منطقه 8

آرزوهای بزرگ با گام‌های کوچک

نویسنده: معصومه مهدیانی
انجام کارهای بزرگ نه یک‌شبه ره صدساله رفتن می‌خواهد و نه سرمایه زیاد...
1396/09/13
 انجام کارهای بزرگ نه یک‌شبه ره صدساله رفتن می‌خواهد و نه سرمایه زیاد. بلکه همت و پشتکار می‌خواهد تا آرزوهایت را عملی کنی. مثل‌کاری که یکی از کارآفرینان جوان منطقه ما انجام داده است. او روزی دوخت و‌‌دوز لباس‌های بیمارستانی را به همراه خواهرش در محیطی کوچک آغاز کرد و حالا در کارگاه خیاطی‌اش برای 10 نفر از اهالی محله اشتغالزایی کرده است. صحبت از «اعظم رحیمی» جوان کارآفرین هم‌محله‌ای است؛ دختر با اراده‌ای که حالا صاحب یکی از فعال‌ترین مراکز دوخت و‌دوز لباس بیمارستانی در منطقه است. به کارگاه خیاطی این کارآفرین 35 ساله می‌رویم تا پای صحبت‌هایش بنشینیم و از کسب و‌کارش برای شما بگوییم.

کارگاهی در دل سرای محله
از خیابان مسیل باختر که وارد کوچه هاشمی شوید، بنرها و تابلو بزرگ سرای محله زرکش را می‌بینید. در میان نوشته‌های متعدد به دنبال تابلو و نام مرکز کارآفرینی و یا کارگاه خیاطی می‌گردیم اما اثری از آن نمی‌بینیم. تنها راهنمای ما برای رسیدن به در کارگاه، نوشته کوچک روی دکمه‌های آسانسور است. همین که پا در راهرو باریک سرای محله می‌گذاریم، صدای بلند دستگاه‌های چرخ‌خیاطی که بی‌وقفه مشغول کار هستند، توجه‌مان را به خود جلب می‌کند. زنگ کارگاه را که می‌زنیم بانوی جوانی با خوشرویی از ما استقبال می‌کند و قبل از ورود یادآوری می‌کند که برای رعایت نکات بهداشتی در این کارگاه باید کفش‌هایمان را با دمپایی‌های تمیز کارگاه عوض کنیم. پشت هریک از میزهای چهارگوشه کارگاه، استادکاری نشسته و مشغول کار با دستگاه‌های مختلف است تا لباس متنوع و استانداردی تهیه و تحویل دهد. اینجا کارگاه دوخت و‌دوز لباس‌های بیمارستانی در سرای محله زرکش است که چند ماهی می‌شود با تلاش اعظم رحیمی، کارآفرین جوان محله راه‌اندازی شده است. در این کارگاه تا به حال 10 نفر از بانوان سرپرست خانوار و جوان‌های محله زرکش مشغول به کار شده‌اند. کارآفرین محله زرکش که همه او را به اسم اعظم خانم می‌شناسند، پشت یکی از میزها نشسته و پا به پای خانم‌ها و آقایان در کارگاه کوچکش مشغول کار است.

12 سال پیش
سر حرف را که باز می‌کنیم، بی‌مقدمه سراغ گذشته‌ها و روزی که به همراه خواهرش وارد این کار شده، می‌رود. سن و سالی ندارد اما از حدود 12 سال پیش با دوخت و‌دوز لباس‌های بیمارستانی آشنا شده است: «12 سال پیش بود که دوست خواهرم به ما پیشنهاد داد به همراه یکدیگر وارد این کار شویم و در یک مرکز دوخت و‌دوز لباس‌های بیمارستانی فعالیت کنیم. با کمک او کار را یاد گرفتیم و کم‌کم تجربیات لازم را به دست آوردیم. 3 سال بعد با پیشنهاد خواهرم کارگاهی برای خودمان دست و پا کردیم. پول زیادی نداشتیم اما با خرید چند چرخ خیاطی و همکاری شهرداری توانستیم کارگاه کوچکی در میدان پیروزی راه‌اندازی کنیم. با همکاری چند نفر از بانوان سرپرست خانوار کار را شروع کردیم و خوشبختانه موفق هم شدیم. بعد از 7 سال فعالیت در آن کارگاه به این فکر افتادم که کارگاهی نیز در محل زندگی‌ام برپا کنم و برای بانوان سرپرست خانوار محله‌ام نیز اشتغالزایی کنم. از همین رو به سراغ سرای محله زرکش آمدم و با استقبال آنها از اوایل تابستان این کارگاه را راه‌اندازی کردم.»

