منطقه 20

این زنگ خطر آشناست

نویسنده: مهین قاسمخانی/ دبیر
هنوز کاممان تلخ بود از شنیدن خبر زلزله در کرمانشاه. هنوز دلنگران هموطنان زلزله‌زده در سرپل ذهاب بودیم که یکبار دیگر خبر وقوع زلزله 6/1 ریشتری در کرمان تیتر یک رسانه‌ها شد...
1396/09/13
هنوز کاممان تلخ بود از شنیدن خبر زلزله در کرمانشاه. هنوز دلنگران هموطنان زلزله‌زده در سرپل ذهاب بودیم که یکبار دیگر خبر وقوع زلزله 6/1 ریشتری در کرمان تیتر یک رسانه‌ها شد. زلزله‌های کرمانشاه و کرمان نه نخستین حادثه در نوع خود بودند و نه آخرین آنها خواهند بود. بررسی زلزله‌های به وقوع پیوسته در چند دهه گذشته نشان می‌دهد که وقوع زلزله‌های بالای ۷ریشتر در ایران نه فقط امر نادری نیست بلکه بارها اتفاق افتاده است. رودبار و منجیل سال 1369با شدت 4/7ریشتر لرزید و ۳۵هزار کشته به همراه داشت. خاطره تلخ بم را هم فراموش نکرده‌ایم. بم سال 1382 با زلزله‌ای به قدرت 6/5 ریشتر با خاک یکسان شد و ۴۱هزار نفر در اثر آن جان باختند.  ایران روی کمربند زلزله آلپ هیمالیا قرار دارد و وقوع یک زلزله به معنای از بین رفتن خطر زلزله‌های بعدی نیست اما در این بین مردم و مسئولان بیش از هر زمان دیگری نگران احتمال وقوع زلزله در تهران هستند؛ احتمالی که تقریباً قریب به یقین است. کلانشهر تهران روی چندین گسل بزرگ که از نظر تکتونیکی کاملاً فعال هستند بنا شده است. ۲تا از این گسل‌ها سهم منطقه ما یعنی شهرری است. یکی در شمال منطقه و دیگری در ضلع جنوبی آن و این بدان معناست که ری از نظر جغرافیایی و قرار‌گیری گسل‌ها موقعیتی خطرناک دارد.
 عمق این خطر زمانی آشکارتر می‌شود که بدانیم همچنان بخش زیادی از بافت‌های مسکونی در شهرری جزو بافت فرسوده یا به عبارتی بافت آسیب‌پذیر هستند.
 ایجاد 10 پایگاه پشتیبانی بحران، فعال شدن 140گروه مدیریت بحران، شناسایی و ارزیابی اماکن عمومی پرخطر، تجهیز 2بوستان ویژه اسکان اضطراری، تشکیل 33 گروه دوام، تهیه نقشه‌های تخلیه امن اضطراری هر محله از جمله فعالیت‌های مدیریت شهری منطقه برای ایجاد زیرساخت‌های مدیریت بحران در این منطقه است. گل سرسبد همه این کارها ارائه تسهیلات ویژه برای نوسازی بافت‌های فرسوده است. با تمام این اوصاف همچنان ما 137هکتار بافت فرسوده داریم که 73درصد آن را بافت مسکونی تشکیل می‌دهد. هنوز 7هزار و 764پلاک بافت فرسوده در 17محله شهرری وجود دارد که از این میزان فقط 2هزار و 936 پلاک یعنی بالغ بر 35درصد تخریب و نوسازی شده‌اند. همه این کارها و تلاش‌ها در نوع خود قابل قدردانی است اما کافی نیست. وقوع پی در پی زمین لرزه در گوشه و کنار کشور زنگ خطری است برای همه ما تا باور کنیم این خطر بالقوه همواره کنار گوش ماست و بدانیم زلزله همیشه زمانی به سراغ ما می‌آید که منتظرش نیستیم. بنابراین امروز آنچه اهمیت دارد سرعت‌بخشیدن به ایجاد زیرساخت‌های مدیریت بحران و جلب مشارکت مردم برای نوسازی بافت‌های فرسوده است. وقتی آمارها از بی‌میلی صاحبان 65درصد از بافت‌های فرسوده برای نوسازی املاکشان خبر می‌دهد این بدان معناست که عملکرد ما در این حوزه شاید خوب بوده اما هنوز تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله بسیار است.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code