منطقه 3

ورزشکار الگو و توصیه رهبر انقلاب

نویسنده: محسن مهدیان
الگوسازی مهم‌ترین مدل تربیتی اجتماعی است. اگر خواسته باشند جامعه‌ای را اصلاح یا تباه کنند کافی است الگوهای جامعه را تغییر دهند...
1396/05/21
الگوسازی مهم‌ترین مدل تربیتی اجتماعی است. اگر خواسته باشند جامعه‌ای را اصلاح یا تباه کنند کافی است الگوهای جامعه را تغییر دهند. الگوهای یک جامعه سبک زندگی آن جامعه را می‌سازند. این روزها به واسطه قدرت رسانه‌های مدرن، الگوسازی رابطه مستقیمی با شهرت یافته است. آن‌که شهرت دارد الگو می‌شود و الگوهای واقعی خیلی وقت‌ها اسم و رسم‌شان خاک می‌خورد.
قدرت الگوهای اجتماعی تا سطح تغییرات جزئی سبک زندگی است.‌خواه این دنباله‌روی آگاهانه باشد و‌خواه از از سر غفلت. اعتراف تلخ این است که ما در معرفی و شناساندن الگوهای واقعی جامعه‌مان کوتاهی کرده‌ایم.
مدتی پیش فرصتی شد تا گشتی در آرامگاه ابن‌بابویه بزنیم. لابه‌لای این قبرها نشانی است که می‌تواند یکی از الگوهای حقیقی جامعه امروز ما باشد. نام حاج حسن رزاز را قبلاً هم شنیده بودم. اما هیچ‌وقت به‌عنوان یک الگو سبک زندگی مورد توجه‌ام نبود تا اینکه اخیراً یک سخنرانی از رهبری انقلاب درباره فرهنگ زورخانه خواندم؛ نامی هم از حاج حسن رزاز آمده بود. آنجا رهبری توصیه می‌کند که سرگذشت این مرد بزرگ تاریخ ورزش پهلوانی حتماً مورد مطالعه قرار گیرد.
ورزش پهلوانی همواره با سه اصل اعتقادی و فرهنگی همراه بوده است. «معنویت‌» و «‌مبارزه با ظلم‌» و «‌دستگیری از ضعفا» و بحق مرحوم سید حسن رزاز نمونه واقعی و مصداق حقیقی این سه شاخص در حوزه ورزش پهلوانی است.
سید حسن شجاعت معروف به رزاز از پهلوانان دوره قاجار و پهلوی است. مرحوم سید حسن در دینداری، اطاعت، اخلاق، شجاعت، مردانگی، مردمداری و دیانت زبانزد آن دوران بود. وی نزد یکی از رهبران مشروطه یعنی مرحوم آخوند خراسانی تا سطح اجتهاد در فراگیری علوم دینی پیشرفت کرد تا آنجا که نقل است وقتی جمعی از تهران خدمت مرجع شیعیان آیت‌الله ‌بروجردی می‌رسند و از او سؤال شرعی می‌پرسند، ایشان می‌پرسند «مگر سید حسن تهران نیست که اینجا آمدید.»
در فعالیت‌های سیاسی دوران خودش پیشرو بود تا آنجا که بعد از‌‌‌ ترور ناصرالدین شاه حامل پیام مهم علمای نجف برای جلوگیری از سلطه روس‌ها و انگلیسی‌ها به علمای دینی تهران می‌شود؛ و یا در روزگاری که مرحوم مدرس در معرض‌‌‌ ترور واقع شد، حمایت او را به عهده گرفت و هیچ‌گاه او را ترک نکرد.
اما سیدحسن رزاز پهلوان نامی تهران بود و مشهور است هیچ‌گاه پشتش به خاک نرسید و هیچ حریفی نتوانست او را شکست دهد. نقل شیرینی از سبک مبارزه و قدرت‌نمایی او وجود دارد که گفته می‌شود کشتی‌هایش را با فنونی که از قبل اعلام می‌کرد پیروز می‌شد.
از او اندرزی نقل شده است که جالب است: «هر وقت حریف خود را از خود ناتوان‌تر دیدید، او را خفیف نکنید، راه و پهلو به او بدهید.»
یکی از اقدامات مردمی و میهنی پهلوان رزاز که در زمان خودش سرو صدای زیادی در تهران به راه انداخت ماجرای درگیری‌اش با کالسکه‌چی سفارت روسیه بود. پس از معاهده ننگین «ترکمانچای»، اتباع دولت روسیه از هر مجازاتی در امان بودند. «تقی‌اف» کالسکه‌چی سفارت روس، که بسیار تنومند و گردن کلفت بود هنگام حرکت با کالسکه، عابران را زیر ضربات تازیانه می‌گرفت.
مردم شکوائیه این کالسکه‌چی را به آیت‌الله ‌طباطبایی می‌برند و آیت الله، پهلوان رزاز را می‌خواهد و به او می‌گوید با وجود پهلوانی مثل شما، چرا این مردم باید توسط اجانب تحقیر شوند؟
چند روز بعد مردم پهلوان رزاز را می‌بینند که جلو در سفارتخانه کشیک می‌دهد تا اینکه بالأخره سر و کله کالسکه‌چی پیدا می‌شود به محض خروج کالسکه از سفارت، پهلوان رزاز دستان پرقدرتش را‌ بند می‌کند به پشت کالسکه و آن را از حرکت نگه می‌دارد. 6 اسب‌ کالسکه هرچه زور می‌زنند نمی‌توانند قدم از قدم بردارند.
پهلوان رزاز با یک دست مچ دست تقی‌اف را در آسمان می‌گیرد و با دست دیگر کمرش را چسبیده و با یک «‌یا علی»(ع) هیکل او را از زمین بلند می‌کند و به زمین می‌زند. رزاز به او می‌گوید: «به مولایم علی(ع) قسم اگر یکبار دیگر به ناموس مردم نگاه چپ کنی یا بشنوم از کسی باج سبیل خواسته‌ای اگر مرغ هوا شده ‌باشی یا ماهی دریا گیرت می‌آورم و زنده زنده کبابت می‌کنم.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code