منطقه 20

یادگاری الماس بلای جان شده است

نویسنده: سودابه رمجبر
«ایثار» نام یکی از بوستان‌های قدیمی محله است که این روزها کمتر روی آرامش به خود می‌بیند. حتی همسایه‌های که در حیاطشان رو به بوستان باز می‌شود سعی می‌کنند تا حد امکان در این بوستان رفت‌وآمد نکنند....
1396/07/17
 «ایثار» نام یکی از بوستان‌های قدیمی محله است که این روزها کمتر روی آرامش به خود می‌بیند. حتی همسایه‌های که در حیاطشان رو به بوستان باز می‌شود سعی می‌کنند تا حد امکان در این بوستان رفت‌وآمد نکنند. آنها معتقدند که حضور بی‌خانمان‌ها و معتادان در گوشه وکنار این بوستان امنیت روانی و بصری همسایه‌ها را به حداقل رسانده است. اما بازنشستگان همچنان در این بوستان حضور پررنگی دارند و برای رسیدگی به مشکلات تا به حال ۲طومار به امضای اهالی رسانده و به فرمانداری شهرری و شهرداری منطقه تحویل داده‌اند ولی همچنان مشکلات هست.

بوستان ایثار در محله دیلمان، خیابان منتظری و در محدوده کوی انصاف قرار دارد. ساعت 17 تعداد زیادی بازنشسته برای گذران اوقات فراغت در بوستان جمع می‌شوند. البته این روزها حضور آنها بیشتر جنبه اعتراض دارد. آنان می‌گویند: «نمی‌توانیم بوستانی را که این روزها تنها دلخوشی ما شده است به دست افراد نااهلی بسپاریم که از چند محله آن طرف‌تر به اینجا آمده‌اند. اگر هر روز در بوستان جمع می‌شویم و سعی می‌کنیم در نقاط مختلف روی نیمکت‌ها بنشینیم به این دلیل است که بتوانیم فضای بوستان را امن نگه داریم اما متأسفانه طی چند ماه اخیرتعداد معتادها در بوستان به قدری افزایش پیدا کرده است که دیگر‌کاری از دست ما، پیرمردها هم برنمی‌آید.»

بوستان الماس
«حسین لطفی‌پور» دبیر شورایاری محله دیلمان می‌گوید: «قبل از اینکه این تکه از محله ما بوستان شود و محلی برای گذران اوقات فراغت اهالی باشد این محدوده جزو زمین‌های کشاورزی کوی انصاف بود. در واقع بیشتر زمین‌های این اطراف کشاورزی بود تا اینکه بخشی از زمین‌ها، قطعه‌بندی و بخش دیگری هم به نهادهای مختلف واگذار شد. بوستان ایثار هم در واقع بخشی از همان زمین‌ها و باغ‌های کشاورزی بود. اگر این تکه از زمین‌های کشاورزی که درخت‌های بزرگ و کهنسالی دارد به بافت مسکونی تبدیل نشد دلیلش فقط تلاش‌های یکی از اهالی محله به نام الماس فرجی بود. او در همسایگی بوستان زندگی می‌کرد و به دلیل تعصبی که به این محدوده داشت اجازه نمی‌داد که در بوستان هیچ بنایی ساخته شود و اینجا را به شکل جنگلی حفظ کرد. او برای نگهداری بوستان، همه کارها از جمله کاشت گل و گیاه، نگهبانی و... را انجام می‌داد و هیچ فردی جرئت نمی‌کرد برخلاف قوانین او عمل کند. همه قانون‌هایی که می‌گذاشت برای حفظ بوستان بود. به‌طوری که اینجا به پارک الماس معروف شده بود. به حق که الماس برای نگهداری از بوستان کوتاهی نمی‌کرد اما از وقتی آقا الماس فوت کرد هرچند نیروهای فضای سبز شهرداری منطقه در بوستان مستقر شدند اما هیچ‌وقت امنیتی که سابق وجود داشت به اینجا بازنگشت.»

طرحی که اجرایی نشد
لطفی‌پور، شورایار محله دیلمان با تأکید بر اهمیت ارتقای فعالیت‌های فرهنگی در این محله می‌گوید: «با توجه به اینکه فضای بسیار مناسبی برای ساخت سرای محله در بخشی از فضای بوستان وجود داشت اما به زمین کوچک۶۰مترمربعی در محدوده دیلمان شمالی قناعت کردند و به دلیل کوچک بودن‌سرا کمتر می‌توانیم برنامه‌های فرهنگی را در سرای محله اجرا کنیم. اگر سرای محله در فضای بوستان بود می‌توانستیم با استقرار نیروهای انتظامی در سرای محله و رفت‌وآمد بیشتر درفضای بوستان امنیت بیشتری را در این محدوده برقرار کنیم.»

