منطقه 3

نه سفیدبالک خواهیم داشت؛ نه بنر!

نویسنده: مهران مصفا
زیست سالم و پایدار ما به پایداری و سلامت محیط‌زیست‌مان وابسته است...
1396/09/11
  زیست سالم و پایدار ما به پایداری و سلامت محیط‌زیست‌مان وابسته است. یک‌گذاره ساده که خیلی از مدیران شهری در برنامه‌ها و طرح‌های خود توجه چندانی به آن نکرده‌اند. همین است که شهری داریم با آسمانی آلوده، با سفره‌های آب زیرزمینی که روز به روز کم‌آب‌تر می‌شوند. اما خوشبختانه منطقه ما عزمی راسخ دارد برای رعایت حق‌آبه زمین، درک درخت و جلوگیری از دیگر آلودگی‌ها. با «عدالت امیرزاده» معاون خدمات شهری و محیط‌زیست شهردار منطقه به گفت‌وگو نشسته‌ایم و از دغدغه‌های محیط‌زیستی حرف زده‌ایم. او از کارهایی که در این مدت انجام داده گفت و همچنین ما را امیدوار کرد که به‌زودی شاهد تحولات خوبی در منطقه خواهیم بود.

    افزودن 100 هزار اصله درخت به منطقه
امیرزاده از بازپیرایی تمام بوستان‌های منطقه تا نوروز امسال خبر می‌دهد و می‌گوید؛ تمام بوستان‌ها و فضای سبز منطقه ما از ضعف و ایراد تهی خواهند شد؛ کارهایی مانند هرس و رنگ‌آمیزی و تعویض پایه‌چراغ‌ها و... به سرعت در حال انجام است. همچنین تا به حال 15 هزار درختچه کاشته شده است: «برنامه ما این است که تا پایان سال حدود 100 هزار اصله درخت بکاریم؛ در بوستان‌ها، معابر و هرجایی که بستر آن وجود دارد. یعنی هم زمین مناسب داریم و هم می‌توانیم آب مورد نیازش را تأمین کنیم.» امیرزاده می‌گوید که نوع درختان هم نسبت به جا و مکان مشخص می‌شود.

    در محله‌ها، آبگیر نخواهیم داشت
آبگیرها ویژه طبیعت هستند و باید چند ماهی هم داشته باشند که آخر هفته بروی و ماهیگیری کنی. شهر جای آبگیر نیست. از همین رو نباید به محض بارش باران و برف خیابان‌ها نیاز به قایق پیدا کنند. معاون خدمات شهری و محیط‌زیست شهردار منطقه این اطمینان را می‌دهد: «تمام نهرها در هفته 2 تا 3 بار لایروبی می‌شوند و تمام مکان‌هایی که در گذشته آبگیر بودند به شکل تخصصی رفع اشکال شده‌اند. همچنین برخی لوله‌هایی که در سطح قرار داشتند و از نظر منظر شهری زیبا نبودند، اصلاح شدند.» البته باید منصفانه هم قضاوت کنیم. اگر حجم بارش‌ها بیشتر از ظرفیت مسیل‌ها و نهرها باشد ممکن است کمی با مشکل مواجه شویم.

    توت خارجی نداریم
در چندسال گذشته، تابستان‌ها با پدیده‌ای به نام سفیدبالک مواجه شده‌ایم. حشرات سفیدی که به تعداد زیاد در شهر پخش شدند. برخی نقاط بیشتر و برخی کمتر. عاشق رنگ زرد هستند و محال است سوار تاکسی بشوی و چندتایی از آنها وارد بینی و چشم و دهانت نشود. حشرات ناقل بیماری که تا شروع فصل سرما و نخستین بارش‌ها همه را آزار می‌دهند. کسی منشأ این سفیدبالک‌ها یا عسلک پنبه‌ای را نمی‌داند. اما کارشناسان به یک نتیجه مشترک رسیده‌اند؛ درختی معروف به «توت خارجی» که وارداتی هم هست آشیانه این حشره است. عجیب اینکه ما خودمان از روزگاران قدیم درخت توت داشتیم و حتی عده‌ای نذر می‌کردند و برای زائران در جاده‌های منتهی به امامزاده‌ها درخت توت می‌کاشتند تا مردم گرسنه و تشنه از این میوه شیرین بخورند و خدا بیامرزی بگویند. ولی این توت خارجی را برای این آوردند و کاشتند که میوه ندارد! لابد برای اینکه کسی از درخت آویزان نشود و توتی نخورد. بگذریم... این نوع درخت با اینکه آشیانه این حشره، شناخته شده همچنان در برخی مناطق کاشته می‌شود. اما خوشبختانه این‌گونه جایی در 15 هزار اصله درختچه کاشته شده در منطقه ما ندارد و همچنین بقیه درخت‌هایی که کاشته خواهند شد. امیرزاده این اطمینان را می‌دهد و اضافه می‌دهد: «در منطقه درختچه‌هایی که مشکلاتی برای مردم ایجاد می‌کنند؛ نمی‌کاریم. چه مشکل بهداشتی باشد چه مشکلات دیگر. درخت‌هایی خواهیم کاشت که به مرور آلودگی را کم و منظر شهری را بهتر کند نه مانند توت خارجی.»

