منطقه 2

تفاوت ما فقط یک «حادثه» است

نویسنده: پرنیان سلطانی
10 سال پیش که خیلی اتفاقی چشمش به تابلو «انجمن ضایعات نخاعی ایران» افتاد، بی‌برنامه‌ریزی قبلی قدم به داخل انجمن گذاشت تا برای ساعتی هم که شده با سازش لبخند را روی لبان معلولان نخاعی بیاورد...
1396/09/08
 10 سال پیش که خیلی اتفاقی چشمش به تابلو «انجمن ضایعات نخاعی ایران» افتاد، بی‌برنامه‌ریزی قبلی قدم به داخل انجمن گذاشت تا برای ساعتی هم که شده با سازش لبخند را روی لبان معلولان نخاعی بیاورد. استقبال اعضای انجمن از این موسیقی زنده باعث شد تا از آن روز در بیشتر برنامه‌ها و جشن‌های مؤسسه‌های خیریه از جمله «رعد» و «پیام‌آوران ساحل امید» حضور پیدا کند و رایگان برای معلولان بخواند و بنوازد. اما فعالیت‌های خیرخواهانه این آهنگساز و خواننده هم‌محله‌ای به همین‌جا ختم نمی‌شود؛ او خیلی زود عضو گروه همیاران داوطلب مؤسسه ساحل امید شد و با برگزاری کلاس‌های آموزشی در این مؤسسه، بخشی از درآمدش را به ساحل امید اختصاص می‌دهد تا صرف کمک به بهبود زندگی معلولان شود. صحبت از «نوید مولوی» است، خواننده و آهنگساز جوانی که زندگی‌اش، علاوه بر فعالیت‌های هنری، روی دیگری هم دارد که کمتر به آن پرداخته شده است. روز جهانی معلولان بهانه‌ای شد تا در مؤسسه پیام‌آوران ساحل امید با این هم‌محله‌ای خیراندیش به گفت‌وگو بنشینیم.

از اجرای رایگان تا تدریس با تخفیف ویژه
«نوید مولوی» از 15 سال پیش در محله ستارخان سکونت دارد. او از دوران کودکی به انجام کارهای خیر علاقه داشت و همین علاقه باعث شد تا این روزها به چهره‌ای شناخته شده برای کار داوطلبانه در حوزه معلولان تبدیل شود. او که در بیشتر برنامه‌ها و جشن‌های خیریه‌های مرتبط با معلولان به رایگان شرکت کرده و برای اعضای این خیریه‌ها ترانه خوانده، مدتی است در مؤسسه پیام‌آوران ساحل امید بوستان شاهین،‌ «گیتار» و «آواز» تدریس می‌کند و بخشی از درآمدش را به کارهای خیر اختصاص می‌دهد. می‌گوید: «در این مؤسسه که ویژه معلولان است، کلاس‌هایم را با تخفیف ویژه برگزار می‌کنم تا هم معلولان عضو مؤسسه و هم خانواده‌هایشان بتوانند این هنر را یاد بگیرند. در حال حاضر بیش از 30 هنرجو دارم که 5 نفرشان از دوستان دارای معلولیتم هستند.»

من یک همیار داوطلب هستم!
خواننده و آهنگساز جوان هم‌محله‌ای مدتی است که شال همیاری مؤسسه را هم به گردن می‌اندازد و در اوقات فراغت خودش را به «ساحل امید» می‌رساند تا هرچه از دستش برمی‌آید برای اعضای مؤسسه انجام دهد. می‌گوید: «من معلولیت را دور از خودم نمی‌دانم و همیشه می‌گویم فرق من با معلولان فقط یک حادثه است. از طرفی هرکدام از ما اگر روی ویلچر می‌نشستیم، انتظار داشتیم دیگران کمک‌مان کنند تا زندگی‌مان روی روال بیفتد. به همین دلیل‌ همه وظیفه داریم به شکرانه نعمت سلامتی، هرچه از دستمان برمی‌آید برای دوستان معلولمان انجام دهیم.»

حس خوب یک کار نیک
«مطمئنم که امروز هرچه دارم، از دعای خیر دوستان معلولم است.» این را مولوی می‌گوید و ادامه می‌دهد: «خدمت به معلولان در گام اول باعث ایجاد حس خوب در خودمان می‌شود؛ حسی که حاضر نیستیم با هیچ‌چیز در دنیا عوضش کنیم. بعد از آن هم خیر و برکتی که وارد زندگی‌مان می‌کند، واقعاً عجیب است. کسانی که تجربه کارهای اینچنینی را دارند حتماً می‌دانند چه می‌گویم. در هرچه که دارید تأثیر دعای خیرشان را می‌بینید و این حس واقعاً عالی است.»

