منطقه 22

محله‌ای که پردرخت و سرسبــز بود

نویسنده:
چرا آن را کوهک می‌نامند؟ با توجه به اینکه «کوهک» از خیابان‌های قدیمی منطقه 22 است، در گذشته چطور جایی بوده و چه ویژگی‌هایی داشته است؟...
1396/08/23
  چرا آن را کوهک می‌نامند؟  با توجه به اینکه «کوهک» از خیابان‌های قدیمی منطقه 22 است، در گذشته چطور جایی بوده و چه ویژگی‌هایی داشته است؟ با طرح این سؤالات است که به محله کوهک در چند متری ایستگاه چیتگر می‌رویم و با یکی از اهالی قدیمی این محله صحبت می‌کنیم. محمد محمودخانی از وقتی چشم باز کرده است، در این محله بوده و از قدیمی‌های محله کوهک به حساب می‌آید. حتی قبل از اینکه او به دنیا بیاید، یعنی از سال 1335، پدر و مادرش در این محله ساکن بوده‌اند. از او درباره اسم محله می‌پرسیم و اینکه در آن دوره سرگرمی‌شان در محله چه بوده و کجا به مدرسه می‌رفته است.

همبازی با درختان پارک چیتگر
کوهک، آزادشهر، زیبادشت، دهکده المپیک و باغ‌های اناری بالای بزرگراه که حالا نشانه‌های کمی از آنها باقی مانده، همگی از محله‌های قدیمی منطقه هستند. محمودخانی می‌گوید: «3 سال پیش از اینکه به دنیا بیایم، درختان پارک چیتگر کاشته شده بودند، درختانی هم قد و اندازه خودمان که بخشی از کودکی‌های ما را پر می‌کردند. درختان پارک چیتگر آن روزها هم قد ما بود و هر وقت می‌خواستیم خودمان را اندازه بگیریم کنارشان می‌ایستادیم و بزرگ شدنمان را به ما نشان می‌دادند. تفریح‌مان هم شده بود آب دادن به آنها. ما چهار برادر بودیم و تفریح‌مان چرخ زدن در میان پارک و آب دادن به درختان بود. پدرم باغبان بود و بلد بودیم چطور باید از درختان مراقبت کنیم. ما با درختان پارک چیتگر بزرگ شدیم و هم بازی بودیم.» محمودخانی می‌گوید که در آن زمان آب این درختان را سد کرج تأمین می‌کرد: «آبِ سرد سد، دست را سِر می‌کرد و نمی‌توانستی خیلی دستت را در آب نگه داری. آب همیشه جاری بود و قطع نمی‌شد. حالا وقتی به این پارک نگاه می‌کنم، همانقدر که دوستش دارم، غصه‌ام می‌گیرد. به نظرم درختان پارک نصف شده‌اند. آن زمان 5 درخت آن ورتر، زمین دیده نمی‌شد. درخت پشت درخت، اما حالا چه؟!‌»

به ازای هرکیلو‌مترمربع یک درخت
می گوید به وسعت ایران، و به ازای هر کیلومترمربع این خاک، در این پارک یک درخت کاشته بودند؛ ۱ میلیون و ۶۴۸ هزار و ۱۹۵ درخت. اما همین تعریض خیابان و ایجاد پیست‌ها و رستوران‌ها و مترو و... و مهم‌تر از همه، خشکسالی، بسیاری از درختان این پارک را از بین برد. محمودخانی می‌گوید: «کل پارک به سیستم آبیاری قطره‌ای مجهز بود که کم‌کم این سیستم آبیاری به علت رسیدگی نکردن و بی‌مبالاتی مردم از بین رفت. همه اینها را گفتم که بگویم کوهک از شمال به لتمان، از غرب به چیتگر، از شرق به خرگوش دره و از جنوب به اراضی حسن‌آباد می‌رسید. وسعت این منطقه بسیار زیاد بود و بعدها همین پراکندگی ساکنان در کوهک، بافت آن را چندپاره کرد.»
مردم می‌گویند از سال 1330 که تفکیک اراضی این منطقه شروع شد، در دل باغ‌های خود خانه‌های کوچکی ساختند. پارک چیتگر را نیز در همین اراضی کوهک ساختند. پس از انقلاب اسلامی  نیز کوهک محدوده آزاد نشده خارج از شهر بود. اما کم‌کم شهرداری‌ها ایجاد شدند و پایان کار به خانه‌ها دادند. پس از اجرای طرح تفصیلی، منطقه 22 به این شکل درآمد. روزگاری این خیابان 75 متری بود که حالا 35 متری شده است.

