منطقه 2

دکتر باصفای محله طرشت

نویسنده: الهه صبری
منطقه ما محل سکونت بسیاری از چهره‌های سرشناس و مسئولان است...
1395/11/27
 منطقه ما محل سکونت بسیاری از چهره‌های سرشناس و مسئولان است. این افراد در بخش‌های مختلف منطقه از شمال تا جنوب سکونت دارند. دکتر «محمدمهدی گلمکانی»، رئیس ستاد محیط‌زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران، هم از جمله این افراد است. او و خانواده‌اش از دهه 70 ساکن منطقه ما شده‌اند و این روزها در یکی از ساختمان‌های خیابان شهید اکبری زندگی می‌کنند. گلمکانی محله‌اش را دوست دارد، گرچه هر روز مشکلات زیادی را در مسیر رفت و برگشت به خانه‌اش می‌بیند، اما امیدوار است این مشکلات به‌زودی رفع شود. با دکتر گلمکانی گشتی در محله‌اش زدیم و پیش از رفتن او به محل کارش در بوستان اوستا (ستاد محیط‌زیست توسعه پایدار شهرداری تهران) نظراتش را درباره محل سکونتش پرسیدیم.  

گلمکانی در یک نگاه
نام: محمدمهدی گلمکانی
تاریخ تولد: بیستم خرداد1347
مدت زمان سکونت در منطقه: حدود 20 سال
تحصیلات: دکترای پزشکی عمومی از دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران
سمت فعلی: رئیس ستاد محیط‌زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران
سوابق کاری: سرپرست دفتر هماهنگی تحقیقات دانشجویی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی‌ـ از سال 1384 تا 1387، مشاور شهردار تهران در امور سلامت‌ـ از خرداد سال 1385، عضو فرهنگستان علوم پزشکی کشور و کمیسیون سلامت اجتماعی، مدیرکل سلامت شهرداری تهران از سال 1388 تا 1393، سرپرست دفتر اخلاق پزشکی وزارت بهداشت، عضو شورای عالی سازمان نظام پزشکی کشور، دبیر هیئت‌مدیره سازمان نظام پزشکی تهران بزرگ
تفریحات: شرکت در مسابقه فوتبال به همراه پسرش در زمین چمن زیر پل یادگار امام(ره)، حضور در بقعه علامه طرشتی و گشت‌وگذار در میان باغ‌های طرشت. ورزش در ورزشگاه شهدای طرشت.

 تبدیل زمین مخروبه به بوستان محلی
 قرارمان صبح روز سه‌شنبه، پیش از رفتن دکتر گلمکانی به محل کارش است. محل کار گلمکانی در خیابان آزادی و داخل بوستان اوستاست. به همین دلیل بیشتر اوقات ترجیح می‌دهد که مسیر خانه تا محل کار را با اتوبوس‌های بی.آر.تی یا مترو طی کند، مخصوصاً روزهای سه‌شنبه که روز پویش مردمی سه‌شنبه‌های بدون خودرو است. البته برای رسیدن به ایستگاه اتوبوس‌های تندرو، گلمکانی باید مسیری را پیاده طی کند. مسیری که ابتدایش بوستان کوچک اکبرآباد است. بوستان تا همین چند سال پیش زمین رها شده‌ای بود که معتادان و کارتن‌خواب‌ها در آن تجمع می‌کردند، اما با پیگیری همسایه‌های رئیس ستاد محیط‌زیست شهرداری تهران، حالا به مکانی برای استراحت و ورزش اهالی تبدیل شده است. گلمکانی می‌گوید: «معتقدم هر درخت نقش یک گروه نجات را برای مردم شهر تهران ایفا می‌کند. در این بوستان هم درختان زیادی وجود داشت که در حال نابودی بود، اما با پیگیری‌های همسایه‌ها در نهایت به مکانی تفریحی تبدیل شد.»
بوستان چند آلاچیق و تعدادی وسیله بدنسازی زیر سایه درختان بلند دارد. گلمکانی برخی مواقع از وسایل بدنسازی استفاده می‌کند و معتقد است که در سال‌های اخیر توجه شهروندان به سلامتی خودشان بیشتر شده و این روزها از وسایل بدنسازی بیشتر استفاده می‌کنند، درحالی‌که اوایل این وسایل برای آنها ناآشنا بود.