نیمکت‌های نامناسب
«محمد اتیوند‌» که جانباز است روی نیمکت بوستان نشسته است. می‌گوید: «نصب نیمکت‌های سیمانی اصلاً تصمیم مناسبی نبود. این نیمکت‌ها در تابستان آنقدر داغ است که نمی‌توان روی آن نشست و در زمستان از سرمای زیادی که در خود نگه می‌دارند قابل نشستن نیست. بیشتر باید به نیاز شهروندان توجه می‌کردند تا نصب صندلی‌هایی که برایشان توجیه اقتصادی داشته باشد.»«احمدرضا شهریاری» بیش از ۴۰سال است که در این محدوده زندگی می‌کند. او می‌گوید: «چندین بار بنا به درخواست اهالی نیروهای گشت کلانتری منطقه به این بوستان آمدند وبه‌صورت موقت این بوستان روی امنیت را به خود دید. دیگر وقت آن رسیده است که یک غرفه ثابت نیروی انتظامی اینجا مستقر شود تا امنیت پایدار برقرار شود.»«محمدرضا کاویانی» بازنشسته است. او از ۳۵سال قبل تاکنون در همسایگی بوستان زندگی می‌کند. او به نقاط کور داخل بوستان اشاره می‌کند و می‌گوید: «تفاوت این بوستان با دیگر بوستان‌ها جنگلی بودن آن است. بنابراین معتادها می‌توانند در گوشه و کنار آن پنهان شوند و حتی محل مناسبی برای خرید و فروش موادمخدر است که مواد را در گوشه گوشه بوستان پنهان می‌کنند.» کاویانی می‌گوید: «این بوستان روزگاری محل مناسبی برای ورزش‌های همگانی بود اما این روزها کمتر شهروندی جرئت می‌کند اول صبح یا هنگام غروب از اینجا عبورکند.»«مهوش صالحی» ساکن خیابان دیلمان شمالی است. او می‌گوید: «علاوه بر مشکلات امنیتی، همسایه‌های بوستان مشکلات زیست‌محیطی آن را هم تحمل می‌کنند. بخشی از زمین‌های بوستان که توسط نوعی برگ پوشانده شده محل لانه‌گذاری موش‌ها شده است.»

پاسخ مسئول:
کانکس نیروی انتظامی تأمین شده است
«سیدپویا میرمسعودی» شهردار ناحیه۲ طی بازدید میدانی از بوستان ایثار می‌گوید: «برقراری امنیت بوستان برعهده نیروی انتظامی است. هرچند که ما تلاش می‌کنیم نیروهای زبده و باتجربه را در این محدوده مستقر کنیم تا بتوانند امنیت را برقرار کنند. درحالی که شهرداری در حوزه امنیت قوه اجرایی نیست.»میرمسعودی می‌گوید: «با توجه به فعالیت شورایاران و بنا به درخواست آنها چندین باربه سرکلانتر منطقه درخواست داده‌ایم که همکاری ویژه‌ای را برای برقراری امنیت در این محدوده داشته باشند. حتی غرفه‌ای را هم تهیه کردیم تا محل استقرار نیروی انتظامی مهیا شود اما متأسفانه کلانتری به دلیل نداشتن نیرو و کمبود امکانات هنوز نتوانسته در این بوستان نیرویی را مستقر کند. البته گاهی به برای گشتزنی در بوستان حضور پیدا می‌کنند که ساکنان این محله گزارش داده‌اند به محض خروج نیروهای انتظامی باز هم ناامنی حاکم می‌شود.»شهردار ناحیه۲ می‌گوید: «این بوستان ۴هکتاری یکی از بوستان‌های اصلی در بخشی است که تراکم ساختمان‌های مسکونی زیاد است. اهالی محله‌های دیلمان، منصوریه و فیروزآبادی از این بوستان استفاده می‌کنند.» وی می‌افزاید: «برای رفاه حال شهروندان قراراست معبری برای رفت‌وآمد بهتر اهالی داخل بوستان ایثار ساخته شود تا شهروندان بتوانند پیاده‌روی کنند.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code