منطقه 17

جوانمردی به‌سبک قره‌خانی

نویسنده: رابعه تیموری
احترام محمدرضا به پدرش مثال‌زدنی و تحسین‌برانگیز است. وقتی پدر صحبت می‌کند، محمدرضا سراپا گوش است و حتی در نگاه و قدم زدنش در کنار پدر می‌توانی حرمت‌داری و پهلوان‌منشی این ورزشکار جوان و خوش‌آتیه را ببینی. محمدرضا تنها فرزند و تمام دنیای پدر و مادرش است و برای رساندن او به سکوی شاخص‌ترین و پرمدال‌ترین قهرمانان رشته تکواندو زحمات زیادی کشیده‌اند...
1396/03/23
  احترام محمدرضا به پدرش مثال‌زدنی و تحسین‌برانگیز است. وقتی پدر صحبت می‌کند، محمدرضا سراپا گوش است و حتی در نگاه و قدم زدنش در کنار پدر می‌توانی حرمت‌داری و پهلوان‌منشی این ورزشکار جوان و خوش‌آتیه را ببینی. محمدرضا تنها فرزند و تمام دنیای پدر و مادرش است و برای رساندن او به سکوی شاخص‌ترین و پرمدال‌ترین قهرمانان رشته تکواندو زحمات زیادی کشیده‌اند. «محمدرضا قره‌خانی» از قهرمانان کشوری رشته کاراته، صاحب عنوان فنی‌ترین کاراته‌کای کشور و چندین کاپ اخلاق است. وقتی از محمدرضا برای مصاحبه دعوت کردیم، همراه پدر به دفتر نشریه آمد و در لحظاتی که آنها درباره کارنامه عریض و طویل افتخارات ورزشی این جوان ساکن محله امامزاده حسن(ع) صحبت می‌کردند، ادب و متانت محمدرضا قابل تحسین بود. گزارش زیر درباره این قهرمان هم‌محلی است.

 5 دوره قهرمانی نونهالان کشور
همه چیز از بیماری کلیه محمدرضا شروع شد. وقتی 5 سالش بود پزشک توصیه کرد برای بهبود بیماری‌اش، فعالیت بیشتری داشته باشد. پدرش کشتی‌گیر و مادرش کاراته‌کای حرفه‌ای بودند. ورزش کشتی برای سن و شرایط جسمی محمدرضا مناسب نبود. اما مادر در همان بازی‌های کودکانه و مشت و لگدزدن پسرک بازیگوشش به در و دیوار، نشانه‌هایی از استعداد در رشته کاراته را می‌دید. «منوچهر معدنکنی» از مربیان خوب و دلسوز کاراته نونهالان بود و پدر و مادر با خیال آسوده می‌توانستند محمدرضای 5 ساله را به او بسپارند. استعداد ورزشی کاراته‌کای کوچک محله امامزاده‌حسن(ع) خیلی زود به بار نشست و در 6 سالگی مدال طلای کاراته نونهالان استان تهران را به خانه آورد. سال 1382 «محمدرضا قره‌خانی» سکوی قهرمانی رقابت‌های کاراته نونهالان کشور را تصاحب کرد و تا 5 دوره بعد که برای رده سنی نوجوانان به روی تاتامی رفت، این افتخار را برای خود حفظ کرد.

 همراه با شهردار تهران در افتتاح 47 طرح شهری
یکی از شیرین‌ترین اتفاقات ورزشی محمدرضا انتخاب او به‌عنوان فنی‌ترین و کوچک‌ترین کاراته‌کای سبک آشی‌هارای کشور از سوی فدراسیون کاراته بود که در 12 سالگی برایش رقم خورد. محمدرضا پیش از آن به‌عنوان نماینده شهرداری تهران در رقابت‌های مختلف خوش درخشیده بود و پس از آنکه رئیس فدراسیون وقت کاراته از محمدرضا تقدیر کرد، شهردار پایتخت برایش پیام و کارت تبریک فرستاد. محمدرضا به رسم قدرشناسی، در مصاحبه‌اش با همشهری محله، از دکتر قالیباف تشکر کرد. این ‌منش پهلوانی ورزشکار کوچک به دل شهردار پایتخت نشست و نه تنها او را به شورای‌شهر و دفتر کارش دعوت کرد، بلکه از او خواست در افتتاح طرح‌های شهری منطقه همراهش باشد. 47 طرح شهری منطقه، سال 1388 با حضور محمدرضا در کنار دکتر قالیباف افتتاح شد.

