منطقه 3

آتش به اختیارهای کف محله

نویسنده: محسن مهدیان
رهبرانقلاب چندی پیش در دیدار با دانشجویان و در پاسخ به انتقاد آنها از عملکرد مدیران فرهنگی کشور تصریح کردند؛ وقتی احساس می‌کنید نهادهای فرهنگی دچار اختلال شدند خودتان آتش به اختیار عمل کنید...
1396/03/27
رهبرانقلاب چندی پیش در دیدار با دانشجویان و در پاسخ به انتقاد آنها از عملکرد مدیران فرهنگی کشور تصریح کردند؛ وقتی احساس می‌کنید نهادهای فرهنگی دچار اختلال شدند خودتان آتش به اختیار عمل کنید. این تعبیر رهبری باعث برخی ابهامات شد که آتش به اختیار یعنی چی؟ رهبر انقلاب در همان جلسه توضیح دادند که وظیفه دانشجو گفتمان سازی و کار ایجابی در دانشگاه و دیگر عرصه‌های اجتماعی است. همچنین تاکید داشتند که نوع برخورد با مشکلات درون نظام باید علاج جویانه و طبیبانه و دلسوزانه باشد. تعبیر آتش به اختیار، اگرچه ادبیات جدیدی داشت، اما پیش تر، بارها و بارها مورد تاکید قرار گرفته بود و اوج آن در تحلیل ایشان از نقش افسران جنگ نرم در صحنه معضلات فرهنگی و سیاسی است. وقتی فرمودند: نگفتیم سرباز که هیچ گونه تصمیم و اختیاری از خود ندارد. نگفتیم هم فرمانده که طراحی‌های کلان می کنند. افسر جنگ نرم هم به دستور عمل می‌کند و هم صحنه را می‌بیند فکر و عمل می کنند.
بنابراین روشن است که تعبیر رهبری انقلاب از آتش به اختیار، یعنی فعالیت‌های فرهنگی جوششی که باید از پایین و درون جامعه شکل بگیرد. رهبری تصریح می‌کنند وقتی مسئولین کشور در این حوزه دچار اختلال می‌شوند شما معطل نمانید و به وظایفتان عمل کنید.
اما این مباحث چه نسبتی با همشهری محله دارد؟ چرا این سوژه مورد توجه همشهری محله قرار گرفت است؟
اهمیت ماجرا، در تحقق این آتش به اختیاری در کف محله‌های تهران و توسط مردمی است که دغدغه کشور و نظام و شهر و محله شان را دارند. لیستی از سوژه‌های همشهری محله طی سالهای گذشته تصویر روشن و کاملی از اقدامات آتش به اختیاری می‌دهد که توسط مردم و کاملا مدنی و اجتماعی شکل گرفته و رقم خورده است. مردمی که تنها و تنها نوع دوستی و تعاضد و تعاون و خودیاری را مدنظر قرار دادند. چه آنکه انقلاب هر جا موفق بوده است از همین آتش به اختیار‌های جوششی است که با دغدغه و اعتقادات انسانی و مذهبی شکل گرفته است. از نفت بردن اول انقلاب جوان‌ها برای اهل محله بگیرید تا خیریه‌ها و جنگ و اردوهای جهادی و غیره.  
مرور نمونه‌هایی از این سوژه‌های آتش به اختیاری در کف خیابان طی چند روز گذشته مفید و موثر است.
  •  گروهی از بانوان محله خزانه بخارایی وقتی دیدند اهل محله هزینه نوسازی ندارند و بافت منطقه فرسوده و بدترکیب شده است، تصمیم گرفتند پول جمع کرده و رنگ بخرند و دیوار‌های فرسوده محل را رنگ آمیزی کنند.
  •  آرایشگر محله امام زاده اسماعیل می گوید با خودم عهد بستم مدل موی غربی اصلاح نکنم. از قبل هم به مشتری اعلام می کنم.
  •  مهدی قهاری که تولید کننده چند بازی فکری است هر هفته به موسسه رعد می رود و به بچه‌های معلول بازی‌های فکری آموزش می دهد.
  •  رضا و راضیه فراهانی دو خواهر و برادری هستند که نذر وقت کرده اند و بجای پول وقت شان را وقف بازی کردن با بچه‌های بی سرپرست و برآورده کردن آرزوی آنها می کنند.
  •  خانم‌های محله باقرشهر دور هم جمع می‌شوند و مراسم گلریزان برای نیازمندان محله برپا می‌کنند. تا کنون 231 عروس بی بضاعت را به خانه بخت فرستاده‌اند و 4 زندانی را آزاد کرده‌اند.
  •  جمعی از اهالی راه آهن تصمیم گرفتند محله خودشان را سبز کنند. هرکسی مسئولیت دارد بخشی از فضای اطراف محله را سبز و گلکاری و مراقبت کند.
  •  مصطفی نظیف کاسب محله دهقان شیوه جالبی برای درس خوان کردن بچه‌های محله دارد. او گفته است هرکس کارنامه ممتازی بیاورد جایزه می‌گیرد.
  •  پروانه جلالوند برای اینکه اهالی روستاهای اطراف ری کتاب بخوانند مینی بوس کرایه کرده است و آنرا مجهز به کتاب می کند و به روستاها می رود تا مردم از این کتابخانه سیار استفاده کنند.
  •  جمعی از جوانان محله جمع شدند و می‌روند حساب‌های نسیه‌ای مردم مستحق را نزد بقالی‌های محله پاک و تسویه می‌کنند.
  •  جمعی از بانوان منطقه 10 دور هم جمع شدند و تصمیم گرفتند به کسانی که دم افطار باید سرکار باشند نان و پنیر برسانند.
این لیست را می توان مفصل تر نوشت. اما به همین اکتفا می‌کنیم. آنچه اهمیت دارد ارزش عمل‌های خودجوش است. این که امروز و در شرایط فعلی کشور کدام کار اولی و ارجح است خودش بخشی از این پروژه آتش به اختیاری و جوشش‌های مردمی است. ولی مهم این است که مردم ما در آنچه بفهمند و وظیفه خودشان بدانند کوتاهی نمی کنند. این احساس مسئولیت را وقتی در کنار افرادی قرار می‌دهیم که جز نق و غر زدن هیچ نمی‌کنند و در بی عملی محض‌اند ارزش کار بیشتر روشن می شود.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code