منطقه 4

شب‌های بلندتر از یلدا

نویسنده: فاطمه شعبانی
قصه فداکاری‌شان، دهان به دهان چرخید و شهر به آنها بالید...
1395/11/27
قصه فداکاری‌شان، دهان به دهان چرخید و شهر به آنها بالید. خواب به چشمان هیچ فردی نرفت. دست‌ها به دعا بلند شد و همه زیر لب آیه «‌‌امن یجیب» خواندند تا معجزه شود. گاهی با شایعه‌هایی که در فضاهای مجازی رد و بدل شد که بعضی از آتش‌نشان‌ها زنده‌اند، روزنه امیدی در دل‌ها زنده می‌شد اما همه می‌دانستند هیچ بدنی تاب تحمل هرم گرمای بالای ۲۰۰ درجه را ندارد. همه مردم فقط منتظر معجزه بودند و از عمق وجود آرزو می‌کردند: خدایی که آتش را بر ابراهیم گلستان کرد، آتش‌نشان را سلامت بدارد. آن شب، اول بهمن 1395 طولانی‌ترین شب و یلدای زندگی مردم ایران بود. خواب به چشم‌ها نرفت و بی‌تابی دل‌ها با چیزی تسکین نشد و با طلوع خورشید و بی‌نتیجه ماندن جست وجوها، به نظر می‌رسید دیگر امیدی برای زنده یافتن آتش‌نشان‌ها باقی نمانده و این بار تلاشی دوباره برای پیداکردن پیکرهای مطهر شهدا آغاز شد. روزها به سختی گذشت، خروارها آهن و بتن از ویرانه‌ای که روزگاری ساختمان پلاسکو نام داشت به جایی دور منتقل شد و سخنگوی آتش‌نشانی با ناامیدی اعلام کرد جست‌وجوها بی‌نتیجه است و پیکری پیدا نکرده‌اند. ایام با اندوه و تلخی سپری شد و زمان در سی‌ام دی ماه متوقف و سرانجام همراه با ناله‌های «یاحسین» امید خانواده‌های بسیاری را از زیر انبوهی از خاکستر بیرون کشیدند و خبر پیدا شدن پیکر شهدا را دادند. ایران یکپارچه سیاهپوش مردان بی‌ادعایی شد که با رفتن‌شان، آتش افتاده برمال و جان مردم را مهار کردند تا خانواده‌ای با انتظار پلک برهم نبندد. جوانمردانی که شهر و کشور به احترام‌شان تمام‌قد ایستاد و همه به قامت آنها اقتدا کردند. دیوار محله‌ها به افتخار بچه‌محل شهیدشان سیاهپوش و سعادت هم‌محله‌ای بودن با یکی از آتش‌نشان‌های شهید، افتخار بزرگی برای ساکنان شد. در منطقه ما نیز اهالی محله‌های مهران و مجیدیه افتخار دارند که تا مدتی قبل کوچه‌هایشان محل رفت‌وآمد قهرمانی به نام شهید «حسین حسین‌زاده» بوده و حالا جای خالی‌اش را با مرور خاطرات او و جانفشانی‌اش کمی پر می‌کنند. این نوشتار تحفه سبزی است پیشکش خانواده بزرگوار این شهید و همه شهدای آتش‌نشان. یادشان گرامی.

مردان آتش
زنگ خطر حادثه پلاسکو که به صدا درآمد خیلی از آتش‌نشانان از گوشه و کنار پایتخت خود را به محل حادثه رساندند که هرکمکی که از دستشان بر می‌آید انجام دهند. از منطقه ما هم حدود ۷نفر از آتش‌نشانان دل به آتش زدند تا جان و مال هموطنانشان را نجات دهند. برخی از آنها وقتی از عمق حادثه مطلع شدند با وجودی که نوبت و ساعت کاری‌شان نبود برای یاری همکارانشان داوطلبانه عازم محل حادثه شدند تا گوشه‌ای از کار را برعهده بگیرند که شکر خدا سلامت برگشتند. امیر مهدیانی، محسن آزادواری، سیدمنصور حسینی، بهزاد شادمانی، مهدی حسینقلی، جمال فرنیا و یاسر دشتی اعضای این گروه بودند.


2.jpg



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code