منطقه 18

ز کودکی خادم این تبار محترمم

نویسنده: جلال‌الدین شمسایی
وقتی اسم «خادم» به گوشمان می‌خورد ناخودآگاه یک فرد میانسال با موهای جو گندمی، شخصیتی مهربان و دوستداشتنی با لباس‌های مرتب و بوی عطر گل محمدی در ذهنمان تداعی می‌شود...
1396/03/28
 وقتی اسم «خادم» به گوشمان می‌خورد ناخودآگاه یک فرد میانسال با موهای جو گندمی، شخصیتی مهربان و دوستداشتنی با لباس‌های مرتب و بوی عطر گل محمدی در ذهنمان تداعی می‌شود. گاهی اوقات هم شنیدن نام خادم، کبوتر فکر ما را به سمت افرادی می‌برد که با کت و شلوار سرمه‌ای رنگ و با پَرهایی در دست، در صحن و سرای امام هشتم(ع) مشغول راهنمایی زائران هستند. برای همین از همان کودکی خادم بودن در مسجد، حسینیه‌ها و تکیه‌ها برایمان افتخار بزرگی بوده چراکه خادمی در این اماکن مقدس را خدمت در آستان و درگاه خدا و اهل‌بیت(ع) می‌دانیم و همین امر باعث شده تا خادمان این مکان‌های متبرکه به نوعی قهرمانان مذهبی و اخلاقی ذهنمان باشند. در این گزارش به سراغ یکی از خادمان نمونه محله خودمان رفته‌ایم تا از حال و هوای خادمی حضرت سیدالشهدا(ع) و خدمت به نمازگزاران و عاشقان اهل‌بیت(ع) برایمان بگوید.

خادم دست به آچار مسجد
عقربه‌ها ساعت 20 را نشان می‌دهند که به حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) در خیابان پژند شهرک ولی‌عصر(عج) می‌رسیم. محمدرضا احمدی در حالی که یک پیچ گوشتی و چند آچار به دست دارد به استقبالمان می‌آید. آن‌طوری که خودش برایمان تعریف می‌کند از همان بچگی دست به آچارش خوب بوده و برای همین بیشتر کارهای فنی و خرابی‌های حسینیه را خودش راست و ریس می‌کند. حکمت آچار و پیچ گوشتی‌های در دستش هم درست کردن شیرآلات سرویس بهداشتی حسینیه است تا نمازگزاران و افرادی که به اینجا مراجعه می‌کنند دچار مشکل نشوند. بعد از یک گفت‌وگوی کوتاه آقا محمدرضا ما را به داخل حسینیه دعوت می‌کند. دور تا دور دیوارهای فوقانی حسینیه با کتیبه‌های مشکی پوشانده شده اما فضای داخلی حسینیه به خاطر ماه مهمانی خدا با بنرهایی از دعاهای مخصوص ماه مبارک رمضان تزیین شده است. عده زیادی از جوان‌ها و بچه‌های محل به حسینیه آمده‌اند و با پرچم‌های یا امام حسن(ع)، یا زهرا(س) و یا علی(ع) مشغول تزیین کردن حسینیه‌اند. پشت منبر هم یک بنر بزرگ با شعر «تا گدا هست و گدایی می‌کند، مجتبی مشکل‌گشایی می‌کند» نصب شده است. آقا محمدرضا دلیل این همه شلوغی در حسینیه را این‌طور برایمان توضیح می‌دهد. «‌‌به مناسبت ولادت امام حسن(ع) در حسینیه قرار است مراسم جشنی برگزار کنیم. برای همین امروز بچه‌های هیئت و اعضای حسینیه هم به اینجا آمده‌اند تا کمک حالم باشند و بتوانیم یک مراسم درخور و شایسته برگزار کنیم.»

