منطقه 4

سه‌شنبه‌ها رکاب‌ بزن

نویسنده: پریسانوری
پویش اجتماعی «سه‌شنبه‌ها بدون خودرو» که از ۲سال پیش با هدف الگوسازی شهر بدون ترافیک و مهار آلودگی هوا در فضای مجازی آغاز شده، به همت شهروندان و حمایت نهادهای مربوط در برخی از شهرهای بزرگ و کوچک به مرحله اجرا رسیده است...
1396/03/24
  پویش اجتماعی «سه‌شنبه‌ها بدون خودرو» که از ۲سال پیش با هدف الگوسازی شهر بدون ترافیک و مهار آلودگی هوا در فضای مجازی آغاز شده، به همت شهروندان و حمایت نهادهای مربوط در برخی از شهرهای بزرگ و کوچک به مرحله اجرا رسیده است. اما با وجودی که این پویش در منطقه ما عمومی و رسمی اجرا نشده، در یک صبح سه‌شنبه بهاری رد آن را در پارک آموزش ترافیک منطقه در بوستان پلیس شمالی پیدا کردیم. در این پارک روزهای سه‌شنبه بیش از 100 نفر از اهالی دور هم جمع می‌شوند و هماهنگ در معابر و خیابان‌های محله رکاب می‌زنند تا شیوه زندگی سالم و جایگزینی دوچرخه با خودرو شخصی را‌ ترویج دهند. با چند نفر از رکاب‌زنان منطقه که نه فقط سه‌شنبه‌ها بلکه همه روزهای هفته با دوچرخه در شهر‌ تردد می‌کنند، آشنا می‌شوید.

حرفه‌ای‌ و ایمن رکاب بزنیم
50 سال دارد و از کودکی تفریحی دوچرخه‌سواری ‌کرده ولی حالا از ۲سال پیش به‌طور مداوم رکاب می‌زند. «سید مجتبی توکلی» می‌گوید: «در 40 سالگی حدود 170‌کیلو وزن داشتم و به همین دلیل دوچرخه مناسب وزنم پیدا نمی‌شد و از این موضوع خیلی ناراحت بودم اما وقتی موفق شدم وزن کم کنم و سوار دوچرخه شوم، دیگر از آن جدا نشدم و در حال حاضر با وجودی که موتور و ماشین هم دارم اما همه جا با دوچرخه می‌روم و با رکاب زدن علاوه بر کنترل وزن، فشار و قندخونم هم تنظیم شده است.» توکلی درباره واکنش شهروندان به دوچرخه‌سواران می‌گوید: «بیشتر مردم نگاهشان به دوچرخه‌سواران مثبت است و با لبخند و گفتن خسته نباشید کارمان را تأیید می‌کنند و به ما انرژی می‌دهند اما برخی راننده‌ها دوچرخه را در خیابان به رسمیت نمی‌شناسند و فاصله قانونی خودرو را با دوچرخه‌سواران رعایت نمی‌کنند. گاهی بی‌جهت بوق می‌زنند یا خود را به سمت دوچرخه می‌کشند و با اعتراض می‌گویند مگر خیابان جای دوچرخه است؟‌» این شهروند دوچرخه‌سوار که تجربه زیادی از رکاب زدن در معابر مختلف محله دارد رعایت نکات ایمنی را به دوچرخه‌سواران توصیه می‌کند و می‌گوید: «یک دوچرخه‌سوار حرفه‌ای نکات ایمنی دوچرخه‌سواری را باید رعایت کند. مثلاً پوشیدن لباس شبرنگ در هنگام دوچرخه‌سواری در شب و استفاده از کلاه مخصوص، زانوبند و آرنج‌بند هم از نکاتی است که اگر رعایت کند دیگر با خیال راحت و بدون نگرانی از مصدومیت رکاب می‌زند.»

