منطقه 2

گل کوچک با بچه‌ها

نویسنده: رضا افراسیابی
روزگاری در مستطیل سبز او را در کسوت یک بازیکن می‌دیدیم و پس از آن مربی شد. حالا مدیر آکادمی باشگاه نفت و مشغول تربیت آینده‌های فوتبال کشور است...
1395/11/27
 روزگاری در مستطیل سبز او را در کسوت یک بازیکن می‌دیدیم و پس از آن مربی شد. حالا مدیر آکادمی باشگاه نفت و مشغول تربیت آینده‌های فوتبال کشور است. در واقع زندگی‌اش با مستطیل سبز و توپ فوتبال گره خورده است. «ناصر فریادشیران» 55 سال دارد و از 18 سال پیش ساکن خیابان ستارخان است. فریادشیران برای آموزش فوتبال به کودکان‌کار محله فرحزاد اعلام آمادگی کرده و مشتاق است که درخشش آنها را در زمین چمن ببیند.

با بچه‌های محل گل کوچیک بازی می‌کردم
وقتی توپ چهل تکه را کنار زمین چمن محله ستارخان می‌بیند، چند روپایی می‌زند و پیداست که هنوز هم به اصطلاح بدنش روی فرم است. روی یکی از صندلی‌های نیمکت کنار زمین چمن می‌نشیند و توپ را زیر پایش می‌گذارد. ابتدای گفت‌وگو از 18سال پیش می‌گوید که همراه با خانواده‌اش برای سکونت به خیابان ستارخان آمد: «ستارخان از محله‌های قدیمی و اصیل تهران است که زندگی در آن لطف خاصی دارد. در سال‌های سکونت در محله هیچ‌وقت با همسایه‌ها یا کاسبان مشکلی نداشته‌ایم. از طرفی دسترسی ستارخان به نقاط مرکزی و معابر مهم شهر در انتخاب اینجا به‌عنوان محل سکونت ما نقش بسزایی داشته است.» فریادشیران به زمین چمن نگاه می‌کند، انگار که خاطره‌ای را به یاد آورده باشد، ادامه می‌دهد: «قدیم‌ها همه کوچه‌ها پر بود از پسر بچه‌هایی که گل کوچیک بازی می‌کردند. بارها در کوچه‌های ستارخان با پسر بچه‌ها گل کوچیک بازی کرده و همبازی‌‌شان شده بودم. همان چند دقیقه بازی کردن با بچه‌ها من را به خاطرات کودکـی می‌برد و می‌توانستم نحوه صحیح دریبل زدن، سانتر کردن و سر زدن را به آموزش بدهم.»

 خوب و بد محله‌ام
فریادشیران درباره نقاط ضعف و قوت محله‌اش می‌گوید: «در راسته بازار سنتی ستارخان چند قهوه‌خانه وجود دارد که بیشتر مشتریانشان جوان هستند. هر وقت از آنجا عبور می‌کنم و جوانان را آنجا می‌بینم، خیلی ناراحت می‌شوم. متروکه شدن باغ‌های طرشت و تبدیل آنها به پاتوق کارتن‌خواب‌ها اتفاق بدی است که باید جلو آن گرفته شود. فعالیت اغذیه‌فروشی‌ها، مغازه‌های تجهیزات خودرو و آبمیوه و بستنی‌فروشی‌ها باعث شده تا ترافیک خیابان ستارخان سنگین باشد و این مشکل در نبود پارکینگ عمومی طبقاتی بیشتر شده است. با وجود همه این مشکلات، زندگی در خیابان ستارخان را دوست دارم.» فریادشیران درباره رابطه‌ با بعضی از همسایگان قدیمی‌اش می‌گوید: «همسایه‌ها از من می‌خواهند فرزندشان را به تیم‌های حرفه‌ای معرفی کنم. برخی خانواده‌ها هم برای شناسایی مدرسه فوتبال مطمئن سراغم می‌آیند که البته حساسیت آنها بسیار درست است.»

 اعلام آمادگی برای آموزش کودکان‌کار
دوستان فریادشیران یکی پس از دیگری از راه می‌رسند و او را صدا می‌زنند تا با هم تمرین کنند. فریادشیران برای‌شان دستی تکان می‌دهد و خوش‌وبش مختصری با آنها می‌کند. او برای کمک به کودکان‌کار مستعد و توانمند که سرنوشت آنها را از فوتبال دور نگه داشته هم دوست دارد‌کاری انجام دهد. می‌گوید: «در میان این بچه‌ها استعداد‌های فوتبالی درخشانی دیده می‌شود که در صورت حمایت به موفقیت‌های زیادی می‌رسند. بنابراین برای کمک به کودکان‌کار محله فرحزاد که علاقه‌مند به فوتبال هستند اعلام آمادگی می‌کنم و بدون هزینه‌ حاضرم به آنها فوتبال یاد بدهم. برای من افتخار بزرگی است که نقشی در موفقیت کودکان‌کار داشته باشم و آنها را در زمین چمن ببینم.»

فریادشیران در یک نگاه
  •  بازی در تیم‌های راه‌آهن، آتش‌نشانی، پاس، شهدای کن، شهدای جوادیه
  •  مربیگری در تیم‌های زندگی، وزارت امور خارجه، سازمان بهشت‌زهرا(س)، سازمان فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله(‌عج)، نفت تهران، برق شیراز، راه‌آهن، معاون فنی و مدیر آکادمی باشگاه استقلال، مدیر آکادمی باشگاه نفت
  •  قهرمانی با تیم آذربایجان در لیگ استان تهران، قهرمانی با تیم نفت تهران در لیگ دسته یک
  •  دارنده مدرک مربیگری A آسیا

دلسوز فوتبال‌دوستان است
«حافظ طاحونی» 62 سال دارد و از بازیکن اسبق تیم‌ملی در پست دروازه‌بانی، سابقه دوستی‌اش با فریادشیران به 12 سال پیش می‌رسد. او می‌گوید: «ناصر یکی از دغدغه‌های همیشگی اش افزایش کیفیت امکانات ورزشی در محله‌های منطقه‌ محل سکونتش است. همیشه در میان صحبت‌هایش می‌گوید که حیف است اهالی به‌ویژه جوانان امکانات ورزشی مناسبی نداشته باشند و به آسیب‌های اجتماعی مثل استعمال قلیان و موادمخدر کشیده شوند. مسئولان ورزشی کاش از دانش فریادشیران برای ارتقای ورزش محله‌ها استفاده کنند.»

از هیچ کمکی دریغ نمی‌کند
«سیامک رحیم‌پور» از بازیکنان اسبق تیم استقلال و تیم‌ملی فوتبال است که در محله سعادت‌آباد زندگی می‌کند. سابقه دوستی او با فریادشیران بیش از 10 سال است و در مسابقه فوتبال هم یکدیگر را دیده‌اند. رحیم‌پور می‌گوید: «اگر شهرداری زمین چمن مناسبی را در اختیار او قرار دهد با شناسایی علاقه‌مندان به فوتبال که وضع مالی خوبی ندارند آنها را حمایت خواهد کرد تا رشد کنند. با شناختی که از او دارم مطمئن هستم از هیچ کمکی به نیازمندان توانمند در فوتبال دریغ نمی‌کند و حمایت‌شان می‌کند تا روزی در مستطیل سبز توپ بزنند.»








ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code