مهارت مساوی است با استقلال
کارآفرین محله زرکش می‌گوید طرح بسیاری از لباس‌های تولیدی‌اش را هم خودش پیشنهاد می‌کند. حرفش این است برای مقابله با جنس‌های مشابه فقط بالا بردن کیفیت کافی نیست و باید به فکر طرح‌های جدید و ایده‌های نو هم بود. رحیمی این را می‌گوید و به راه‌اندازی نخستین کارگاهش با پس‌انداز اندک، اشاره می‌کند: «بعد از پیدا کردن فضای کارگاه باید به سراغ خرید چرخ‌های خیاطی و لوازم مورد نیاز می‌رفتم. پس‌انداز زیادی هم نداشتم برای همین کار را با خرید 4 چرخ خیاطی شروع کردم. قرار نبود که از همان ابتدا ره صدساله را یک‌شبه طی کنم برای همین تصمیم گرفتم کم‌کم کارم را توسعه دهم. همیشه باور داشتم که تولیدکنندگان بزرگ هم روزی از خانه و یک کارگاه کوچک کارشان را شروع کرده‌اند. برای همین تمام دلخوشی‌ام این است که روزی این کارگاه کوچک را به بزرگ‌ترین مرکز دوخت لباس‌های بیمارستانی در منطقه و پایتخت تبدیل کنم. برای تحقق این آرزو نیز دست از تلاش برنمی‌دارم. زیرا تحقق این آرزوی من برابر است با اشتغال تعداد بیشتری از زنان سرپرست خانوار.»
او ادامه می‌دهد: «از همین رو طراحی لباس‌های جدید با طرح‌های متنوع را شروع کردم. اغلب لباس‌های بیمارستانی یکرنگ و بدون طرح هستند، اما من دوست داشتم لباس‌های بیمارستانی را با رنگ‌های شاد و طرح‌دار تولید کنم تا همان لباس‌ها حس و حال خوبی به بیماران منتقل کنند. علاوه بر این اغلب بیماران و بیمارستان‌ها از تنگی لباس‌ها، راحت نبودنشان و جنس بد آنها گلایه داشتند. برای همین تلاش کردم تمام این مشکلات را در لباس‌های تولیدی کارگاه خودم برطرف کنم تا رضایت بیماران و بیمارستان‌ها را جلب کنم. در حال حاضر ما انواع لباس‌های بیماران (شامل زنانه، مردانه و بچگانه)، پک‌های بهداشتی طرح سلامت، روتختی، گان،‌شان، ملحفه، پتو و لباس نوزادی، گان جراح، گان چرخشی و... را تولید می‌کنیم.»

تولید ماهانه 2 هزار لباس
اعظم خانم همان‌طور که کار دوخت یکی از لباس‌ها را انجام می‌دهد، می‌گوید: «زمانی که با خواهرم کار می‌کردم، بازاریابی و گرفتن سفارش از بیمارستان‌ها برعهده من بود. همین موضوع موجب شده تا تجربه کافی در این زمینه داشته باشم و بتوانم سفارش‌های جدید بگیرم. یکی از مهم‌ترین مشکلات تولیدکنندگان کوچک، گرفتن سفارش است. خوشبختانه شرایط ما در این خصوص خوب است و مشکلی برای گرفتن سفارش نداریم. من هفته‌ای 3 بار به مراکز درمانی مناطق مختلف پایتخت می‌روم تا سفارش کار جدید بگیرم. اگر بخواهم به امید بیمارستان‌ها بمانم تا به ما سفارش کار بدهند که از کار عقب می‌مانیم. در حال حاضر به‌طور ماهانه 2 هزار لباس بیمارستانی در کارگاه ما تولید می‌شود که امیدوارم به‌زودی این رقم بیشتر شود تا بتوانم نیروهای جدیدی استخدام کنم و سهم بیشتری در کمک به بانوان سرپرست خانوار داشته باشم.»