5 سال نوکری حضرت اباالفضل(ع)
محمدرضا احمدی متولد 1346 است. خودش می‌گوید از ابتدای تأسیس هیئت حضرت ابوالفضل(ع) یعنی از سال 62 تا به الان از این هیئت جدا نشده و همیشه یکی از پای ثابت‌ها و گریه کنان هیئت حضرت ابوالفضل(ع) است؛ «سال 89 بود که تصمیم گرفتیم برای هیئت یک حسینیه درست کنیم. بیشتر افراد هیئت و کسانی که در محله هستند از هم ولایتی‌هایمان هستند و همه همدیگر را می‌شناسیم. برای همین با کمک هم و با هزینه شخصی و کمک‌های مالی که از شهرداری و سایر مردم محله جمع کردیم حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) را بعد از یک سال و در سال 90 تأسیس کردیم.» همزمان با تأسیس حسینیه بسیاری از ساکنان محله دوست داشتند تا خادمی این حسینیه به آنها سپرده شود اما قرعه به نام آقا محمدرضا افتاد تا افتخار خادمی این مکان مقدس را از آن خود کند: «از همان بچگی که به هیئت می‌رفتم همیشه در کارهایی مثل پخش کردن قرآن، پارچه و پرچم مشکی زدن، چایی ریختن و... کمک حال بزرگ‌ترهای مجلس بودم و در واقع از همان دوران افتخار خادمی در دستگاه حضرت سیدالشهدا(ع) را داشتم. با این حال بعد از اتمام کار تأسیس حسینیه بلافاصله خودم پیشقدم شدم و خادمی حسینیه را برعهده گرفتم.»

خادم نمونه منطقه
آقا محمدرضا در طول این 6 سالی که در حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) مشغول به فعالیت است آنقدر با مهربانی، اخلاص و گشاده‌رویی کار کرده که همه اهالی محل از او به نیکی یاد می‌کنند. اخلاق خوب در کنار‌تر و تمیز نگه داشتن حسینیه و انجام تمام کارهای آن به نحو احسن باعث شده تا همه از خادمی آقا محمدرضا تعریف کنند. این ویژگی‌ها باعث شده تا خادم 49 ساله حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) به خاطر زحماتش دو بار تا به حال به‌عنوان خادم نمونه منطقه 18 انتخاب و برگزیده شود: «یک بار در سال 92 و یکبار هم همین سال گذشته به‌عنوان خادم نمونه انتخاب شدم. معمولاً شهرداری هر منطقه هر ساله و به مناسبت روز فرهنگ مراسمی برگزار می‌کند و در خلال این مراسم از خادمان قرآنی، خادمان مساجد و حسینیه‌ها تقدیر می‌کند که با لطف مردم و اهالی محل و همچنین محبتی که اعضای هیئت امنا و پیشنماز حسینیه به من داشتند تا به امروز دو مرتبه‌عنوان خادم نمونه منطقه توسط مسئولان به من رسیده است.»

آچار فرانسه حسینیه
آقا محمدرضا در آژانس کار می‌کند و همیشه یک پایش در محل کار و یک پایش در حسینیه است. فقط کافی است یک جایی از حسینیه مشکل برقی، مشکل فنی و یا نیاز به تعمیر داشته باشد، آن وقت است که آقای خادم سر و کله‌اش پیدا می‌شود، آستین‌ها را بالا می‌زند و خودش دست به کار می‌شود تا هرچه سریع‌تر مشکل به وجود آمده را برطرف کند: «کارهای برقی، تعمیر شیرآلات حسینیه، درست کردن میکروفون و تنظیم کردن دستگاه آمپلی فایر و... را خودم به تنهایی انجام می‌دهم. حتی بسیاری از کارهای بنایی حسینیه، درست کردن راه پله‌ها و کاشیکاری‌های این بَنا را خودم به تنهایی انجام داده‌ام. از طرفی در کارهای آشپزخانه مثل درست کردن غذا، چای ریختن و پختن نذری هم سعی می‌کنم کمک حال آشپز حسینیه باشم.» یکی دیگر از ویژگی‌های بارز حسینیه حضرت ابوالفضل(ع)‌تر و تمیز بودن و تزیینات جالب و مناسب آن است به‌طوری که با توجه به هر مراسم و ویژه‌برنامه‌ای که در این مکان برگزار می‌شود از تزیینات متناسب با آن ویژه‌برنامه استفاده می‌شود و این یکی از کارهای قابل توجه آقا محمدرضا است: «ما در اینجا مراسم ختم، مولودی، ویژه‌برنامه‌های اعیاد، هیئت هفتگی، جلسات هفتگی قرآن‌خوانی، ویژه‌برنامه‌های مخصوص ماه رمضان و شب‌های قدر، مراسم دهه محرم، ایام فاطمیه و تمام ویژه‌برنامه‌های مذهبی را داریم و همه اهالی محل چه نوجوان و جوان و چه پیرمرد در این برنامه‌ها حضور دارند و جمعیتی نزدیک به 400 نفر برای هر مراسم به اینجا می‌آیند.»