کسبه محلی دیده‌بان محله
مقابل بوستان، چند مغازه کوچک و بزرگ در کنار یک سوپرمارکت قرار دارد. صاحب سوپرمارکت گلمکانی را به خوبی می‌شناسد. البته نه به واسطه سمت و مسئولیتش در شهرداری تهران بلکه به‌عنوان یک مشتری که بیشتر اوقات از او خرید می‌کند. چراکه بیشترین خریدهای گلمکانی از سوپرمارکت محله‌اش است: «در زندگی شهری، هرکدام از ما وظیفه‌ای داریم. به‌عنوان مثال هرکدام از ما می‌توانیم در کاهش آلودگی هوا مؤثر باشیم. راه‌های اجرایی هم ساده است. مثلاً می‌توان با خرید از کاسبان محلی، برای‌‌ تردد در شهر از وسایل نقلیه استفاده نکرد. من هم به‌عنوان مسئول باید همین کار را انجام بدهم. به همین دلیل بیشتر خریدهایم از مغازه‌های اطراف محل سکونتم است و اعتقاد زیادی به فروشگاه‌های زنجیره‌ای و بزرگ ندارم. چون معتقدم مغازه‌های محلی سرمایه‌های هر محله‌ای به شمار می‌آیند و درآمدشان هم باید توسط مردم محلی تأمین شود وگرنه توسعه نمی‌یابند. از گذشته کاسبان محل را امین محله می‌دانستیم و معتقدم آنها دیده‌بان محله هستند. چون تا زمانی که چراغ آنها روشن باشد در محله آسیب‌های کمتری را می‌توان دید.»

 دلسردی اهالی از طولانی شدن طرح‌ها
در مسیر رفتن به سمت ایستگاه اتوبوس، به انتهای خیابان شهید اکبری می‌رسیم. محدوده‌ای که در آن طرح ساخت زیرگذر شهید اکبری به استاد معین از ابتدای امسال شروع شده است و بخشی از خیابان شهید اکبری را به همین دلیل بسته و دور محوطه کارگاهی را نرده‌کشیده‌اند. به دلیل اجرای این طرح حتی جلو ساختمان رئیس ستاد محیط زیست شهرداری تهران را هم نرده‌کشی کرده‌اند تا مسیر حرکت خودروها تغییر کند. گلمکانی با دیدن جوی آبی که در آن پر از زباله و لجن است می‌گوید: «همکارانم زحمت زیادی می‌کشند، اما طولانی شدن طرح، ساکنان محله را آزار می‌دهد. به همین دلیل چند روز پیش، با توجه به مسئولیتم، خواستم که پیوست‌های زیست‌محیطی طرح را برایم بیاورند. چون معتقدم طرح‌هایی که مشمول زمان می‌شود، خود نوعی دلسردی و بدبینی را به دنبال دارد. بنابراین پیگیر این موضوع هستم.»
از میان نرده‌ها معلوم است که طرح پیشرفت چندانی ندارد و تنها کمی از سطح خیابان گودبرداری شده و بعد از آن رهایش کرده‌اند. گلمکانی می‌گوید: «گویا به دلیل شناسایی معارض‌ها طرح تعطیل شده است. متأسفانه یکی از مشکلات ما همین است. طرحی شروع می‌شود و تازه پس از آن هماهنگی‌های بین بخشی شروع می‌شود و همین موضوع باعث ایجاد وقفه در پیشرفت طرح می‌شود.»

