منطقه 4

توانمندسازی بـانـوان

نویسنده: بهاره فتح‌آبادی
دور تا دور کلاس روی صندلی نشسته و سراپا گوش هستند و هر نکته‌ای که مربی به زبان می‌آورد را روی کاغذ ثبت می‌کنند. بانوان هنردوستی که با حضور در کلاس صنایع‌دستی سرای محله پاسداران، با عشق و علاقه در حال‌گذارندن دوره‌های آموزش حرفه‌ای هستند و بانو «مائده وطنی» با حوصله انواع نمد‌دوزی و روبان‌دوزی تا شمع‌سازی و پتینه و... را به آنها آموزش می‌دهد...
1396/09/08
  دور تا دور کلاس روی صندلی نشسته و سراپا گوش هستند و هر نکته‌ای که مربی به زبان می‌آورد را روی کاغذ ثبت می‌کنند. بانوان هنردوستی که با حضور در کلاس صنایع‌دستی سرای محله پاسداران، با عشق و علاقه در حال‌گذارندن دوره‌های آموزش حرفه‌ای هستند و بانو «مائده وطنی» با حوصله انواع نمد‌دوزی و روبان‌دوزی تا شمع‌سازی و پتینه و... را به آنها آموزش می‌دهد. در کلاس درس این مربی به روی همه بانوان محله باز است و کسانی که از نظر شرایط مالی در مضیقه هستند برای شرکت در این کلاس‌ها در اولویت قرار دارند و می‌توانند رایگان از آموزش‌های این کلاس‌های هنری بهره‌مند شوند. بانو وطنی از ۵ سال پیش در این‌سرا مهارت‌های هنری مختلفی را آموزش می‌دهد و تاکنون بیش از 400 بانوی هم‌محله‌ای را توانمند کرده است.

آموزش، تولید و فروش
بانوان کلاس هریک در گوشه‌ای مهارت هنری‌شان را به رخ می‌کشند. بانو وطنی هم با صبر و لبخند پاسخ سؤالات‌شان را می‌دهد و هر بار با گفتن نکته‌ای تأکید می‌کند آن را به یاد بسپارند. خانم مربی به سبب علاقه‌ای که به انواع مهارت‌های هنری داشته از 12 سالگی وارد این وادی شده است. او درحالی‌که کارهای هنری‌اش را نشان می‌دهد، می‌گوید: «سعی می‌کردم به مهارت هنری‌ام اضافه کنم. بیشتر مطالب را از طریق اینترنت آموختم و چون به مربیگری علاقه‌مند بودم، خیلی زود وارد این عرصه شدم. یکبار اتفاقی به‌ سرای محله رفتم، استاد روبان‌دوزی نیامده بود. مسئول‌سرا به من گفت: شما به جای استاد برو سرکلاس و به خانم‌ها آموزش بده. گفتم: هنرهای بسیاری بلدم اما روبان‌دوزی بلد نیستم. بالاخره با اصرار سرکلاس رفتم و از قضا خانم‌ها خوششان آمد و درخواست ادامه کلاس را دادند. به این طریق روبان‌دوزی هم به آموخته‌هایم اضافه شد. در اینجا علاوه بر آموزش به تولید و فروش محصولات هنری هم می‌پردازیم. نمایشگاه‌های صنایع‌دستی در سرای محله و بوستان پلیس برگزار می‌کنیم. گاهی هم در‌سرا از بانوان محله سفارش کار می‌گیریم.»

دست خالی برنمی‌گردید
بخش قابل توجهی از شاگردان این کلاس هنری، بانوان سرپرست خانوار هستند. افرادی که سعی می‌کنند با آموختن مهارت‌های هنری مختلف و تولید صنایع‌دستی و فروش آن در نمایشگاه‌ها، درآمدهایی هرچند کوچک به دست آورند. تعدادی از بانوان هم برای سرگرمی و کسب روحیه و انگیزه به کلاس‌های هنری بانو وطنی مراجعه می‌کنند. اما هر فردی با هر هدفی از اینجا دست خالی برنمی‌گردد. چون این بانوی هنرمند محله پاسداران بی‌دریغ هرچه می‌داند در اختیار آنها می‌گذارد. بانو وطنی در حالی که الگویی را روی پارچه نمدی صورتی رنگ انداخته و با دقت دور آن را قیچی می‌کند، می‌گوید: «در کنار سرای محله مدرسه‌ای برای کودکان معلول وجود دارد. مادران این کودکان هر روز بچه‌هایشان را برای آموزش به مدرسه می‌آورند و تا موقع تعطیل شدن آنان در همانجا منتظر می‌مانند. برای اینکه این عزیزان هم از فرصت انتظار، استفاده بهینه کنند، ‌انواع کلاس‌های هنری برایشان برگزار می‌کنم. آنها از این کلاس‌ها استقبال خوبی دارند. این کلاس‌ها زمان انتظار آنها را کوتاه‌تر کرده و باعث سرگرمی‌شان هم می‌شود. برای بعضی از مادران هم شرایطی را برای گرفتن سفارش، تولید و فروش صنایع‌دستی فراهم می‌کنیم.»

