منطقه 2

مردم خودجوش کمک می‌کنند

نویسنده:
17شب پیش، شبیه شب‌های آرام پاییزی نبود، پر از التهاب بود و آبستن درد، دردی که بر سر مرزنشینان آوار شد و قلب ایران را سخت فشرد...
1396/09/08
17شب پیش، شبیه شب‌های آرام پاییزی نبود، پر از التهاب بود و آبستن درد، دردی که بر سر مرزنشینان آوار شد و قلب ایران را سخت فشرد. شروع ماجرای غم‌انگیز از تکان‌های شدید منازل بود و مردمی که سراسیمه از خانه‌های خود پا به فرار می‌گذاشتند تا اینکه خشم زمین آرام گرفت. زلزله‌ای به قدرت 7/3 ریشتر در عمق ۱۰کیلومتری زمین غرب کشور را در برگرفت. با وقوع زلزله بیمارستان‌ها به حالت آماده‌باش درآمدند، تیم‌های هلال‌احمر و نیروهای امدادی و کمک‌ها روانه شهرستان‌های آسیب‌دیده شدند. نیروهای سپاه، بسیج و ارتش برای کمک‌رسانی به آسیب‌دیده‌ها به مناطق زلزله‌زده رفتند و در این میان مردم کشور، پایتخت و ساکنان منطقه آرام ننشستند. مردم از همان ساعات اولیه صبح برای خون‌دهی به پایگاه‌های انتقال خون مراجعه کردند و جمع‌آوری کمک‌های مردمی در گوشه گوشه شهرها و از جمله منطقه 2 آغاز شد، به گونه‌ای که در هر نقطه از منطقه از‌ سراهای محله تا مساجد و مدارس برای جمع‌آوری کمک‌های مردمی اعلام آمادگی کردند و هرکسی هر اندازه که در توان داشت کمک می‌کرد. جالب اینکه حتی ساکنان محدوده‌های محروم منطقه هم کمک به زلزله‌زده‌ها را وظیفه خود می‌دانستند. یا چهره‌های شناخته شده در معابر اصلی از جمله شهرک غرب و سعادت‌آباد حضور یافته و کمک‌های مردمی را جمع‌آوری و بار خودروها می‌کردند. شهرداری منطقه هم در این روزها کنار شهروندان بود و با خروج عوامل شبکه نسیم از پایگاه مدیریت بحران، این مکان به یکی از ستادهای جمع‌آوری کمک‌های مردمی تبدیل شد و نیروهای ستاد مدیریت بحران ‌گاه تا پاسی از شب آماده دریافت کمک‌های خودجوش مردمی بودند و پس از آن مرسولات جمع‌آوری شده توسط همکاران منطقه و شهروندان محله‌های 21‌گانه منطقه به مناطق زلزله‌زده غرب کشور ارسال شد. اما نکته قابل توجه اینجاست که با گذشت روزها و هفته‌ها همچنان روند همراهی مردم ادامه دارد و هر روز کمک‌های شهروندان به مناطق زلزله‌زده اعزام می‌شود. البته این مردم نه تنها در این زلزله، بلکه در دوره‌های زمانی مختلف نشان دادند که همیشه و همه جا حضور دارند و خودجوش برای کمک به هموطنان خود، نه تنها از مال بلکه از خون خود می‌گذرند و در این میان وظیفه مسئولانی چون من است که قدر چنین مردمی را بدانیم و هر آنچه می‌توانیم برای رفاه و آرامش آنان فراهم کنیم. چون این مردم قدرشناس هستند و اگر تلاشی ببینند، خودجوش کمک می‌کنند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code