طرشت برای همه تهران است نه طرشتی‌ها
در جنوب غربی خیابان شهید اکبری، نزدیک پل عابرپیاده استاد معین و کمی پایین‌تر از ساختمان محل سکونت رئیس ستاد محیط‌زیست شهرداری تهران، باغ بزرگی وجود دارد که به نظر می‌آید درختانش در حال خشک شدن است. گلمکانی هر روز هنگام رفتن به محل کارش این باغ را می‌بیند. روی برخی از شاخه‌های درختان باغ کیسه‌های زباله دیده می‌شود که گلمکانی با دیدن آنها سری به نشانه تأسف تکان می‌دهد و می‌گوید: «وقتی محله طرشت را برای سکونت انتخاب کردم این محدوده جای خیلی خوبی بود. علاوه بر دسترسی آسان به نقاط مختلف شهر و کاسبان خوش‌انصاف، باغ‌های طرشت باعث می‌شد هوای محله لطیف‌تر باشد. اما با گذر زمان تعداد زیادی از باغ‌ها خشک شدند یا تغییر کاربری دادند. البته سرانه فضای سبز طرشت هنوز هم بالاست و معتقدم طرشت برای تمام تهرانی‌هاست و نه فقط برای طرشتی‌ها، برای همین باید باغ‌های آن را حفظ کرد. چون درختان اینجا برای مردم تهران هستند و ریه تنفسی شهر به شمار می‌آیند. البته در محله امکانات ورزشی مناسبی هم وجود دارد. به‌عنوان مثال ورزشگاه شهدای طرشت پاسخگوی جمع زیادی از ساکنان است گرچه این روزها چمنش تخریب شده است.»
گلمکانی به یاد دارد که بارها برای مشکلات باغ خیابان اکبری، نه به‌عنوان مسئول بلکه به‌عنوان شهروند عادی، با 137 شهردار تماس گرفته تا نسبت به پاکسازی باغ از زباله اقدام کنند که یکبار هم شاهد پاکسازی بوده است. او می‌گوید: «توسعه فضای سبز و نگهداری از فضاها برای ما اهمیت زیادی دارد. به همین دلیل هم در شهرداری طرح تشکیل کانون‌های زیست‌محیطی اجرایی شد و حتی این روزها کمپین «شهر تازه» را به اجرا گذاشته‌ایم تا زمین، آب و هوای پاکی داشته باشیم و این بار مردم خود مسئول اجرای این کمپین شده‌اند تا نسبت به شهر حساس شوند. وقتی هم حساسیت‌ها بیشتر شود، آنها دیگر بی‌تفاوتی‌های نهادها را نمی‌بخشند و بر سر هر موضوعی مانند قطع درختان از مسئولان جواب می‌خواهند.»

 سه‌شنبه‌ها بدون خودروها
از بالای پل عابرپیاده، هوای غبار‌آلود تهران، تیره‌تر دیده می‌شود. خودروهای زیادی در خیابان آزادی در حال‌‌ تردد هستند.
گلمکانی می‌داند که در آینده نزدیک‌‌ ترددها به‌ویژه در خیابان اکبری هم بیشتر می‌شود و می‌گوید که با پایان طرح ساخت زیرگذر و افزایش خودروها مشکلات زیست‌محیطی ناشی از‌‌ تردد خودروها در محله بیشتر می‌شود اما چاره‌ای نیست و تنها راه حل این مشکل استفاده از حمل‌ونقل عمومی است. سپس راهش را به سمت ایستگاه اتوبوس خط بی‌.آر.تی کج می‌کند. البته پیش از آن از عکاس همشهری محله می‌خواهد که دیگر در داخل اتوبوس همراهی‌اش نکند. چراکه نمی‌خواهد این کارش شعار تلقی شود. گرچه به این موضوع اعتقاد دارد که حضور مسئولان در میان مردم و استفاده از حمل‌ونقل عمومی باعث می‌شود تا مشکلات را بهتر شناخته و بی‌واسطه با مردم به گفت‌وگو بنشینند: «طرح سه‌شنبه‌های بدون خودرو می‌تواند علاوه بر فرهنگسازی در استفاده از حمل‌ونقل عمومی و کاهش‌‌ تردد خودروها، زمینه‌ای را به وجود آورد تا مسئولان درد شهروندان را حس کنند. اتفاقی که برای خودم افتاده است.» با زدن کارت و ورود رئیس ستاد محیط‌زیست شهرداری تهران و رسیدن اتوبوس دیگر زمانی برای گفت‌وگو نیست و تنها در پایان این گفت‌وگو گلمکانی می‌گوید: «با همه مشکلات محله‌ام، هنوز این محله را دوست دارم.»

راهکارهای رئیس محیط‌زیست شهرداری تهران برای کاهش
  • آلودگی هوا
  •  انتخاب مکان سکونت در نزدیکی محل کار تا حجم‌‌ ترددها کاهش یابد.
  •  استفاده کمتر از وسایل نقلیه شخصی
  • و‌‌ تردد با حمل‌ونقل عمومی
  •  توسعه فضای سبز در محدوده سکونت و محل کار
  •  استفاده از انرژی خورشیدی در ساختمان‌ها.
  •  کاهش سفرهای درون‌شهری با خرید از نزدیک‌ترین فروشگاه به جای طی مسیرهای طولانی.
  •  حمایت از پویش‌های مردمی مانند سه‌شنبه‌های بدون خودرو در راستای فرهنگسازی.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code