید افرادی است که برای کمک گرفتن و حل مشکلات مختلف‌شان در آن را می‌زنند. حاج احمدآقا هنوز هم نسبت به محله کودکی‌اش تعصب و علاقه‌ای خاص دارد و در مسجد یوم‌الغدیر جلسات سخنرانی ثابتی برگزار می‌کند.

نکته‌های آموزنده از زندگی حاج احمد
سیدابوالفضل احمدی، از وابستگان سببی حاج احمد پناهیان
صله رحم را فراموش نمی‌کند

حاج احمدآقا سوابقی روشن، درخشان و تفکراتی انقلابی دارد که زندگی‌اش را وقف اجرای این تفکرات کرده است. حاج آقا با وجود مشکلات و موانع مسیرشان، در ارشاد و ارتباط با جوانان عزمی جدی دارند. ایشان به صله رحم و ارتباط با خانواده و نزدیکان علاقه خاصی دارند و اگر به دلیل مشغله‌های کاری، فرصت سرکشی به نزدیکان را پیدا نکنند، در مناسبت‌ها و مراسم یا با تماس‌های تلفنی حال اطرافیانشان را جویا می‌شوند.

 محمد خدابخشی، از اهالی قدیمی محله ابوذر پناهیان
مخلص و انقلابی است

از زمان حیات پدر حاج احمدآقا با ایشان آشنا هستم. حاج احمدآقا همان اخلاص و رقیق‌القلبی پدرشان را دارند و فدایی رهبر و انقلاب هستند. ایشان بدون چشمداشت مالی هر خدمتی که از دستشان بر می‌آید، برای پیشرفت اهداف انقلاب انجام می‌دهند.

 مهدی رزاقی، از اهالی محله ابوذر
دست به خیر و دلسوز است

حاج آقا با اعتباری که در میان افراد خیّر دارند، برای نیازمندان آبرودار گره‌گشایی می‌کنند. حجت‌الاسلام پناهیان به خانواده‌های بی‌بضاعت شخصاً سرکشی و از آنها دلجویی می‌کند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code