راه هموارم آرزوست
از خواننده جوان ساکن در محله ستارخان می‌پرسیم به‌عنوان کسی که سال‌ها برای معلولان کار کرده، تا به حال هنگام رد شدن از خیابان‌ها حواسش به مناسب‌سازی معابر برای معلولان بوده که پاسخ می‌دهد: «از هر کوچه و خیابان منطقه که می‌گذرم، فقط به این موضوع فکر می‌کنم که یک فرد ویلچری چطور می‌خواهد از اینجا عبور کند؟ واقعیت این است که معابر منطقه ما به هیچ‌وجه برای معلولان مناسب نیست و باید هرچه سریع‌تر فکری به حال این مسئله شود. حتی مکان‌هایی که مناسب‌سازی شده هم درواقع مناسب معلولان نیست! به‌عنوان مثال رمپ‌های برخی از ساختمان‌ها دارای شیب‌های تندی است که قطعاً گذر ویلچری‌ها از آنها امکانپذیر نیست. دلیل آن هم بیگانه بودن مسئولان شهری با نیازهای معلولان است. اگر از خود معلولان و دیدگاه‌های آنها برای مناسب‌سازی معابر استفاده شود، دیگر شاهد چنین مواردی نخواهیم بود.»

معلولان هم شهروند هستند!
مولوی انتقاد دیگری هم به مسئولان شهری و دست‌اندرکاران دولتی دارد و می‌گوید: «معلولان هم شهروندان همین شهر هستند. عوارض و مالیات پرداخت می‌کنند و حق دارند زندگی مطلوب و شهری مناسب و دوستدار با معلولان داشته باشند. در حالی که در کل منطقه ما جز دو مرکز «رعد» و «ساحل امید» که کاملاً مردمی اداره می‌شود، ما هیچ فضایی برای آموزش، توانبخشی، گردشگری و فیزیوتراپی معلولان نداریم. باور کنید افرادی را می‌شناسم که یکسال از خانه‌شان بیرون نیامده‌اند چون جایی برای رفتن نداشته‌اند. در حالی که واقعاً نیاز است برای معلولان بوستان‌های ویژه، باشگاه‌های ورزشی، مراکز آموزشی و توانبخشی و مراکز درمانی و فیزیوتراپی ایجاد شود.»

همیار داوطلبی به نام نوید!
«شهرام مبصر» از شهروندان هم‌محله‌ای است که 20 سال پیش در پی حادثه‌ای تلخ روی ویلچر نشست. اما این ویلچرنشینی باعث خانه‌نشینی‌اش نشد. او 5 سال پیش برای کمک به افراد دیگری که شرایط مشابه‌اش را داشتند، مؤسسه‌ای با عنوان «پیام‌آوران ساحل امید» تأسیس کرد. او حالا صدها معلول جسمی – حرکتی را تحت پوشش مؤسسه خیریه‌اش دارد و درباره فعالیت‌های «نوید مولوی» در مؤسسه می‌گوید: «با نوید در برنامه‌ها و بازارچه‌های خیریه مراکزی مانند مجتمع رعد آشنا شدم و وقتی دیدم تا چه اندازه به فعالیت‌های داوطلبانه برای معلولان علاقه‌مند است، به او پیشنهاد کار با مؤسسه را دادم. حالا چند سالی است که نوید علاوه بر اجرای برنامه‌ها و جشن‌ها و اختصاص بخشی از درآمد آموزش‌هایش به مؤسسه، یکی از 30 همیار داوطلب ما شده و از هر فرصتی برای کمک به اعضای مجموعه و پاسخگویی به سؤالات مردم، معلولان و خانواده‌های آنها استفاده می‌کند.»

 نام: نوید مولوی
 سن: 29 سال
 محل سکونت: ستارخان
 تحصیلات: مهندسی برق
 شغل: خواننده و آهنگساز (خواننده آلبوم «شهر ساحلی» و آهنگسازی برای خواننده‌هایی از جمله حمید غلامعلی، مهدی یراحی و...)
 ویژگی: اجرای رایگان در مؤسسه‌های خیریه مرتبط با معلولان/ آموزش موسیقی در مؤسسه پیام‌آوران ساحل امید و اختصاص بخشی از درآمد حاصل از آموزش به نفع مؤسسه



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code