منطقه 8

برگ سـبزی برای رهـایی

نویسنده: معصومه مهدیانی
وقتی قرار است از کودکی بنویسی که از غم دوری پدر شب‌ها در خواب صحبت می‌کند و عکس پدر را می‌بوسد یا از مادری که برای فرزندانش هم مادر و هم پدر است و دستان پینه بسته‌اش حکایت از این دارد که بار زندگی را خود به تنهایی بر دوش می‌کشد، قلمت یاری نمی‌کند
1396/03/29
 وقتی قرار است از کودکی بنویسی که از غم دوری پدر شب‌ها در خواب صحبت می‌کند و عکس پدر را می‌بوسد یا از مادری که برای فرزندانش هم مادر و هم پدر است و دستان پینه بسته‌اش حکایت از این دارد که بار زندگی را خود به تنهایی بر دوش می‌کشد، قلمت یاری نمی‌کند. یا اینکه کم می‌آوری و نمی‌توانی از پدر و مادر مریض و سالمندی بنویسی که تنها آروزی زنده ماندنشان آزاد شدن فرزندشان از زندان است؛ فرزندی که با یک اشتباه ساده و غیر‌عمد راهی زندان شده و سال‌های جوانی‌اش را پشت میله‌های سرد و بی‌روح زندان گذرانده است. اینها مشکلات و دردهایی است که اگر به اطرافت نگاه کنی در چهره و دل خانواده‌های زندانیان جرائم غیرعمد می‌بینی. کسانی که این روزها چشم امیدشان به دست سخاوتمند روزه‌داران دوخته شده تا با کمک‌های خود زمینه‌ساز آزادی پدران و فرزندانی شوند که با یک اشتباه راهی زندان شده‌اند. اکنون سال‌هاست که به همت اهالی و خیّران محلی جشن آزادسازی زندانیان جرائم غیر‌عمد در سطح منطقه ما برگزار می‌شود تا افراد خیّر با کمک‌های خود خوشحالی را به خانواده‌های نیازمند هدیه دهند. خوشبختانه این مراسم خداپسندانه در محله فدک هم برگزار شد که دستاوردهای خوبی داشت. گزارش ما از این مراسم را بخوانید.

 آزادی 40 زندانی
نیم ساعت تا شروع مراسم مانده است. امسال نیز طبق روال سال گذشته مراسم گلریزان برای آزادسازی زندانیان جرائم غیر‌عمد در جوار مقبره الشهدای پارک فدک برگزار می‌شود. اهالی یکی پس از دیگری به سمت محل برگزاری مراسم می‌آیند و قبل از نشستن روی صندلی‌های پلاستیکی و زردرنگ، سری به مقبره الشهدا می‌زنند و پس از زیارت قبور شهدای گمنام به جمع اضافه می‌شوند. هنوز اغلب صندلی‌های چیده شده در فضای بوستان خالی است اما بخش حاشیه‌ای مراسم که شامل برگزاری مسابقات نقاشی ویژه کودکان است از همان ابتدا شلوغ است. کودکان پیرامون موضوعات ائمه اطهار(ع) و نماز نقاشی می‌کشند تا در نهایت به آثار برترشان جوایزی اهدا شود. پیش از شروع مراسم به سراغ «روح‌الله‌ صادقی» مسئول برگزاری مراسم می‌رویم. او همان‌طور که تلاش می‌کند کارهای نهایی را به اتمام برساند، می‌گوید: «نخستین بار 5 سال پیش بود که با بچه‌های بسیج مسجدجامع نارمک و تعدادی از اعضای شورایاری محله فدک تصمیم به برگزاری این مراسم گرفتیم. از همان سال اول مشارکت مردم این محله واقعاً ستودنی بود. هر سال که می‌گذشت مردم خودشان به برپایی این مراسم مشتاق‌تر و حتی زودتر از ما نیز دست به کار می‌شدند تا مراسم پربار و خوبی برگزار کنیم. سال گذشته با کمک مردم و خیّران 40 میلیون تومان جمع‌آوری شد که با این مبلغ 8 زندانی جرائم غیرعمد را آزاد کردیم و به کانون خانواده برگرداندیم. علاوه بر این مبلغی نیز اضافه ماند که با آن 800 بسته سبد کالا به نیت امام هشتم(ع) تهیه و در بین نیازمندان محله و منطقه توزیع کردیم.» او ادامه می‌دهد: «به‌طور کلی در طول این 5 سال توانستیم 40 نفر از زندانیان جرائم غیر‌عمد را که اغلب از اهالی همین محله و منطقه بودند آزاد کنیم. این به خاطر لطف خدا و همراهی خوب مردم بوده که توانستیم دل تعدادی از خانواده‌های نیازمند را در این ماه عزیز شاد کنیم. واقعیت این است که همه مردم علاقه‌مند انجام امور خیریه هستند، اما گاهی راه آن را نمی‌دانند. بیشتر ما گمان‌مان این است که برای خیّر بودن حتماً باید متمول باشیم، اما این‌گونه نیست و هرکسی با هر وسعی که دارد می‌تواند در کار خیر شریک شود. اتفاقاً برکت این مبالغی که کم‌کم جمع می‌شوند خیلی زیاد است و چون نیت پاک پشتوانه آن قرار گرفته خیلی زود گره‌گشا می‌شود.»