    ذخیره آب‌های سرگردان
امیرزاده خبر از وجود 4 مخزن نگهداری آب‌های سطحی هم در منطقه می‌دهد. مخزن‌هایی که به جلوگیری از هدررفت آب و استفاده بهینه از آن کمک می‌کند: «خوشبختانه معاونت دو دوره قبل از من، کار خوبی انجام دادند و در 4 نقطه مخزن تعبیه کرده‌اند و آب‌های سرگردان را در آنجا ذخیره می‌کنند تا به نقاط دیگر پمپاژ شوند. البته برخی از این مخازن لوله‌گذاری مناسب ندارد و در پی این هستیم که با ارائه طرح و دریافت اعتبار مناسب از آنها هم بهره‌برداری کنیم.» می‌دانیم که حفاظت و نگهداری از آب‌های سطحی و قنوات برعهده شهرداری است. از همین رو امیرزاده این اطمینان را می‌دهد که در منطقه ما مردم در نهرها و قنوات ماشین نمی‌شویند و به مأموران گشتی شهرداری توصیه شده مراقب این موضوع باشند: «در هیچ جای منطقه چنین جایی نداریم که مردم ماشین‌شان را در آب‌های روان بشویند. به‌صورت مستمر هم گشت و کنترل داریم و اگر موردی هم باشد تذکر می‌دهیم و هم برخورد و از نظر حقوقی شکایت می‌کنیم.» همچنین قرار است ساختمان‌های شهرداری به‌صورت آزمایشی و به‌عنوان نمونه به اصلاح فلاش‌تانک‌ها بپردازند تا هدررفت آب در مجتمع‌های اداری کم شود.

    200 میلیون‌تومان ضرر تبلیغات بیجا!
مسئله چسباندن تبلیغات روی در و دیوار شهر سال‌هاست که به یکی از معضلات شهری تبدیل شده و هنوز راه‌حل درستی برای آن پیدا نشده است. صاحبان فعالیت‌های تجاری مختلف روی در و دیوار شهر که متعلق به همه شهروندان است هرچه را بخواهند می‌چسبانند. در این میان شهرداری موظف به پاکسازی است. امیرزاده تأکید می‌کند قانون ما بازدارنده نیست. حتی اگر هزینه کنند و از کسانی که این تبلیغات را می‌چسبانند، شکایت کنند باز هم تنها 50 تا 200 هزارتومان جریمه می‌شوند که پول تمبر باطل کردن هم در پیگیری حقوقی نمی‌شود؛ «ما دنبال این هستیم که مجلس مصوبه‌ای برای این مسئله بدهد تا نه تنها مشکل منطقه ما که مشکل کل کشور حل شود. پاکسازی برچسب‌ها در منطقه ما حداقل سالانه بیش از 100 میلیون تومان هزینه دارد و در برخی نقاط دیگر سالانه به 200 میلیون تومان هم برسد.»

    خداحافظی نرم با بنر...
نمی‌دانم نخستین بار ایده بنر به ذهن چه کسی رسید اما حتماً نمی‌دانست با ارائه آنچه خیانت بزرگی به محیط‌زیست می‌کند. بنر هم در زمان تولید، هوا را آلوده می‌کند و هم به دلیل رنگ‌های به کار رفته در آن قابل بازیافت نیست. به دلیل قیمت ارزان هم تا دلتان بخواهد تولید می‌شود. چقدر هم زشت و بدمنظر است. در منطقه ما به گفته امیرزاده این عزم وجود دارد که تعداد دفعات استفاده از بنر و ابعاد آن کاهش پیدا کند: «ما می‌خواهیم به این جمع‌بندی برسیم که حوزه اعتبارات بنر در یکجا متمرکز شود. تیمی به مناسبت خاص بنرها را نصب و بعد جمع آوری کند تا تاریخ بعدی همان مناسبت، استفاده شود. همچنین ابعاد آنها هم کوچک‌تر می‌شوند و ساماندهی بهتری هم خواهند داشت. در هیچ بوستان و مکان ورزشی هم بنری نصب نمی‌کنیم تا فرهنگسازی شود. به مرور استفاده از بنر کم می‌شود و در مکان‌هایی هم ال.‌ای.‌دی نصب می‌کنیم تا به جای بنر در مناسبت‌ها روشن شود و پیام‌ها را نمایش دهد.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code