معجزه‌ای برای زنده ماندن
احمدی در مدتی که خادمی حسینیه را برعهده داشته شاهد معجزه‌ها و کرامت‌های زیادی بوده است. کراماتی که هم برای خودش اتفاق افتاده و هم برای دیگران. خودش در این‌باره می‌گوید: «هنگام انجام کار بنایی حسینیه، مشغول بالابردن سیمان با دستگاه بالابر بودیم. یک لحظه حواسم پرت شد و دستم بین سیم بوکسل ماند. قلاب دستگاه را انداخته بودم و دستگاه آماده کار بود. دستگاه بالابر روشن شد و در حال بالا بردن سیمان بود که بلند فریاد زدم یا ابالفضل(ع) و دستم را کشیدم. واقعاً باورکردنی نبود. یک لحظه با خودم گفتم که دستم را از دست داده‌ام اما به طرز معجزه‌آسایی دستم رها شد و از این حادثه جان سالم به در بردم.» جالب است بدانید که آقا محمدرضا یکی از کسانی است که دچار بیماری صعب‌العلاج شده و با توسل به حضرت عباس(ع) حاجت و شفای خودش را گرفته است: «سال 93 دچار بیماری سرطان CML شدم. سرطانی که مغز استخوان در آن بیش از حد گلبول سفید تولید می‌کند و بدن دچار مشکل می‌شود. وقتی متوجه شدم دچار این بیماری هستم پاهایم سست شد و تنها امیدم به حضرت عباس(ع) بود و به او توسل کردم. بعد از انجام دادن تمام معاینات و آزمایش‌های لازم پزشکان به من گفتند که گویا معجزه‌ای رخ داده و بیماری شما دیگر شرایط مزمن و خطرناکی ندارد و با استفاده از دارو درمانی حل می‌شود. سر از پا نمی‌شناختم و از صمیم قلب از حضرت عباس(ع) تشکر کردم و از آن روز تا به حالا بیشتر قدر خادمی و نوکری در این آستان را می‌دانم.»