نیروی جدید می‌خواهم
«من 9 سال است که سرپرست خانوار هستم و با تمام مشکلات این بانوان به خوبی می‌شناسم. برای همین است که تأکید دارم در وهله اول از این بانوان برای کار دعوت کنم. بعد از آن در صورت نیاز جوان‌های بیکار و نیازمند منطقه را به کار بگیرم.» او این جملات را بیان می‌کند و ادامه می‌دهد: «در حال حاضر نیز کمبود نیرو دارم و درصددم 2 تا 4 نفر از بانوان سرپرست خانوار محله و منطقه را برای کار در این مرکز جذب کنم. برای همین اگر کسی علاقه‌مند به اشتغال در این مرکز است، می‌تواند به کارگاه ما واقع در خیابان مسیل باختر، خیابان هاشمی، سرای محله زرکش، طبقه دوم مراجعه کند. من مطمئن هستم که تا آخر سال به تعداد نیروهای کار بیشتری نیاز خواهم داشت که با همکاری سرای محله و معتمدان محلی اقدام به جذب نیرو می‌کنیم.»

کارکنان چه می‌گویند؟
از کارآفرینان جوان حمایت کنید

«طاهره رحیمی» یکی از کارکنان این کارگاه است که بیش از 5 سال با این دو خواهر کارآفرین همکاری دارد. او عنوان می‌کند: «کارآفرینان جوان انگیزه و پشتکار زیادی دارند. آنها با انرژی بالایی وارد بازار کار می‌شوند و برای موفقیت تلاش می‌کنند اما وقتی در بازار کار حمایت نمی‌شوند از ادامه راه ناامید می‌شوند. برای همین حمایت از این کارآفرینان بسیار اهمیت دارد. منظورم از حمایت اعتماد به کارآفرینان جوان و واگذاری کار به آنهاست نه حمایت‌های مادی. امیدوارم روزی شاهد این حمایت‌ها در سطح کشور باشیم.»

بسیاری از مشکلاتم حل شد
«مریم شهبازی» 36 ساله یکی دیگر از کارکنان این کارگاه است که می‌گوید: «مدتی بود که برای کار کردن دنبال یک جای آرام و مطمئن بودم. زمانی که مدیر محله‌مان این کارگاه را به من معرفی کرد بسیار خوشحال شدم. کارکردن در فضای دوستانه و آرام این کارگاه نه تنها بسیاری از مشکلاتم را حل کرد بلکه حالم را نیز بهتر کرد. اعظم خانم همیشه بیشتر از یک مسئول و مدیر برای کارکنانش بوده است. او در مشکلات هوای ما را دارد و این موضوعی است که در کمتر جایی دیده می‌شود.»

کار در محیط سالم
«زهرا رحمتی» 35 سال دارد و چند سالی است که سرپرست خانوار است. او می‌گوید: «برای من کار کردن در یک محیط سالم بسیار اهمیت داشت. برای همین وقتی به اینجا آمدم خیالم راحت شد که می‌توانم در محیطی امن و آرام کار کنم. تاکنون در 2 تولیدی دیگر هم کار کرده‌ام اما کار کردن در فضای سرای محله و کارگاه‌هایی که مسئولانش بانوانی از جنس خودمان هستند بسیار راحت‌تر است.»

استرس کار ندارم
«مصطفی میرزایی» یکی دیگر از کارکنان این مرکز است که از همان ابتدای راه‌اندازی کارگاه به‌عنوان استادکار در این کارگاه مشغول به کار شده او عنوان می‌کند: «حدود 16 سال است که در کارگاه‌های مختلف کار کرده‌ام اما به جرئت می‌توانم بگویم این کارگاه یکی از منضبط‌ترین کارگاه‌هایی است که در آن کار کرده‌ام. شما در اغلب کارگاه‌ها باید نگران نبود سفارش باشید، اما اینجا به لطف تلاش‌های خانم رحیمی شما هیچ دل‌نگرانی برای کار ندارید و همین باعث می‌شود در حین کار استرس نداشته باشید و با خیال راحت کار کنید.»