سیدمجتبی توکلی
سن: 50 سال
محل سکونت: شهرک گلستان

لذت ‌دوچرخه‌سواری در محله
از اهالی محله تهرانپارس است و از 10 سال پیش حرفه‌ای دوچرخه‌سواری می‌کند و همه کارهای روزمره از خرید منزل تا مهمانی و سر زدن به دوستان و آشنایان را با دوچرخه انجام می‌دهد به‌طوری که همه اهالی تهرانپارس او را با دوچرخه‌اش می‌شناسند. «علی هادی‌زاده» ۴۹ ساله با لبخند می‌گوید: «اگر یک روز اتفاقی در محله یا بوستان پلیس بدون دوچرخه باشم آشنا و غریبه سراغ دوچرخه‌ام را می‌گیرند.» او که به دلیل علاقه به‌ ترویج دوچرخه‌سواری، داوطلبانه در پارک آموزش ترافیک به دیگران دوچرخه‌سواری یاد می‌دهد، در این‌باره می‌گوید: «سال پیش که در بوستان پلیس دوچرخه‌سواری می‌کردم متوجه شدم خیلی‌ها با وجود علاقه‌مندی دوچرخه‌سواری بلد نیستند. از این‌رو با مدیر پارک صحبت کردم و تا امروز به ۵۰۰ نفر دوچرخه‌سواری یاد داده‌ام.» هادی‌زاده که ارتباط خوبی با اهالی محله دارد خیلی‌ها را به دوچرخه‌سواری ترغیب کرده است. او می‌گوید: «بیشتر وقت‌ها که در بوستان‌ها دور می‌زنم، گاهی دوچرخه‌ام را در اختیار برخی افراد علاقه‌مند می‌گذارم تا یک دور بزنند و لذت و شیرینی دوچرخه‌سواری را تجربه کنند و سراغ دوچرخه‌سواری بروند.» این دوچرخه‌سوار با انگیزه که مسیرهای مختلف شهر از محله تهرانپارس تا پل سیدخندان و تجریش را بارها رکاب زده درباره وضع معابر محله می‌گوید: «برخی مسیرها مثل فلکه چهارم تا فلکه اول تهرانپارس شیب تند و خطرناکی دارد اما بیشتر معابر منطقه تقریباً مسطح و دوچرخه‌سواری در آن ایمن و لذت‌بخش است.»

علی هادی‌زاده
سن: 49 سال
محل سکونت: تهرانپارس

الگوی خوب برای اهالی
دوچرخه‌سواری را از کودکی یاد گرفته اما به دلیل شرایط اجتماعی مدتی قید دوچرخه‌سواری را زده و حالا حدود یک سال است که با شرکت در دوره‌های «سه‌شنبه‌های بدون خودرو» پارک آموزش ترافیک دوباره دوچرخه‌سواری را از سر گرفته است. «زهرا بهرامی» که ساکن محله نارمک است در این باره می‌گوید: «روزهای اول برایم سخت بود و خجالت می‌کشیدم اما بعد از مدت کوتاهی عادی شد و حالا هر روز از خانه تا بوستان پلیس را دوچرخه‌سواری می‌کنم. همچنین برای خرید از بازار روز محله و سر زدن به خواهر و دخترم که منزلشان در تهرانپارس و نارمک است هم با دوچرخه می‌روم.» بهرامی درباره نحوه رفتار شهروندان می‌گوید: «قبلاً مردم با تعجب به یک زن دوچرخه‌سوار نگاه می‌کردند اما به نظر می‌رسد فرهنگسازی برای دوچرخه‌سواری بانوان در جامعه تأثیر خوبی داشته چون حالا مردم بیشتر از اینکه تعجب کنند تشویق می‌کنند و این موضوع انگیزه‌ام را برای رکاب‌ زدن بیشتر می‌کند.» این بانوی ۵۲ ساله با یادآوری خاطره‌ای از واکنش اهالی ادامه می‌دهد: «چند ماه پیش یک آقای مسن در بازار روز به من گفت: من همیشه شما را دعا می‌کنم چون قبلاً وقتی در بازار میوه خرید می‌کردم منتظر بودم کسی کمک کند تا کیسه‌های سنگین میوه را به خانه ببرم اما وقتی دیدم که شما کیسه‌های میوه و سبزی را بر دسته دوچرخه می‌گذاری و به راحتی می‌بری با خودم گفتم من هم می‌توانم. بعد از آن با دوچرخه نوه‌ام به بازار روز می‌آیم و برای جابه‌جایی‌ کیسه‌ها به کمک نیاز ندارم.»

زهرا بهرامی
سن: 52 سال
محل سکونت: نارمک




ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code