منطقه 5

بهداشت را رعایت کنید!

نویسنده: نگین پذیرا‌
عده زیادی از افراد زندگی با حیوانات را عجیب و غیر‌قابل تحمل می‌دانند. اینکه گربه کوچکی در خانه‌ یا کنار اعضای خانواده زندگی‌ کند برایشان غیرممکن است و معتقدند جای حیوان در خانه نیست. اما تعداد زیادی از اهالی در منطقه ما از حیوانات خانگی نگهداری می‌کنند و این موضوع باعث شده تا در محله‌هایی از منطقه اغلب شاهد گردهمایی شبانه‌شان باشیم...
1396/09/13
  عده زیادی از افراد زندگی با حیوانات را عجیب و غیر‌قابل تحمل می‌دانند. اینکه گربه کوچکی در خانه‌ یا کنار اعضای خانواده زندگی‌ کند برایشان غیرممکن است و معتقدند جای حیوان در خانه نیست. اما تعداد زیادی از اهالی در منطقه ما از حیوانات خانگی نگهداری می‌کنند و این موضوع باعث شده تا در محله‌هایی از منطقه اغلب شاهد گردهمایی شبانه‌شان باشیم. این موضوع موافقان و مخالفان زیادی دارد. به‌ویژه که شایعه شیوع بیماری شپش سگی در مدارس منطقه هم بر سر زبان‌ها افتاده است.

 روایت‌هایی از صاحبان حیوانات خانگی
رعنا یکی از اهالی شهران است که سگش را برای پیاده‌روی روبروی پارک محله می‌چرخاند. او درباره علاقه مادرش به سگ می‌گوید: «برعکس همه خانه‌ها که مادر خانواده مخالف نگهداری سگ است، مادرم دلش می‌خواست سگ کوچکی در خانه داشته باشیم و ما مخالف بودیم. هیچ تصوری از نگهداری سگ نداشتیم و خیال می‌کردیم از این به بعد همیشه زندگی‌مان کثیف است و نمی‌توانیم با سگ زندگی کنیم تا اینکه مادرم یک روز سگ کوچکی را به خانه آورد. 700 گرم بیشتر نبود و اندازه کف یک دست بود. حالا 3سال است که از او نگهداری می‌کنیم و خیلی دوستش داریم حسابی حواسمان به بهداشت او هست و بعد از هر بار پیاده‌روی و دستشویی او را به حمام می‌بریم.» او معتقد است رعایت بهداشت حیوانات به عهده صاحبان آنهاست.

