منطقه 5

خون ما برسد به دست کرمانشاهی‌ها

نویسنده: نگین پذیرا
فرقی ندارد چقدر دور یا نزدیک باشد؛ هر کجای ایران که بلرزد، قلب همه مردم ایران به درد می‌آید. وسعت و عمق زلزله هفته گذشته کرمانشاه و تلفاتی که داد دردناک‌ترین اتفاق این روزهای ایران است و همه شهرهای ایران هم و غم‌شان را برای کمک به هموطنانشان گذاشته‌اند...
1396/08/29
  فرقی ندارد چقدر دور یا نزدیک باشد؛ هر کجای ایران که بلرزد، قلب همه مردم ایران به درد می‌آید. وسعت و عمق زلزله هفته گذشته کرمانشاه و تلفاتی که داد دردناک‌ترین اتفاق این روزهای ایران است و همه شهرهای ایران هم و غم‌شان را برای کمک به هموطنانشان گذاشته‌اند. از واریز کمک‌های نقدی به حساب هلال‌احمر و خیریه‌ها گرفته تا فرستادن پتو و کنسرو و لباس گرم. در این میان افرادی هستند که از قطره‌های خون‌شان می‌گذرند و به آنها که زیر آوار مانده‌اند و مجروح شده‌اند؛ خون هدیه می‌کنند.

کاش همه بیایند
با گذشت دو روز از زلزله کردستان، صف عریض و طویلی از افرادی تشکیل شده که به مرکز انتقال خون فلکه دوم صادقیه آمده‌اند. چهره‌های همه مستأصل و نگران است. «علی عیلخانی» 35سال دارد و می‌گوید: «بیشتر از یک ساعت است در صف اهدای خون هستم و این نخستین بار است که تصمیم گرفتم خون اهدا کنم. اهدای خون کمترین کمکی است که می‌توانیم به زلزله‌زده‌ها برسانیم. بیشتر از 6هزار نفر مجروح شده‌اند و در زمان حادثه برای آنکه وقت کم است و بندگان خدا یا به هوش نیستند یا در آن موقعیت نمی‌دانند گروه خونی‌شان چیست گروه‌های خونی O را برای تزریق خون استفاده می‌کنند که به تمام گروه‌های خونی می‌تواند خون اهدا کند.» او درباره کمک‌های مردمی ادامه می‌دهد: «مردم ایران در زمان گرفتاری و حوادث دل‌رحم‌ترین و مهربان‌ترین مردم دنیا هستند اما بیشترین سهم برای کمک در شرایط اضطراری به عهده دولت است نه مردم!‌»
صف طولانی است و هرچند نفر با هم درباره زلزله‌زده‌ها صحبت می‌کنند. یکی در میان سرشان در گوشی است و خبری را بلند می‌خوانند. محمد می‌گوید: «اگر نصف این افرادی که در شبکه‌های اجتماعی تبلیغ اهدای خون و کمک کرده‌اند به سازمان‌ اهدای خون می‌آمدند الان اینجابه‌جای 50نفر، هزار نفر بود! کاش به جای این همه آه و ناله در شبکه‌های اجتماعی قدمی برمی‌داشتند.»
اشکان اما با این نظر مخالف است. او می‌گوید: «من امروز برای نخستین بار آمده‌ام تا خون اهدا کنم و از شبکه‌های اجتماعی مشخصات اهدا‌کننده و مرکز اهدای خون را پیدا کرده‌ام. بچه‌ها و خانواده‌هایی که زیر آوار مانده‌اند همه از طریق اینترنت و همین شبکه‌های اجتماعی همدیگر را پیدا می‌کنند و از دلواپسی خلاص می‌شوند. بی‌انصاف نباشیم! ‌» او به همه کسانی که گروه خونی o دارند پیشنهاد می‌کند حتی در این روزها که شلوغ است و پروسه اهدای خون زمانبر است وقت بگذارند و برای اهدا بیایند، حتی یک قطره خون می‌تواند جان کسی را نجات دهد.

