منطقه 18

فرهنگی که لازم است

نویسنده: دانیال ابوالحسن معمار / دبیر/ mahale18@hamshahri.org
چند روز قبل داشتم نگاهی به نقشه منطقه می‌انداختم. وجود اصناف مختلف در منطقه توجه‌ام را جلب کرد؛ از یک طرف بازار مبل یافت‌آباد و از طرف دیگر بازار آهن شادآباد. اضافه کنید به آنها مزارع و زمین‌های کشاورزی و راسته صنف لاستیک‌فروش‌ها و... را. خرید و فروش جزو نخستین مناسباتی است که بشر آن را یاد گرفته و به کار بسته است...
1396/04/04
چند روز قبل داشتم نگاهی به نقشه منطقه می‌انداختم. وجود اصناف مختلف در منطقه توجه‌ام را جلب کرد؛ از یک طرف بازار مبل یافت‌آباد و از طرف دیگر بازار آهن شادآباد. اضافه کنید به آنها مزارع و زمین‌های کشاورزی و راسته صنف لاستیک‌فروش‌ها و... را. خرید و فروش جزو نخستین مناسباتی است که بشر آن را یاد گرفته و به کار بسته است. خریدن و فروختن آنقدر قدیمی است که تاریخش به قبل از اختراع (یا کشف) پول می‌رسد. آدمی برای رفع نیاز‌هایش از خیلی راه‌ها می‌تواند به خواسته‌اش برسد، اما خریدن و فروختن معقول‌ترین آنهاست و چه بسا انسانی‌ترینش، برای اینکه از وجوه ممیزه انسان و حیوان، یکی همین مبایعه است.
اما خب، این حرف‌ها چه ربطی به منطقه ما دارد؟ همان‌طور که گفتم چند صنف اصلی پایتخت با همه دردسرهای‌ریز و درشت‌شان در کنار هم‌محله‌ای‌های ما نفس می‌کشند و اینها باعث می‌شود که ماجرای خرید و فروش در منطقه ما از اهمیت بیشتری برخوردار باشد. مسلماً امسال که سال «اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال» است، باید فروش کالاهای ایرانی در منطقه ما بیشتر رونق بگیرد. این میان صاحبان اصناف از گلایه برخی خریداران نسبت به کمبود یا افزایش قیمت بسیار زیاد کالاهای خارجی به دلیل محدودیت واردات خبر می‌دهند. اینجا باید اعتراف کرد که این یک پدیده اجتماعی است که نیاز به فرهنگسازی دارد و باید علاوه بر سرمایه‌گذاری برای توسعه خرید و فروش در منطقه، روی فرهنگ خرید و فروش هم وقت و هزینه گذاشت.
ما نفت می‌فروشیم و همین‌طور بعضی صنایع‌دستی و مقداری خشکبار. اندکی هم تکنولوژی و خدمات می‌فروشیم به کشورهایی که فاقد این حد از تکنولوژی و خدمات هستند. این دخل ماست که متأسفانه با خرجمان نسبتی ندارد. همه بخت بلندمان البته در این است که زیر خاک کشورمان سفره‌های نفتی و گازی پهن است، اما با این اجناس و با این توانمان که در فروشندگی داریم، امورمان نمی‌گذرد. در عوض غربی‌ها فروشندگانی تمام‌عیار هستند که نه تنها از آب کره می‌گیرند که از «هیچ»، بازاری پررونق می‌سازند. به دور و بر خود نگاه کنید. ببینید تا چه حد خریدار اجناس بازار غرب بوده‌اید. بازاری که برخی ما را چنان به خود وابسته کرده که حالا توان قطع رابطه نداریم.
بحث بنده ناظر به مناسبات سیاسی نیست. صرفاً می‌خواهم بگویم تا چه حد دخلمان در زمینه فرهنگ خرید و فروش خالی است، همین. بی‌خود نیست که جهان در ما به چشم بازاری هفتاد میلیونی نگاه می‌کند. بازاری که از سیگار تا لوازم الکترونیک و فیلم و خودکار و بازی و لباس و اخلاق و عادات و... را یک جا و به نازل‌ترین قیمت عرضه می‌کند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code