تابلوی ورود سگ ممنوع!
افسانه پناهی، یکی از ساکنان شهرک اکباتان است. او می‌گوید: «در باشگاه ورزشی اکباتان بیشتر از 20 خانم سالمند هستند که بچه‌هایشان مهاجرت کرده‌اند و آنها از تنهایی به نگهداری حیوان خانگی روی آورده‌اند. ما به‌عنوان همسایه اجازه نداریم این تنها دلخوشی را از آنها بگیریم. آنها از حیوانات انرژی مثبت می‌گیرند و با نگهداری از آنها سرگرمند.»
او به تابلوی ورود سگ ممنوع اشاره می‌کند و می‌گوید: «تابلوی ورود سگ ممنوع در ورودی تمام فضاهای سبز و محوطه اکباتان نصب شده است. اما اهالی سگ‌هایشان را به اینجا هم می‌آورند. کاش به جای این تابلوها، تابلوهای فرهنگسازی نصب می‌شد. در اروپا روی تابلویی در ورودی پارک، عکس دستکش و جمع‌آوری مدفوع حیوان زده شده تا شهروندان یاد بگیرند این کار را انجام دهند.»
او ادامه می‌دهد: «تا زمانی‌که در این زمینه فرهنگسازی انجام نشود نمی‌توان از افراد ایراد گرفت. من از بین این همه ساکن تنها چند نفری را در شهرک دیده‌ام که این کار را انجام می‌دهند.»
علی می‌گوید: «سگم را یک‌بار در روز برای پیاده‌روی و بازی به پارک می‌آورم و همیشه دستکش و کیسه پلاستیکی مخصوصی همراه دارم تا فضولاتش را جمع ‌کنم. من به‌عنوان کسی که بیشتر از 6سال است سگ نگه می‌دارم وقتی وارد پارکی می‌شوم که بوی بدی می‌دهد و هر گوشه و کنارش فضولات حیوانات خانگی پنهان شده آزار می‌بینم. اشکال از سگ‌ها نیست اشکال از صاحبان سگ‌هاست که نمی‌دانند نگهداری از حیوان خانگی آدابی دارد که باید آن را رعایت کنند تا محیط‌زیست و شهروندان به مخاطره نیفتد.»
او ادامه می‌دهد: «خیلی‌ها تنها حیوانات را از فروشنده‌ها می‌خرند؛ فروشنده‌هایی که هیچ علم و دانشی در این رابطه ندارند و نمی‌دانند نگهداری از هر حیوانی عشق می‌خواهد و البته تعهد و مراقبت؛ باید مثل یک بچه از حیوان مراقبت کرد چون حیوان بی‌گناه زبان ندارد تا دردش را به صاحبش بگوید. همه حیوانات باید دامپزشکی باشند و اینکه آموزش ببینند و غذای مخصوص برای آنها تهیه شود.‌»
یکی از اهالی فردوس می‌گوید: «همسایه ما در خانه‌اش از سگ کوچکی نگهداری می‌کند و سگش را با آسانسور به محوطه می‌برد و من که روحم از بیماری‌ها و کثیفی‌های این حیوان باخبر نیست خریدهای خودم را کف همان آسانسور می‌گذارم و داخل خانه می‌برم و آلودگی‌ها را وارد خانه‌ام می‌کنم! حیوانات در همه‌جا می‌چرخند و هزار یک شپش و بیماری با خود به خانه‌ها می‌آورند.»
الناز اسکندری یکی دیگر از ساکنان فردوس است که از 4سال پیش حیوان خانگی نگهداری می‌کند. او می‌گوید: «ما با سگ وارد آسانسور می‌شویم. پای سگ همان آلودگی‌هایی را دارد که ته کفش همه ساکنان است. سگی که تربیت شده باشد و واکسن‌هایش را مرتب بزنند و از قرص ضد انگل استفاده کنند بیماری مشترکی ندارد که به انسان منتقل ‌شود.»‌
«هوشنگ هموطن» شورایار شهرک اکباتان می‌گوید: «به‌صورت تقریبی از 2سال پیش جمعیت سگ‌های خانگی اکباتان 3 برابر شده و اهالی شهرک نسبت به این موضوع معترضند و از آلودگی‌های احتمالی و بیماری‌های مشترک بین حیوان و انسان نگرانند.»
او ادامه می‌دهد: «ما با نگهداری از سگ مخالفتی نداریم اگر ساکنان بهداشت حیوان را رعایت کنند.»

اسپری ضد کک و کنه!
فرهاد درباره تجربه مسافرت در طبیعت همراه سگش برایمان می‌گوید: «نخستین بار که سگ‌مان را شمال بردیم. بعد از کلی بازی در فضای آزاد متوجه شدم چیز‌های ‌ریزی بین موهایش تکان می‌خورد. بیشتر از 2 ساعت موهایش را شانه کردیم و چیزهایی که نمی‌دانستیم چیست را از تنش جدا کردیم. بعد پیش دامپزشک رفتیم و گفت حیوان خانگی در چنین محیط‌هایی ممکن است کک و کنه وارد بدنش شود، همان‌طور که می‌تواند وارد موهای ما شود یا در طبیعت با حیوان دیگری در ارتباط باشد. برای همین از آن روز به بعد هر دفعه که سفر رفتیم قبل از آن اسپری ضد کک و کنه به تمام بدنش می‌زنیم.»
«3سال پیش 2 تا گربه کوچک که به اندازه کف دست هم نبودند کنار خیابان پیدا کردم، کاسه شیری جلوی‌شان گذاشتم و رفتم. خیال کردم مادرشان بر می‌گردد اما تا چند روز خبری نشد. با همسرم تصمیم گرفتیم گربه‌ها را به خانه بیاوریم. یک‌سال بعد خدا دختر کوچکی به ما داد و حالا بعد از 3سال گربه‌ها همبازی دخترکم هستند.» اینها جملات فرح مقدم است. او یکی از ساکنان شهرک آپادانا است و می‌گوید: «فکرش را هم نمی‌کردم یک روز حیوان خانگی داشته باشم اما محبت حیوانات وقتی به دلت بنشیند کار تمام است.»
مریم یکی دیگر از ساکنان شهرک آپادانا است که سگ کوچکی در خانه دارد او می‌گوید: «تا قبل از اینکه مادرم درگیر بیماری سرطان شود از سگ‌مان نگهداری می‌کرد. تمام روز با هم بودند و حسی که او به مادرم داشت متفاوت بود. یک‌سالی که مادرم درگیر بیماری بود و برای شیمی‌درمانی بیمارستان می‌رفت، سگ کوچک هم نگران و غمگین بود. پوزه‌اش را در دمپایی روفرشی مامان می‌گذاشت و روی لباس مامان می‌خوابید و هرچه سعی می‌کردیم کمی بازی کند فایده نداشت. ما یک خانواده 4نفره‌ایم و زمانی‌که مادرم مریض شد هیچ‌کدام راضی نشدیم حیوان را به فرد دیگری بسپاریم 6سال است او را داریم و او عضو کوچک خانواده‌مان شده است.»

