منطقه 6

صدای فریاد اهالی خردمند

نویسنده: هستی تهرانی
«هر روز صدها دانشجو به این کوچه مراجعه می‌کنند، بسیاری از آنها موتورسیکلت دارند و چون دانشگاه پارکینگ ندارد، کوچه ما به محل پارک موتورها تبدیل شده است.»...
1396/09/13
 «هر روز صدها دانشجو به این کوچه مراجعه می‌کنند، بسیاری از آنها موتورسیکلت دارند و چون دانشگاه پارکینگ ندارد، کوچه ما به محل پارک موتورها تبدیل شده است.» این گله یکی از ساکنان کوچه شهید ملکیان در خیابان خردمند جنوبی است، جایی که اهالی آن معتقدند به دلیل وجود دانشگاه در کوچه‌‌شان مجبور شده‌اند با آرامش و آسایش خداحافظی کنند. این هفته به گله اهالی این محله گوش کرده‌ایم تا ببینیم تغییر کاربری یک فضای مسکونی به محیط آموزشی چه دردسرهایی برای ساکنان محله ایجاد کرده است.

سر و صدای ناتمام
تصورش هم عذاب‌آور است، صدای مداوم و گوشخراش موتورسیکلت‌هایی که یکی بعد از دیگری وارد کوچه می‌شوند و با سر و صدا دنبال جایی برای توقف می‌گردند. همزمان همهمه عده زیادی دانشجو که در پیاده‌روها تجمع کرده‌اند و صدای فریاد رانندگانی که به بسته شدن راه عبورشان اعتراض دارند، خواب را از چشم اهالی ربوده است. این داستان هر روزه ساکنان یکی از کوچه‌های محله ایرانشهر است، کوچه شهید ملکیان در خیابان خردمند جنوبی که پیش از این حتی با وجود مراکز اداری و شرکت‌های اطراف تا این اندازه شلوغ و پر سر و صدا نبود. اما راه‌اندازی یک واحد دانشگاهی مربوط به دانشگاه علمی کاربردی مدت‌هاست که آرامش را از اهالی محله گرفته است.

خداحافظی با پیاده‌روها!
تقریباً در تمام ساعات روز کوچه ملکیان محل دائمی پارک خودروهاست. حالا تصور کنید در چنین وضعیتی هر روز ده‌ها موتورسوار هم بخواهند وسیله نقلیه پر سر و صدای خود را در حاشیه پیاده‌رو پارک کنند. اینجاست که‌‌‌ تردد در محله برای ساکنان به کاری سخت تبدیل می‌شود. فرید شهبازی یکی از ساکنان مجتمع مسکونی در این کوچه می‌گوید: «پیاده‌روهای کم‌عرض کوچه ما به محل پارک موتورسیکلت دانشجویان تبدیل شده و اهالی ناچارند وارد سواره‌رو شوند که کاری خطرناک است. پیش از این فقط مشکل پارک خودروها در کوچه ما وجود داشت اما حالا موتورسیکلت‌ها هم اضافه شده‌اند. ازدحام دانشجویان در پیاده‌رو هم مسیر عبور را مسدود می‌کند و باعث دردسر شده است.»

آرامش اهالی نابود شده است
صدای دزدگیر خودرویی برای دقایق طولانی شنیده می‌شود و خبری از صاحب آن نیست. رضا تورجی یکی از همسایه‌های دانشگاه دردسرساز کوچه ملکیان می‌گوید: «در کوچه‌ای که چندین مجتمع مسکونی و آپارتمان‌های متعدد در آن وجود دارد، دانشگاهی ساخته شده که پارکینگ ندارد. در واقع ساختمان دانشگاه مخصوص یک فضای آموزشی طراحی نشده و ساختمانی معمولی است. در نتیجه کارمندان و دانشجویانی که از خودرو شخصی استفاده می‌کنند خودرو خود را دو طرف کوچه پارک می‌کنند. صدای قطع‌نشدنی دزدگیر یکی از دردسرهاست، با وجود اینکه روی همه درهای پارکینگ‌ ساختمان‌ها برچسب «پارک ممنوع! ‌» چسبانده شده، باز هم اهالی ناچارند دنبال صاحب خودرویی بگردند که مقابل پارکینگ خانه آنها پارک کرده و رفته است.» تورجی می‌گوید بعد از راه‌اندازی دانشگاه، آرامش اهالی محله نابود شده است و آنها نمی‌دانند باید اعتراض خود را به چه نهادی اعلام کنند.

آپارتمانی که دانشگاه شد
همراه با جمعیت دانشجویانی که قصد ورود به دانشگاه را دارند قدم به حیاط کوچک دانشکده می‌گذاریم. ساختمان دانشگاه نشانی از طراحی و معماری یک فضای آموزشی ندارد و درست مانند ساختمان‌هایی است که در ابتدا مسکونی بوده‌اند و بعد به مرکزی تجاری‌ـ اداری تبدیل شده‌اند. جمعیت در راه‌پله‌ها رفت‌وآمد می‌کنند و عده‌ای از دانشجویان هم در حیاط کوچک دانشگاه حلقه گفت‌وگو تشکیل داده‌اند. دانشجویانی که با چند سؤال و جواب ساده می‌توان متوجه شد از فضای دانشگاه خود رضایت ندارند. مرتضی می‌گوید: «اینجا یک واحد دانشگاهی کوچک است با این حال تعداد زیادی دانشجو دارد بنابراین باید ساختار معماری آموزشی داشته باشد. در حالی که نه تنها به این نکته توجه نشده، بلکه حداقل‌هایی مانند پارکینگ هم برای رفاه حال دانشجویان فراهم نشده است.»

ما مقصر نیستیم
 فرهاد یکی از دانشجویانی که اتفاقاً با موتورسیکلت به دانشگاه می‌آید می‌گوید: «ناچاریم موتور را در کوچه پارک کنیم، اگر پارکینگ وجود داشت ما هم با خیال راحت از امنیت وسیله نقلیه خود، موتورها را در جای مناسبی می‌گذاشتیم که مزاحم همسایه‌ها نباشد اما حالا چاره‌ای نداریم.» علی یکی از دانشجویانی است که می‌گوید وقتی محل مناسبی برای دانشگاه انتخاب نشود چنین مشکلاتی به وجود می‌آید و مقصر دانشجویان نیستند: «بالاخره رفت‌وآمد در هر محله‌ای تبعاتی دارد، معلوم است وقتی تعداد زیادی دانشجو هر روز در یک کوچه رفت‌وآمد کنند دردسرهایی برای اهالی به وجود می‌آید. بهتر است برای انتخاب ساختمان یک دانشکده به این نکته توجه شود تا بعد از راه‌اندازی دانشگاه اوضاع محله به هم نریزد.» علی معتقد است استانداردهایی که برای انتخاب ساختمان و محل مناسب یک فضای آموزشی وجود دارد، درباره دانشکده آنها رعایت نشده است.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code