همه راضی اند
«آقا محمدرضا مرد زحمتکش و نازنینی است که نمونه‌اش در این دوره و زمانه کمتر پیدا می‌شود»، «یک حسینیه است و یک آقا محمدرضا»، «نوکر واقعی حضرت عباس(ع) و امام حسین(ع) است» و... در حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) سراغ هرکسی که بروید نمونه‌ای از این جملات را در وصف خادم این آستان می‌شنوید. هرکسی به نحوی از آقا محمدرضا تعریف می‌کند و همه از او خاطرات به یاد ماندنی دارند و بابت زحماتش از او سپاسگزارند. به سراغ حاج حسین آقا احمدی، پیشنماز و یکی از اعضای هیئت امنای حسینیه می‌رویم. پیرمردی حدوداً 80 ساله که اتفاقاً برادرزاده‌اش، همسر آقا محمدرضاست، «در این حسینیه همه همشهری و فامیل هستیم به‌طوری که 80 ‌درصد از افراد حسینیه جزو طایفه احمدی‌ها هستند. ما این حسینیه را با کمک همدیگر ساختیم. هرکسی بنا به وسعش به ساخت این حسینیه کمک کرده است. یک نفر 100تومان و یک نفر یک میلیون تومان. اما بیشتر کارهای این حسینیه همچون، کارهای تأسیساتی و خدماتی، کارهای فنی و برقی و... برعهده آقا محمدرضا است. همیشه حسینیه‌تر و تمیز، زیبا و تزیین شده است، به‌طوری که واقعاً فضای معنوی با ورود به آن در انسان تداعی می‌شود.» علی صارمی یکی از کسانی است که معمولاً برای برپایی نمازجماعت و هیئت عضو ثابت هیئت و حسینیه به شمار می‌رود. او هم نظرات جالبی در مورد آقای خادم دارد و می‌گوید: «ماشاءالله آقا محمدرضا همه فن حریف است. هر موقع مشکلی در حسینیه پیش می‌آید ایشان پیشقدم می‌شود و بلافاصله آن را حل می‌کند. حتی در طول این چند سال بسیاری از هزینه‌هایی که ما باید برای برقکاری، بنایی و... هزینه می‌کردیم به جای هدر رفت تبدیل به پس‌انداز حسینیه شده و در مراسمی که در این مکان برگزار می‌شود خرج و هزینه می‌شود.»

اینجا افراد شایسته انتخاب می‌شوند
برای اینکه از چند و چون ماجرای انتخاب خادمان نمونه منطقه 18 باخبر شویم به سراغ علی‌اکبر اسماعیلی جوبنی، مدیر روابط‌عمومی فرهنگسرای خاتم و مسئول برگزاری این مراسم می‌رویم. جوبنی می‌گوید: «ما هر ساله و در روز فرهنگ، آیین تجلیل از نخبگان و فعالین قرآنی، خادمان مساجد و حسینیه‌ها را با دعوت از خادمان نمونه منطقه و انتخاب خادم نمونه سال از میان آنها برگزار می‌کنیم. در این برنامه جلسات پرسش و پاسخ برگزار شده و مشکلات این عزیزان شنیده می‌شود تا به این ترتیب ما هم بتوانیم برای هرچه بهتر شدن فعالیت‌های آنها کمک کرده باشیم.»
برای انتخاب خادم نمونه در منطقه آیتم‌های زیادی در نظر گرفته می‌شود که بسیاری از این آیتم‌ها بعد از بررسی عوامل مراسم، میزان رضایت مردم از عملکرد خادمان و انتخاب پیشنماز آن حسینیه یا مسجد نمره دهی می‌شوند و در نهایت خادم نمونه منطقه معرفی می‌شود. «خوش خلقی، گشاده‌رویی، رهایی از قید و بندهای دنیایی، سعه صدر و بالابودن قدرت صبر و تحمل از بارزترین ویژگی‌های یک خادم نمونه است. در واقع این خادمان مساجد و حسینیه‌ها هستند که باید فضای بهره‌مندی معنوی نمازگزاران در این اماکن مقدس را فراهم کنند تا جوانان و نوجوانان بیشتری جذب فعالیت‌های قرآنی و مذهبی شوند.»
در واقع خادمان باید با رفتار و ویژگی‌های یک خادم آشنا باشند و در ارائه خدماتی که می‌دهند حسن خلق و رفتار مناسب از خود بروز دهند. جوبنی اضافه می‌کند: «انتخاب آقای احمدی هم با توجه به رضایت اهالی محل، امام جماعت و هیئت امنای حسینیه و همچنین داشتن صفات موردنظر صورت گرفت و ایشان یکی از چهره‌های برتر محله و از افراد مؤمن، خدوم و انقلابی منطقه به شمار می‌روند. بنابراین در راستای تجلیل و معرفی از چهره‌های فرهنگی، نخبگان قرآنی و خادمان مساجد و حسینیه‌ها ما از ایشان تجلیل کردیم. محمدرضا احمدی یکی از خادمان نمونه و کارآمد محله و منطقه 18 به حساب می‌آیند.»





ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code