شپش سگی وجود ندارد
سراغ دبستان شهید ناظم در اکباتان رفتیم تا درباره شنیده‌های اهالی در رابطه با شپش سگی با خبر شویم. در این مدرسه به‌صورت دوره‌ای موهای دانش‌آموزان معاینه می‌شود و اگر موردی وجود داشته باشد کارشناس درمانگاه شهید غفاری آن را پیگیری می‌کند. «سکینه اسماعیل‌پور» مراقب بهداشت مدرسه می‌گوید: «طی جلسات کارشناسی و به گفته کارشناسان درمانگاه شهید غفاری شپش سگی وجود ندارد و آنچه ممکن است از سگ به افراد منتقل شود، کک است. همان‌طور که کک ممکن است در لباس‌های پشمی و موی انسان باشد در موی حیوان هم می‌رود.» او معتقد است کک متعلق به قدیم است و دیگر اصلاً وجود ندارد. اسماعیل‌پور درباره شپش می‌گوید: «انتقال شپش سر عمدتاً در اثر تماس با اشیای آلوده نظیر حوله، شانه، کلاه، روسری، لباس‌های خواب و... است که به‌طور مشترک استفاده می‌شوند. شپش می‌تواند به وسیله کلاس‌ها، وسایل نقلیه عمومی و کمدهای لباس حمام‌های عمومی و استخرها نیز منتقل شود. از آنجایی که شپش پرش دارد به بچه‌ها می‌گوییم بهتر است در مدرسه مقنعه‌هایشان را از سرشان بر ندارند و مادران را آگاه می‌کنیم تا اگر دوستی کلاه یا گیره جدیدی خریده آن را روی سر بچه‌های‌شان نگذارند! ‌»
او می‌افزاید: «چیزی به‌عنوان شپش سگ وجود ندارد که به انسان منتقل شود. اغلب حیوانات خانگی کارت بهداشت و گواهی سلامت دارند. بیماری مشترک بیشتر بین حیوان و دام مثل (گاو و گوسفند) رایج است انتقال شپش در فصل‌های پاییز و زمستان به دلیل استفاده از لباس‌های پشمی یا مسافرت‌ ممکن است اتفاق بیفتد.»

شپش سگی از شایعه تا حقیقت
محمد سعیدی‌پور از دامپزشکان هم محله‌ای در مورد احتمال ناقل بودن سگ‌ها برای بیماری شپش می‌گوید: «سگ‌ها هم دچار بیماری شپش می‌شوند و این احتمال وجود دارد که عامل انتقال این بیماری باشند اما به‌عنوان یک دامپزشک که روزانه با سگ‌هایی که در آپارتمان‌ها نگهداری می‌شوند، سروکار دارم تاکنون با چنین موردی برخورد نکرده‌ام چراکه صاحبان این سگ‌ها که معمولاً از طبقه مرفه جامعه‌اند کاملاً متوجه بیماری‌های آنها هستند و مدام با مراجعه به کلینیک‌ها سگ‌ها را واکسینه می‌کنند. اما احتمال دیگر می‌تواند به ‌علت مسافرت‌های این خانواده‌ها به مناطق شمال و نزدیک شدن آنها به جنگل‌ها و مناطقی باشد که در آن کودهای حیوانی زیاد باشد حتی پارک‌های بزرگ شهر تهران که بیشتر در شمال تهران پراکندگی دارند، می‌توانند محیط مناسبی را فراهم کنند.»



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code