مراکز خون‌دهی را بیشتر کنید
علیرضا می‌گوید: «کاش در مواقع اضطراری غرفه‌های ویژه اهدای خون در سطح شهر فعال می‌شد تا مردم نه تنها ساعت‌ها در صف‌های طولانی منتظر نمانند، بلکه تعداد بیشتری بتوانند در طول روز خون اهدا کنند. من ساکن محله شهرانم و نزدیک‌ترین مرکز اهدای خون فلکه صادقیه بود!»
او ادامه می‌دهد: «در این 2 ساعتی که اینجا ایستاده‌ام خیلی‌ها به دلیل شلوغی رفته‌اند که آخر وقت دوباره بیایند اما اگر تعداد بیشتری پذیرش می‌شد یا غرفه‌های دیگری در منطقه فعال بود این اتفاق نمی‌افتاد. امیدوارم تا یک هفته بعد همچنان صف اهدای خون شلوغ باشد چون آمار زلزله‌زده‌ها خیلی بالاتر از این صف‌های طولانی ماست.»
انتهای صف چند خانم و یکی دو تا خانواده ایستاده‌اند. سردرگم‌اند و متعجب از اینکه صف به این طولانی چرا همه‌شان آقا هستند. تا اینکه متوجه می‌شوند این مرکز اهدای خون تنها از آقایان خون می‌گیرد! و خانم‌ها باید به مرکز خون وصال مراجعه کنند. زن میانسالی می‌گوید: «من با این پا دردم چطور تا وصال بروم؟! در صف می‌ایستد و می‌گوید گروه خونی من ـO‌ است. حتماً از من خون می‌گیرند.» هرچقدر می‌گذرد صف اهدای خون طولانی‌تر می‌شود. هرکسی این صف را می‌بیند شوکه می‌شود و از آنجایی که دیگر سر و ته صف مشخص نیست که به کجا می‌رسد همه برایشان سؤال شده که این صف برای چیست؟ پیرمرد تا متوجه می‌شود به همه خدا قوت و قبول باشد می‌گوید و در صف می‌ایستد.

استرس زلزله‌زدگان ما را کشت
اوایل صف بحث زلزله در تهران داغ است. بهزاد می‌گوید: «هربار که در گوشه و کنار دنیا خبر زلزله می‌شنوم استرس زلزله تهران را می‌گیرم. چند بسته کوچک موادغذایی و چمدانی را آماده می‌کنم تا اگر زلزله آمد و زنده ماندم از آن استفاده کنم. در تهران هیچ‌کس برای زلزله آماده نیست. نه مردم نه دولتمردان! خدا به همه‌مان رحم کند.» یونس اما معتقد است ما فقط حرف می‌زنیم پای عمل که می‌رسد هیچ‌کاره‌ایم. نصف این مردمی که در صف ایستاده‌اند نمی‌دانند چطور باید جانشان را موقع زلزله نجات دهند و اصلاً برای آن آمادگی ندارند. ما مردم احساسی هستیم و خدا را شکر همین احساسات باعث می‌شود حداقل در شرایط بحرانی به داد هم‌ برسیم. ایمان می‌گوید: «خدا را شکر از اینجا تا کرمانشاه 700کیلومتر فاصله است وگرنه خیلی‌ها می‌خواستند شخصاً کمک کنند. کاش کمی فرهنگسازی شود. در مواقع اضطرار به نیروهای غیرمتخصص نیازی نیست و مردم از سر دلسوزی و مهربانی راهی مناطق زلزله‌زده نشوند.» زهرا عباسی مسئول پایگاه اهدای خون است او از مردم برای استقبال‌شان برای اهدای خون تشکر می‌کند و می‌گوید: «در اینجا بیشتر از 200نفر برای اهدا آمده‌اند، از آنها می‌خواهیم صبور باشند و صف طولانی آنها را از اهدای خون منصرف نکند. از زمانی که داخل غرفه می‌شوند تا خونگیری یک ربع بیشتر طول نمی‌کشد.» او ادامه می‌دهد: «بیشترین گروه خونی که نیاز است O است اما از مردم می‌خواهیم که با هر گروه خونی که دارند بیایند و خون بدهند.»

 چند نکته
 +O بیشترین گروه خونی است که در میان ایرانیان وجود دارد و جمعیت گروه‌های خونی –O و-AB از همه کمتر است. بد نیست بدانید گروه خونی –O اهداکننده عمومی است که می‌تواند به همه گروه‌های دیگر خون اهدا کند اما تنها می‌تواند از گروه خود خون دریافت کند به همین دلیل گروه استراتژیکی محسوب می‌شود. به همین دلیل در بعضی زمان‌ها و شرایط سازمان انتقال خون برای تأمین این گروه خونی دچار چالش می‌شود. سال گذشته باشگاه –O راه‌اندازی شد تا حضور دارندگان این گروه خونی مدیریت شود. سال گذشته حدود 350هزار نفر از شهروندان پایتخت خون اهدا کردند. اهدای خون در کشور ما به‌صورت کاملاً داوطلبانه و با هدف تأمین نیازهای بیماران انجام می‌شود. از سال 2014میلادی، سازمان بهداشت جهانی روز 14ژوئن را که روز تولد کاشف گروه‌های خونی است به نام روز جهانی اهدای خون انتخاب کرد. هر سال برای این روز شعار مخصوصی در نظر گرفته می‌شود.

نشانی مرکز انتقال خون در منطقه ما
ضلع شمال غربی فلکه دوم صادقیه، جنب آموزشگاه دخترانه بعثت، شنبه تا پنجشنبه(ویژه آقایان)، ساعت پذیرش: 8 تا15:30



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code