 مراسمی برای همه ماه‌ها
مجری جشن گلریزان امسال نیز طبق روال سال‌های قبل «محسن حاجی لو» مجری و بازیگر مطرح تلویزیون است. کسی که هر سال با جان و دل برای برگزاری هرچه بهتر این مراسم انرژی و وقت می‌گذارد تا شاید با اجرای پرانرژی و شادش کمک‌های بیشتری برای آزادی زندانیان جرائم غیرعمد جمع‌آوری شود. وقتی به سراغش می‌رویم برایمان از محسنات برگزاری چنین مراسمی می‌گوید: «من علاقه بسیار زیادی به این بوستان و مقبره الشهدا و همچنین برپایی چنین مراسم پر خیر و برکتی دارم برای همین هرسال با عشق و علاقه شرکت در این جشن را می‌پذیرم. حضور در چنین مراسمی باعث افتخار است. مراسمی که در آن همه دست به دست هم می‌دهند تا افراد نیازمند و آبرودار را از زندان آزاد کنند و با بازگرداندنشان به زندگی مانع از آسیب‌ها و مشکلات دیگر شوند. خوشبختانه در سطح این منطقه افراد خیّر بسیار خوبی داریم که همیشه در انجام کارهای خیر پیشقدم هستند.» او ادامه می‌دهد: «در طول سال، مناسبت‌های متعددی وجود دارد که می‌توان چنین جشن‌هایی را در آن برگزار کرد. برای آزادی این زندانیان تنها نباید منتظر فرارسیدن ماه رمضان بود بلکه می‌توان در ماه‌های دیگر نیز در محله‌ها و مناطق این جشن‌ها را برگزار کرد. مهربانی کردن در ذات مردم ماست از همین رو می‌توان با همکاری آنها چنین مراسمی را به دفعات بیشتر برگزار کرد و چشم‌های نگران خانواده‌های این افراد را بیش از این منتظر نگذاشت. برخی از مردم ما نحوه کمک کردن را نمی‌دانند برای همین است که می‌گویم می‌توان با برگزاری چنین مراسمی هم به نیازمندان کمک و هم زمینه انجام کار خیر را برای مردم فراهم کرد.»

  اهالی منطقه خیّرند
با شروع مراسم صندلی‌های خالی یکی پس از دیگری پر می‌شوند. در این میان نیز تعدادی از مسئولان شهری و محلی از جمله حجت‌الاسلام والمسلمین «جواد صادق‌زاده» معاون شهردار تهران، «امیر بیگ‌محمدی» رئیس اداره رفاه و خدمات اجتماعی شهرداری منطقه، مدیران محله‌های هفت‌حوض، فدک و اعضای شورایاری در مراسم حاضر می‌شوند. حجت‌الاسلام صادق‌زاده به‌عنوان نخستین سخنران درباره اجرای چنین مراسمی می‌گوید: «یکی از دستورات مهم در اسلام حل مشکلات مسلمانان است. مسلمان به کسی گفته می‌شود که در هنگام گرفتاری‌ها و سختی‌ها به داد برادر دینی خود برسد و گره از کارش باز کند. این کار ارزشمند در قالب جشن گلریزان آزادسازی زندانیان جرائم غیر‌عمد در سراسر کشور انجام می‌شود و مردم مسلمان ما با همکاری یکدیگر برای نجات و آزادی برادران و خواهران مسلمان خود تلاش می‌کنند. چند سالی است که این مراسم در منطقه 8 باشکوه و جدیت بسیار خوبی برگزار می‌شود و هر سال 8 نفر از زندانیان به نیت امام هشتم(ع) آزاد می‌شوند. اهالی و مسجدی‌های این منطقه همکاری بسیار خوبی دارند و ثابت کرده‌اند که همیشه در کارهای خیر پیشقدم هستند. اغلب اهالی این منطقه از افراد خیّر و متدینی هستند که همیشه دستگیر نیازمندان هستند. از همین رو امیدواریم امسال به جای 8 نفر بتوانیم 80 نفر از زندانیان جرائم غیرعمد منطقه و تهران را آزاد کنیم. کسانی که برای آزادی درگیر تهیه مبالغ بسیار کم و چند میلیونی هستند. امیدوارم تا پایان ماه رمضان امسال شاهد جمع‌آوری مبلغ قابل توجهی برای کمک به این افراد باشیم و بتوانیم امسال افراد بیشتری را به زندگی برگردانیم. این کمترین وظیفه ما به‌عنوان یک مسلمان و انسان است.» حجت‌الاسلام والمسلمین صادق‌زاده در پایان صحبت‌های خود چراغ نخستین کمک مسئولان را روشن کرد و مبلغ یک میلیون و 400 هزار تومان را به نیت 14 معصوم اهدا کرد. همچنین وی از طرف شهردار تهران نیز مبلغ یک میلیون و 500 هزار تومان برای آزادسازی زندانیان این منطقه اهدا کردند.