نقش‌کارآفرینی زنان در فقرزدایی
 احمد سلامتی‌/ کارشناس آسیب‌شناسی

یکی از معیارهای رفاه اجتماعی و فقرزدایی، معیار وضعیت زنان سرپرست خانوار است. این معیار نشانگر آن است که آیا این زنان می‌توانند نیازهای خانواده تحت تکفل خود را تأمین کنند و کیفیت زندگی خود را ارتقا بخشند؟ یکی از عوامل مهم در گسترش فقر و کاهش رفاه در خانواده‌هایی که زنان و مادران سرپرست آنها هستند، این است که از مهارت‌های چندانی برخوردار نیستند و به‌رغم اینکه به کارهای سخت و طاقت‌فرسایی نظیر شست‌وشو، خدمات و نظافت منازل، پرستاری از کودکان و سالمندان و... مشغول هستند، درآمد کمی‌دریافت می‌کنند.
در حالی که اگر این قشر از زنان بتوانند مهارت‌های کسب و کار و کارآفرینی را فرا بگیرند (کارآفرینی الزاماً به معنای اشتغال در بیرون از منزل نیست)، هم می‌توانند وقت بیشتری را در خانه و در خدمت خانواده باشند و هم درآمد بیشتری را کسب کنند؛ در نتیجه از رفاه برخوردار شوند. در واقع مادران و زنان سرپرست خانوار با داشتن خلاقیت و نوآوری، در صورت برخورداری از آموزش‌ها و مهارت‌های لازم، می‌توانند بهتر از گذشته نقش خود را ایفا کنند. حضور کارآفرینانه زنان و مشارکت و نقش فعال داشتن، در درجه اول به آموزش مربوط است. در رابطه با آموزش توسعه‌مدار باید گفت در کشورهای در حال توسعه، برنامه‌های آموزش زنان بیشتر بر سه نوع آموزش یعنی بهداشت، سوادآموزی و‌ ترویج مهارت‌های کسب و کار متمرکز است. از اهم مواردی که زنان در کارآفرینی با آموزش‌های مهارتی می‌توانند انجام دهند عبارتند از تأسیس و فعالیت در تعاونی‌های مختلف بانوان، آشپزخانه‌ها و مراکز تهیه غذای وعده‌ای، کسب و کارها و مشاغل درآمدزای خانگی و... افزایش تعداد مادران و زنان کارآفرین سرپرست خانوار، مواردی نظیر ارتقای کیفیت زندگی فردی و اجتماعی، افزایش رفاه خانوادگی، دسترسی بیشتر به امکانات زندگی آبرومندانه، شکوفایی قابلیت‌ها و توانمندی‌های اجتماعی، تقویت احساس مسئولیت اجتماعی، افزایش رفاه اقتصادی و... را به دنبال دارد که این معیارها نشانگر رفاه اجتماعی هستند. زنان کارآفرین ضمن ایجاد اشتغال و منبع درآمد برای خود و کمک به خانواده می‌توانند به گسترش و افزایش فرصت‌های شغلی در اجتماع زنان اهتمام ورزند. اگر فقط جنبه اقتصادی و درآمدزایی را مدنظر داشته باشیم باید گفت که یافته‌های بسیاری از پژوهش‌ها نشان می‌دهد که در موارد متعددی مادران به تنهایی تأمین‌کننده مخارج خانوار هستند. علاوه بر موارد کارآفرینی فردی، مفهوم کارآفرین جمعی بر این فرض استوار بود که کارآفرینی در جهت تلاش گروهی اعضای یک شرکت تازه تأسیس به بهترین شکل توسعه می‌یابد و یا اینکه از طریق آموزش مناسب می‌توان به گروهی از مردم که می‌خواهند برای کسب اطلاعات، دانش و مهارت مورد نیاز برای یک سرمایه‌گذاری موفق در بازار فعالیت کنند، کمک کرد که از نمونه‌های بارز آن می‌توان به تشکیل تعاونی‌های بانوان اشاره کرد.



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code