آموزش رایگان به نیازمندان
بانو وطنی دست به خیر است و از اینکه بتواند گامی هرچند کوچک به کمک خیّران برای نیازمندان بردارد، همراه می‌شود و از این کار احساس رضایت می‌کند. به همین سبب همه کلاس‌هایش برای نیازمندان رایگان است. او در حالی‌که با حوصله نکته‌ای را درباره نمد‌دوزی به یکی از شاگردانش گوشزد می‌کند، درباره فعالیت خیرخواهانه‌شان در سرای محله ادامه می‌دهد: «علاوه بر آموزش مهارت‌های هنری مختلف، با خانه‌های قرآن و تسنیم در سرای محله در ارتباط هستم و در طرح‌های جهاد و ایثار همراه بانوان فعالیت می‌کنم. در آنجا با کمک خیّران برای نیازمندان جهیزیه و سیسمونی تهیه می‌کنیم. به همین سبب برای شناسایی نیازمندان تحقیق می‌کنیم. در کنار این حمایت‌ها، به این افراد می‌گوییم اگر علاقه‌مند باشند می‌توانند رایگان در کلاس‌های هنری سرای محله شرکت کنند. برای اینکه کاملاً شرایط برای شرکت این افراد راحت شود، لوازم و وسایل مورد نیاز برای آموزش را هم خودمان تهیه می‌کنیم و رایگان در اختیارشان می‌گذاریم. پس از آن کارهایشان را در نمایشگاه‌ها برای فروش، عرضه و تا جای ممکن تلاش می‌کنیم تا این افراد توانمند شوند تا بتوانند به‌صورت مستقل کار کنند.»

علاقه، شرط اول کار
بانو وطنی به دنبال علاقه‌اش رفته و اکنون که حاصل این علاقه به‌ توانمندسازی تعداد زیادی بانوان هنردوست منجر شده، احساس رضایت می‌کند. او در حالی‌که 2 طرف یک نمد را کنار هم می‌گذارد و شروع به دوختن می‌کند، می‌گوید: «از کارم بسیار راضی هستم و خاطرات بسیار خوبی از همراهی بانوان محله در این کلاس‌های آموزشی دارم. همیشه سعی می‌کنم رابطه صمیمی و خوبی با هنرجویانم برقرار کنم. تاکنون دوستان بسیار خوبی در میان آنها پیدا کرده‌ام. خیلی وقت‌ها هنرجویان می‌گویند که در کارهای هنری دست بالای دست بسیار است و نمی‌توان موفق شد و به کسب درآمد رسید. اما من همیشه به آنها می‌گویم در کار هنری، شرط اول داشتن علاقه است و بعد درآمد. اگر علاقه باشد، افراد با پستی و بلندی کار به خوبی کنار می‌آیند. زود دلسرد نمی‌شوند و با پشتکار به کارشان ادامه می‌دهند. در هر‌کاری با تمرین و پشتکار، می‌توانیم بر آن کار مسلط شویم و اگر کمی خلاقیت و نوآوری را هم به کارمان اضافه کنیم، می‌توانیم موفق شویم. کار منحصربه‌فرد همیشه مشتری خودش را دارد، باید صبور و علاقه‌مند بود.»

زهرا نیکزاد /60 ساله/ هنرجو
آرامش کار هنری
درگیر پرستاری از خواهر بیمارم هستم و به همین این دلیل شرایط روحی مساعدی ندارم. از این‌رو به دنبال مهارت هنری بودم تا بتوانم روحیه‌ام را حفظ کنم. چند وقت پیش از طریق یکی از دوستان با این کلاس‌های هنری آشنا شدم. ابتدا آموزش‌ها را با ساخت انواع گل سر و تاج عروس شروع کردم. بعد در همان کلاس با هنر روبان‌دوزی آشنا شدم و این مهارت را هم از مربی‌مان آموختم و اکنون احساس رضایت دارم و واقعاً روحیه‌ام بهتر شده است. دوست دارم بقیه مهارت‌های هنری را هم از این مربی دلسوز یاد بگیرم. او با حوصله ما را همراهی می‌کند.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code