منطقه 22

زندگی مسالمت‌آمیز با زنبورها

نویسنده: انسیه مجاوری
از همان ابتدای گفت‌و‌گوی‌مان، با شور و حرارت، از نظم منحصربه‌فرد زنبورها در کندوی عسل می‌گوید و وقتی به عمر کوتاه زنبورهای کارگر اشاره می‌کند، چشم‌هایش پر از غم می‌شود...
1396/09/07
  از همان ابتدای گفت‌و‌گوی‌مان، با شور و حرارت، از نظم منحصربه‌فرد زنبورها در کندوی عسل می‌گوید و وقتی به عمر کوتاه زنبورهای کارگر اشاره می‌کند، چشم‌هایش پر از غم می‌شود. خودش را دوست صمیمی زنبورها می‌داند و معتقد است زنبورها نمونه‌ کامل نظم، کار گروهی، بخشش و در یک کلام معجزه طبیعت هستند. «سکینه علی اکبری» بانوی زنبوردار محله دریاچه از 16 سال پیش دلبسته زنبورها و کندوهای کوچکی شد که گاهی پر از عسل هستند و گاهی نه! می‌گوید: «چیزی که در تمام این سال‌ها بی‌تغییر ماند، ملاقات هر روز من با زنبوهای کوچک است. با طلوع خورشید کنارشان هستم و با غروب آفتاب، وقتی زنبورها راهی کندوهایشان می‌شوند من هم به خانه برمی‌گردم.» این هفته سراغ بانویی رفتیم که زندگی مسالمت‌آمیزی را با زنبورها تجربه می‌کند و ماحصل دست رنج خود را با هم‌محلی‌های منطقه به اشتراک می‌گذارد.

روزهای قبل از زنبورداری
پدر و مادرش اهل تاکستان‌‌اند و به همین دلیل کودکی‌اش در تاکستان پدربزرگش گذشت و در فصل برداشت انگور، پا به پای دیگران، کار می‌کرد. شاید از همان روزها تقدیر این روزهایش رقم خورد. سکینه علی‌اکبری می‌گوید: «خیلی جوان بودم که ازدواج کردم و به فاصله چند سال صاحب 4 فرزند شدم. روزی نبود که دلتنگ درخت‌ها و طبیعت نشوم اما خب در کجای تهران باید درخت و باغ پیدا می‌کردم تا دلم را شاد کنم؟ فرزندانم که بزرگ شدند با خودم گفتم حالا که از علاقه‌هایت دور شده‌ای، با درس خواندن سرت را گرم کن! به همین دلیل وقتی دخترم برای ثبت‌نام در کنکور آماده می‌شد، به او گفتم برای مادرت هم دفترچه بگیر!‌»

همه چیز از آن روز آغاز شد
«مدرک کارشناسی فقه و حقوق گرفتم و چند سال بعد کارشناسی علوم اجتماعی را به پایان رساندم.»
سکینه علی‌اکبری ادامه می‌دهد: «درس خواندن مرا از روزمرگی نجات می‌داد اما راضی‌ام نمی‌کرد. دوست داشتم ساعت‌ها خودم را با تعویض خاک گلدان‌ها سرگرم کنم و به بوستان‌ها و باغ‌های اطراف تهران بروم. عاشق سنبل‌طیب و گل‌گاوزبان و... بودم. برای همین در کلاس‌های طب سنتی دانشگاه تهران ثبت‌نام کردم و آنجا با گروهی آشنا شدم که در استان البزر کندوی عسل داشتند. وقتی از آنها پرسیدم خانم‌ها هم می‌توانند زنبورداری کنند گفتند: بله! اما اول باید در کلاس‌های زنبورداری شرکت کنی. بسیار خوشحال شدم و چند روز بعد، در کلاس‌های زنبورداری شرکت کردم و همه چیز از همان روز آغاز شد.»

نیش زنبور و درمان بیماری ها
16 سال است که زنبوداری می‌کند و صاحب چندین کندوی عسل است. علی‌اکبری می‌گوید: «سال 1380 و پس از پایان آموزش، 30 کندوی عسل خریدم و آنها را به باغ پدرم در تاکستان بردم. همین که آفتاب طلوع می‌کرد سراغ کندوها می‌رفتم. هر روز نیشم می‌زدند. البته آن روزها نمی‌دانستم که نیش زنبور درمان بسیاری از بیماری‌هاست. سال اول و دوم چون شرایط تاکستان برای زنبورها مناسب نبود، عسل زیادی نصیبم نشد، اما از وقتی که کندوها را به باغ دوستانم در کرج منتقل کردم، اوضاع مساعدتر شد.»

