منطقه 21

دوری و دوستی!

نویسنده: سعیده مرادی
شهروندان همواره بر وجود ایستگاه‌های اتوبوسرانی در محله‌شان تأکید دارند، اما وقتی خانه‌ها و پایانه‌ها بیش از حد به هم نزدیک باشند، مشکلاتی به وجود می‌آید...
1396/05/18
  شهروندان همواره بر وجود ایستگاه‌های اتوبوسرانی در محله‌شان تأکید دارند، اما وقتی خانه‌ها و پایانه‌ها بیش از حد به هم نزدیک باشند، مشکلاتی به وجود می‌آید. مثل پایانه شهرک دریا که فاصله کم پایانه تا خانه‌های مسکونی باعث اعتراض اهالی این محله شده است. آنها پایانه اتوبوسرانی را می‌خواهند، اما باید فاصله‌اش با ساختمان‌های مسکونی افزایش پیدا کند تا آلودگی‌های ناشی از آن باعث بروز مشکل نشود. همشهری محله سراغ شورایاری، اهالی شهرک و مسئولان مربوطه رفته تا این موضوع را به شکل دقیق بررسی و منعکس کند.

خدمات و مشکلات در کنار هم
اگرچه تنها پایانه اتوبوسرانی محله شهرک دریا باعث شده تا‌‌ تردد شهروندان به راحتی فراهم شود، اما انتخاب نادرست فضا برای این پایانه، مشکلات محیطی بسیاری را برای اهالی این محله ایجاد کرده است. علی اشرف صباغی، دبیر شورایاری محله شهرک دریا در این‌باره می‌گوید: «سال‌ها از زمان راه‌اندازی پایانه اتوبوسرانی شهرک دریا می‌گذرد. در طی این سال‌ها شهروندان بسیاری از این پایانه استفاده کرده‌اند و به نوعی می‌توان گفت وجود این پایانه نعمتی برای اهالی است، اما از خدمات و خوبی‌های آن‌که بگذریم، وجود این پایانه مشکلات بسیاری را هم برای شهروندان ایجاد کرده است. از مهم‌ترین این مشکلات می‌توان به آلودگی‌های محیطی اشاره کرد. وجود این پایانه باعث شده تا هر روز انبوهی از دود وارد ریه‌های اهالی شود. همچنین وجود این اتوبوس‌ها که اغلب فرسوده هستند، چهره محله را زشت کرده است. ما نمی‌گوییم نباید پایانه داشته باشیم، بلکه معتقدیم باید به فضای دیگری که تاحدودی از بافت مسکونی فاصله داشته باشد، منتقل شود.» صباغی معتقد است، به ناوگان حمل‌ونقل عمومی به‌ویژه در منطقه 21 توجه کافی نمی‌شود: «یکی از مشکلات اساسی که امروزه گریبانگیر شهری مانند تهران است، سرازیر شدن انواع خودروها به بازار مصرف و تک‌سرنشین شدن آنهاست. این موضوع باعث شده تعداد خودروهایی که در شبکه جاده‌ای در حال‌‌ تردد هستند روزبه روز افزایش یابد که در نتیجه آلودگی‌های زیست‌محیطی بسیاری را به دنبال خواهد داشت. این در حالی است که اگر شبکه حمل‌ونقل عمومی با توجه به نیاز شهروندان نوسازی یا بازسازی شود تاحدودی از مشکلات کاسته خواهد شد. البته برای استفاده شهروندان از ناوگان حمل‌ونقل عمومی باید بستر کار فراهم شود. یعنی اینکه پایانه‌های مسافربری، هم تاکسی هم اتوبوس از شرایط مطلوبی برخوردار باشند و نبود تعداد کافی یا نداشتن کیفیت مانع استفاده شهروندان از وسایل نقلیه عمومی نشود.»

 سلامت‌مان در معرض خطر است
عذرا محمدی، می‌گوید پایانه اتوبوسرانی باتوجه به آلودگی‌هایی که ایجاد می‌کند باید در یک محدوده غیرمسکونی قرار داشته باشد: «در پایانه اتوبوسرانی ماشین‌ها 24 ساعت روشن هستند و‌‌ تردد می‌کنند که این موضوع باعث ایجاد آلودگی هوا و آلودگی صوتی در محله شده است به‌خصوص که اغلب این اتوبوس‌ها فرسوده هستند و صدایی که تولید می‌کنند و دودی که از اگزوزشان خارج می‌شود بیشتر از سایر اتوبوس‌هاست. پایانه باید در جایی قرار داشته باشد که فاصله‌اش با ساختمان‌های مسکونی رعایت شده باشد. من و همسایه‌ها هر روز چند‌کیلو دود اگزوز وارد ریه‌های‌مان می‌شود که این موضوع در بلندمدت می‌تواند سلامت ما را تحت تأثیر قرار دهد. درخواست ما از شهردار منطقه این است که انتقال پایانه به یک نقطه مناسب را بررسی و اجرا کند.»

پایانه به جایی دورتر منتقل شود
زهرا همتی، مانند دیگر اهالی شهرک دریا از همجواری با پایانه اتوبوسرانی ناراضی است و درخواست تغییر این مکان را دارد: «حضور اتوبوس‌ها در دل محله واقعاً آزاردهنده شده و مشکل‌ساز است. سروصدا، آلودگی و حتی کثیف شدن وسایل خانه به واسطه دود ناشی از اتوبوس‌ها درسر‌ساز شده است. به این مشکلات باید سروصدا را هم اضافه کرد. من خودم از این خط اتوبوسرانی برای‌‌ تردد استفاده می‌کنم، ولی معتقدم باید به جایی دورتر از خانه‌های مسکونی انتقال داده شود تا مزاحمتی برای مردم نداشته باشد. فکر می‌کنم برای ساخت پایانه، فاصله استاندارد رعایت نشده یا شاید این خانه‌ها را بعداً نزدیک پایانه ساخته‌اند. من نمی‌دانم فقط می‌دانم باید فاصله پایانه تا واحدهای مسکونی بیشتر شود و مانند دیگر اهالی شهرک دریا از مسئولان شهرداری می‌خواهم این موضوع را با جدیت دنبال کنند.»

اهالی از تنفس هوای پاک محرومند
پایانه اتوبوسرانی در این محله موجب شده تا اهالی از تنفس هوای پاک محروم و سلامت آنها در خطر باشد. رضاپورنژاد، یکی دیگر از ساکنان شهرک دریا در این‌باره می‌گوید: «من صبح‌ها برای ورزش به بوستان می‌روم تا سلامت خود را حفظ کنم، اما ورزش در هوای آلوده نه تنها تأثیری در سلامت ندارد بلکه خطرآفرین است. ورزش زمانی می‌تواند تأثیر‌گذار باشد که در هوایی پاک انجام شود و ما به دلیل همجواری با معابر بزرگراهی و وجود پایانه اتوبوسرانی در دل محله از این نعمت محروم هستیم. همچنین سر و صدای ناشی از این اتوبوس‌ها آرامش را از هم‌محله‌ای‌ها گرفته کرده است و مشکلات زیادی را برای آنها به دنبال دارد. وجود این مشکلات جای تأمل دارد و مسئولان باید توجه بیشتری به آنها داشته باشند.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code