منطقه 3

ایمنی حرف اول را می‌زند

نویسنده: نرگس قوی‌زری / دبیر
قدم زدن در محله‌های قدیمی و دیدن خانه‌هایی که هنوز با انواع سنگ‌های قیمتی نما، درهای ضد سرقت بدقواره، پنجره‌های دوجداره شکل هم و قد و قواره‌های بلندبالا جایی در آنها ندارد...
1396/07/22
قدم زدن در محله‌های قدیمی و دیدن خانه‌هایی که هنوز با انواع سنگ‌های قیمتی نما، درهای ضد سرقت بدقواره، پنجره‌های دوجداره شکل هم و قد و قواره‌های بلندبالا جایی در آنها ندارد، حال خوبی برای هر رهگذری دارد. هر پنجره به شکلی است و در هر خانه به شکلی. یکی در چوبی دارد و پنجره‌های دو لتی، یکی در بزرگ آهنی دارد و پنجره‌های بلند و چهار لتی، یکی کنار در سکو زده است برای نشستن و خستگی در کردن عابران، یکی چراغ زیبای کوچکی بالای در زده برای روشنایی کوچه. خانه‌ها همه دو طبقه و سه طبقه، حیاط‌ها سرسبز، کوچه پر از پیچ و خم‌هایی که راه را پرقصه و پرتنوع کرده است. از هر پنجره بوی خوش غذایی به مشام می‌رسد و از هر خانه صدای شادی و بازی بچه‌ها و جریان زندگی.
اینها همه آن چیزی است که ما به‌عنوان رهگذر در محله‌های قدیمی با بافت قدیمی می‌بینیم و حس می‌کنیم اما وقتی پای درددل هرکدام از اهالی این محله‌ها بنشینیم یا اگر خودمان کمی خوب‌تر ببینیم و فکر کنیم، می‌بینیم که قطعاً زندگی در این محله‌ها آنقدرها هم که به نظر می‌رسد زیبا و بی‌عیب نیست. خانه‌های قدیمی و فرسوده‌ای که هر روز یک جای آنها به مشکل می‌خورد و نیاز به رسیدگی دارد، ایمنی در این خانه‌ها پایین است، رفت‌وآمد برای سالمندان مشکل است و به خاطر کوچه‌های باریک و پلکانی امکان خدمت‌رسانی هم تا حد زیادی پایین می‌آید.
همه اینها البته تنها گوشه‌ای از مشکلات زندگی در بافت فرسوده است که باید ساکنان آن همت کنند و با آگاهی از شرایط نوسازی تصمیمی بگیرند که به بهترین شکل بتوانند خانه‌های خود را نوسازی کرده و کمی حال و هوای محله را نو کنند. گذشته از اهمیت هرگونه تغییر، ایمنی حرف اول را می‌زند. هوای خودمان را داشته باشیم.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code