همسری همراه
«سالی دوبار کندوها را کوچ می‌دهیم.» علی‌اکبری با گفتن این جمله ادامه می‌دهد: «انتقال کندوها یکی از سخت‌ترین کارهای زنبورداری است. در فصل پاییز و زمستان که هوا سرد است، کندوها در استان البرز می‌مانند اما در تابستان و بهار، برای پر شدن کندوها و خوشمزه‌تر شدن عسل، کندوها را به استان‌های جنوبی ایران یا چاده چالوس و طالقان انتقال می‌دهیم. کار زنبورها با طلوع خورشید آغاز می‌شود و با غروب خورشید به کندو برمی‌گردند. برای همین کندوها را پس از تاریک شدن هوا جابه‌جا می‌کنیم. زنبورداری برای یک زن تنها بسیار سخت است. در این سال‌ها، وقت جابه‌جایی کندوها همسرم همراهم بود. هفته‌ای یک شب خارج تهران می‌ماندیم و بعد برمی‌گشتیم و دوباره هفته بعد به کندوها سر می‌زدیم. 16 سال برنامه بهار و تابستان‌مان این‌ بود اما همسرم هرگز غر نزد.»

تهران کندو ندارد!
در پاسخ به اینکه چرا کندوهایتان را به محله زندگی نمی‌آوردید می‌گوید: «بسیاری تصور می‌کنند تنها سختی زنبورداری نیش خوردن از زنبورهاست اما در واقع جانمایی کندوها سخت‌ترین کار ممکن است. چون باید کندوها را از دکل‌های مخابراتی‌، امواج موبایل، جاده و ماشین‌ها دور نگه داریم. وگرنه زنبورهای کارگر که باید صبح‌ها از کندو خارج شوند و با تاریک شدن هوا به کندو برگردند گیج می‌شوند. ممکن است، شب هنگام، وقتی ماشینی با چراغ روشن از کنار کندوها عبور کند، زنبورهای کارگر، به خیال اینکه روز شده، از کندو خارج شوند و دیگر راه را پیدا نکنند. زندگی شهری مناسب زنبورها نیست. آن هم زنبورهایی که در قرآن کریم از نظم‌شان صحبت شده است. همیشه گفته‌ام که به نظم زندگی زنبورها غبطه می‌خورم.»

 اگر می‌خواهید زنبورداری راه بیندازید
معتقد است همه می‌توانند زنبوردار شوند، اما به یک شرط: «طرز رفتار با زنبور ملکه، زنبورهای کارگر که زن هستند و حتی زنبور نگهبان راه و روش خاص خودش را دارد. برای همین کسی که می‌‌خواهد زنبورداری کند اول باید آموزش ببیند. نزدیک‌ترین کلاس زنبورداری به منطقه ما در زیبادشت کرج برگزار می‌شود. هزینه هر کندو چیزی حدود 400 هزار تومان است. ابزار و اجاره باغ و... را هم به این هزینه اضافه کنید. باید بگویم هر کسی که هوس راه‌اندازی زنبورداری کرد، بهتر است با 5 یا 6 کندو شروع کند. چون ممکن است مثل چند سال پیش که زنبورها بیمار شدند و هیچ‌کس راه درمان آن بیماری را نفهمید، کندوها خراب شود و خدایی ناکرده سرمایه صفر شود.»

 سرکه عسل تولید می‌کنم
5 سال پیش بود که تصمیم گرفت از عسل سرکه درست کند، البته به روش اسلامی و طب سنتی. علی اکبری در این‌باره می‌گوید: «عسل 22 نوع قند در خود دارد که برای بسیاری از بیماری‌ها مفید است. باز شدن رگ‌های قلب، درمان نازایی، کاهش فشارخون، بی‌‌خوابی و.... از بیماری‌هایی است که پس از استفاده سرکه عسل بهبود یافته است.»

آموزش خواص گیاهان دارویی به هم‌محله‌ای‌ها
سکینه علی‌اکبری، علاوه بر راه و روش زنبورداری، خواص گیاهان دارویی را هم می‌داند و می‌گوید: «طب سنتی اثبات کرده پیشرفت بیماری‌هایی مانند سرطان و ام.اس و بیماری‌های خودایمنی دیگر با عسل متوقف می‌شود. وقتی با تحقیق این موضوع را متوجه شدم، نذر کردم مقداری از عسلم را به خیریه‌های مقابله با سرطان بدهم. در کشورهای خارجی از نیش زنبور برای درمان بیماری‌های پوستی، مفصلی و... استفاده می‌کنند اما در ایران استفاده از نیش زنبور و گیاهان دارویی دیگر در درمان بیماری‌ها جا نیفتاده است. خواص تک تک گیاهان را می‌دانم و برای همین در نمایشگاه‌های کارآفرینی منطقه همیشه یک سماور کنارم دارم و به اهالی دمنوش می‌دهم تا با خواص گیاهان دارویی آشنا شوند. این روزها، تمام آنچه از 16 سال کار در این زمینه یاد گرفته‌ام، در سرای محله، خانه فرهنگ و فرهنگسرای تهران به بانوان هم‌محله‌ای آموزش می‌دهم.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code