 تجهیز ورزشگاه منطقه، درخواست قهرمان از قالیباف
محمدرضا در سالن کاراته‌کانون ابوذر تمرین می‌کرد و می‌دانست تلاش مربیانش برای تجهیز سالن به نتیجه نرسیده است. وقتی محمدرضا به دیدار شهردار رفت، قالیباف از او پرسید چه خواسته‌ای دارد؟ و محمدرضا فقط از او خواست برای سالن کشتی کانون ابوذر تاتامی مناسب تهیه کند. پراهمیت‌تر از مدال‌ها و مقام‌های رنگارنگ و متعددی که قره‌خانی در سطوح کشوری رشته کاراته و در رده‌ها و وزن‌های مختلف دریافت کرده، کاپ‌های اخلاق اوست. در بسیاری از رقابت‌های ملی و بین‌المللی، رفتار پهلوانی قره‌خانی، داوران را تحت تأثیر قرار می‌دهد و با اهدای کاپ اخلاق به او، کلکسیون افتخارات این ورزشکار جوان را رنگین‌تر و پر و پیمان‌تر می‌کنند. روی تاتامی مسابقات کاراته بسیار اتفاق افتاده که محمدرضا حکم داور را ناعادلانه احساس کند و حتی با این حکم، حاصل ماه‌ها تمرینات سخت و نفسگیر او نقش بر آب شود. اما همیشه اعتراض او به شکل قانونی و به دور از جنجال و رفتار غیرورزشی بوده است.

  رسم و رسوم پهلوانی
در میدان مسابقه اگر حریف محمدرضا قدر و خبره نباشد و با چند تکنیک توهو و قیچی کمر و آشی‌بارای بتوان او را مغلوب کرد، محمدرضا مهارتش را به رخش نمی‌کشد، بلکه فنون دست و پا را طوری اجرا می‌کند که تماشاچیان احساس کنند پس از دست و پنجه نرم کردنی جانانه شکست را پذیرفته است. بر خلاف تماشاچیان، داوران تاتامی کاراته، این جوانمردی‌ها را به خوبی تشخیص می‌دهند. قره‌خانی در یکی از مسابقات بین‌المللی برای همین شیوه برخوردش با حریف، کاپ اخلاق را دریافت کرده است. او در رقابت‌هایی که به میزبانی ایران و در کرج برگزار شد، وقتی دید نماینده‌های کشور افغانستان بدون هیچ عنوان و مدالی به کشورشان بازمی‌گردند، کاپ اخلاق خود را به آنها اهدا کرد تا دست خالی ایران را ترک نکنند.

 انتقال تجربه‌ها به اهالی
 محمدرضا با وجود داشتن کارنامه‌ای پرافتخار در کسب قهرمانی‌های ورزشی، پدر و مادرش را قهرمان و الگوی زندگی‌اش می‌داند. او می‌گوید: «وقتی می‌بینم پدرم در میان اهالی و اطرافیان مورد احترام است، دوست دارم مثل او باشم. موفقیت‌های ورزشی همراه با مردمداری و ‌منش پهلوانی ارزش دارد و ورزشکار را به پهلوانی ماندگار تبدیل می‌کند.» او در کنار مربیگری رشته کاراته و تحصیل در مقطع کارشناسی رشته تربیت‌بدنی به پرورش قرقاول مشغول است و لوح کارآفرین برتر استان تهران را دریافت کرده است. محمدرضا مدیریت شهری را یکی از بهترین متولیان توسعه ورزش شهروندی می‌داند و دوست دارد با همکاری مدیران ورزش منطقه حاصل 15 سال فعالیت و کسب تجربه‌اش در رشته کاراته را در اختیار هم‌محلی‌هایش قرار دهد.

عناوین و فعالیت‌های فعلی محمدرضا قره‌خانی
  • ‌ مربی کاراته
  • ‌ داور ملی سبک‌های آزاد کاراته جمهوری اسلامی ایران، کومیته و کاتا
  • ‌ مربی آمادگی جسمانی و فیتنس
  • ‌ مربی ملی بدنسازی درجه 3
  • ‌ صاحب حکم برنامه‌نویسی تمرینات بدنسازی
  • ‌ کمربند مشکی دان 3 کاراته
  • ‌ دانشجوی رشته تربیت‌بدنی



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code