منطقه 3

درختان را قربانی نکنیم

نویسنده: نرگس قوی‌زری / دبیر
به چشم‌اندازهای اطراف تهران که می‌نگریم جز کوه و بیابان غبارگرفته چیزی دیده نمی‌شود، نه خبر از درخت است و نه سرسبزی و چشم‌اندازهای طبیعی....
1395/10/18
به چشم‌اندازهای اطراف تهران که می‌نگریم جز کوه و بیابان غبارگرفته چیزی دیده نمی‌شود، نه خبر از درخت است و نه سرسبزی و چشم‌اندازهای طبیعی. کاهش چشمگیر تعداد درختان چه در محیط درونشهری و چه در اطراف شهر، کاهش سالانه فعالیت‌های باغی و زراعی در اثر مهاجرت روستاییان به کلانشهرها و تخریب مزارع و باغ‌ها پیرامون شهر برای ساخت خانه‌های دوم ساکنان شهری یا انبوه‌سازی از عمده دلایل افزایش آلودگی هستند. به هر حال توسعه صنعتی و شهرنشینی، رهاوردهای زیست‌محیطی اجتناب‌ناپذیری با خود به همراه دارد، اما همه اینها نباید دلیلی باشد برای نادیده گرفتن نقش درختان و گیاهان و ادامه روند گیاه‌زدایی از فضاهای شهری.
مدت‌هاست که در منطقه ما که روزگاری پر از باغ‌ها و‌دار و درخت بوده ساختمان‌ها و برج‌ها سر به آسمان ساییده‌اند و دیگر تنها نشانه‌هایی از آن روزها باقیمانده و تک درختانی که هنوز هم برای‌مان چشمنوازند. تک درختانی که سرسبزی و طراوتشان غنیمتی است در روزهای پر دود و بی‌رنگ و روی شهرمان.
ساخت‌وساز اتفاق ناگزیری است که همه پایتخت با آن مواجه است و جزئی از شهرنشینی و توسعه شهری است. اما با توجه بیشتر و با رعایت اصول و قوانین می‌توان تعداد بیشتری از این درختان را حفظ کرد. هرچه قدر هم مأموران شهرداری حواسشان باشد، هر چقدر هم که مردم به اطراف خود دقت کنند که در اطرافشان چه می‌گذرد، هرچه قدر جریمه برای قطع درختان در نظر گرفته شود اما باز هم هستند کسانی که خواسته یا ناخواسته دور از چشم دیگران برای رسیدن به منفعت خود درختان را قربانی می‌کنند و سر می‌برند. به این بهانه که درختان سر راه آنها قرار دارند و راه را مسدود کرده‌اند، درحالی که این ما هستیم که وارد حریم درختان شده‌ایم. برای هرکاری راه‌حلی است. فقط کافی ‌است به چیزی و کسی غیر از خودمان هم بی‌اندیشیم تا بهترین راه‌حل را پیدا کنیم. می‌توان ساختمان ساخت و هیچ درختی را قطع نکرد. می‌توان با کمک شهرداری درختان را جابه‌جا کرد یا با کمی تغییر در نقشه ساختمانی، حیات آنها را حفظ کرد. فقط باید برایمان مهم باشد. همین.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code