مشکلات پشت مشکلات
سایت زباله مهم‌ترین دغدغه اهالی کوهک است. بوی بد ناشی از انتقال زباله، حضور ماشین‌های زباله و کارگرانی که برای گرم شدن آتش روشن می‌کنند و در محله حضور دارند تا ماشین‌ها زباله‌ها را تخلیه کنند، باعث آزار و ناراحتی مردم است. محمودخانی می‌گوید: «این محله پیاده‌رو ندارد. ساختمان‌ها زودتر از اصول زیربنایی ساخته شده‌اند. انباشت تپه‌های خاکی نخاله‌های ساختمانی محله را از ریخت انداخته و آب و گازرسانی هنوز به تمام خانه‌ها راه پیدا نکرده است.»

کوهک مدرسه نداشت مثل حالا
محمد محمودخانی می‌گوید: «دلیل نامگذاری کوهک هم شاید همین شکل تپه مانندی باشد که اکنون با تماشای چیتگر دیده می‌شود. همین تپه‌هایی که به شکل کوه‌های کوچک هستند و اسم این محله را کوهک کرده‌اند.» این محله با وجود خلوتی‌اش روزگاری پایگاه بسیج فعالی داشت. قدیمی‌ها می‌گویند که کوهک قدیم‌ترها 2 زمین فوتبال و یک تیم فوتبال درست و درمان داشت که در لیگ محله‌ها بسیار اسم در کرده بود. 150 خانواده هم ساکن این محله بودند، اما با وجود این، محله کوهک مدرسه‌ای نداشت، همان‌طور که حالا ندارد. محمودخانی می‌گوید که 5 سال ابتدایی را مدرسه «عاصمی» دخترانه و پسرانه با دو خواهر و برادرانش درس خوانده، مدرسه‌ای روبه‌روی دانشگاه شریف. این بود که مجبور بودند بسیاری از راه را پیاده گز کنند و بعد با اتوبوس خود را به مدرسه برسانند. آن روزها مدرسه رفتن کار چندان راحتی نبود. محمودخانی می‌گوید که آن روزها دو مرغداری در این محله بودند و حضور این مرغداری‌ها در محله سگ‌ها را به محله می‌کشاند. گله سگ‌ها به بهانه خوردن مرغ‌های مرده و نیمه جانِ مرغداری در محله پرسه می‌زدند.

آن وقت که شهرداری نبود، ما بودیم
تاریخ زندگی محمودخانی‌ها در محله از دوره‌ای است که هنوز شهرداری‌ها وجود نداشتند. سال 49 شهرداری به وجود آمد. آن زمان مردم هنوز زندگی ارباب رعیتی را تجربه می‌کردند. اما او معتقد است قدیمی‌های منطقه، امروز بیشترین ضرر را کرده‌اند. کشاورزان دیگر توانایی اداره باغ‌های خود را ندارند؛ کمبود آب، وجود آفت و هزینه بالای کارگری، کشاورزی را در این منطقه از بین برده است. با توجه به اینکه 3 سال است که به این منطقه گازرسانی شده و با پیگیری مردم گاز به خانه‌های کوهک راه پیدا کرده، اما قدیمی‌هایی مثل محمودخانی‌ها هنوز از این امکانات محرومند. می‌گوید: «آب‌مان را از چاه می‌کشیم و گاز نداریم. شهرداری معتقد است باید بنا به طرح‌های شهری عقب‌نشینی کنیم. این یعنی از بین رفتن درختانی که عمری با آن سر کرده‌ایم تا قد کشیده‌اند. آن زمان که ما در این محله خانه ساختیم و زندگی می‌کردیم هنوز شهرداری وجود نداشت. به نظرم آنها هم باید کمی به وضعیت ما فکر کنند. من مغازه‌ام را سرِ همین طرح‌ها از دست دادم. درست است که طرح باید اجرا شود، اما باید به ما هم کمک شود.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code