  آزادی‌ام مانند یک رؤیا بود
وقتی از حضور یکی از زندانیان آزاد شده توسط کمک‌های مردمی مطلع می‌شویم به سراغش می‌رویم تا از حس و حالش در زمان آزادی مطلع شویم. «وحید سمسامی‌نیا» متولد 1367 و از اهالی جنوب تهران است. او برایمان از روزی می‌گوید که به خاطر یک اشتباه و تصادفی غیرعمد راهی زندان شد: «سال 93 بود که بعد از تعطیلی کار به خانه می‌رفتم. دلم برای پسر کوچک و تازه متولد شده‌ام بسیار تنگ شده بود برای همین با سرعت رانندگی می‌کردم. در یک لحظه همه اتفاق‌ها رقم خورد و من به جرم قتل غیر‌عمل راهی زندان شدم. اصلاً نمی‌دانم آن عابر از کجا به وسط خیابان آمد و چگونه تصادف کردم. فقط یادم می‌آید تا از این شوک خارج شوم، خودم را پشت میله‌های زندان دیدم. پدرم در یک مغازه، لوازم یدکی خودرو می‌فروخت. او تمام دار و ندارش را برای آزادی من داد اما باز هم برای پرداخت مبلغ دیه مقداری کم داشتیم. به همین خاطر دو سال در زندان ماندم زیرا نتوانستیم مبلغ را فراهم کنیم. چند روز به عید فطر سال 95 مانده بود که پدرم خبری برایم آورد. او گفت که با کمک مردم منطقه 8 قرار است مبلغ کسری‌مان فراهم شود و من به‌زودی از زندان آزاد می‌شوم. راستش را بگویم اصلاً باور نکردم. فکر می‌کردم برای دلخوشی‌ام این را گفته است. اما وقتی روز عید فطر گفتند آزاد هستی احساس می‌کردم خواب می‌بینم. تا وقتی که از در زندان بیرون نیامده بودم هر لحظه منتظر خراب شدن این رؤیا بودم.» او ادامه می‌دهد: «هرچقدر از مردم تشکر کنم باز هم کم است. آنها به من و خانواده‌ام زندگی دوباره دادند و باعث شدند دوباره خنده‌های فرزندم و بزرگ شدنش را ببینم. بعد از آزادی‌ام دیگر هیچ‌وقت سوار خودرو نشده‌ام و با خودم عهد بسته‌ام تا در هر جشن گلریزان سهمی برای آزادسازی افرادی همانند خودم داشته باشم.» «محمد سمسامی‌نیا» پدر وحید سمسامی نیز در ادامه حرف‌های پسرش می‌گوید: «وقتی مسئولان محلی اینجا چک را به دستم دادند تا کارهای اولیه را برای آزادی پسرم انجام دهم، اشک‌هایم سرازیر شد. برای یک پدر بسیار سخت است که ببیند پسرش دربند است و او آزاد. من تا عمر دارم مدیون این مهربانی و لطف مردم هستم.»

  کمک‌هایی از سر اخلاص
هرکسی که از مقابل صندوق جمع‌آوری کمک‌ها رد می‌شود، لحظه‌ای مکث می‌کند تا هر آنچه به همراه دارد را خالصانه در راه آزادسازی زندانیان اهدا کند. «رقیه رمضانی» یکی از اهالی است که در هنگام عبور از پارک متوجه برپایی این مراسم می‌شود و به پای صندوق می‌آید تا هر آنچه به همراه دارد را اهدا کند. او می‌گوید: «متأسفانه پول زیادی همراهم نبود اما هرچه بود را در صندوق انداختم. من نمی‌دانستم چنین مراسمی در اینجا برگزار می‌شود وگرنه حتماً کمک بیشتری می‌کردم. امیدوارم که خدا همین کمک را قبول کند و بتوانم سهمی در این کار داشته باشم. این بسیار ارزشمند است که مردم خودشان را در درد و مشکلات یکدیگر سهیم بدانند و برای آزادی هم‌محله‌ای‌شان تلاش کنند.» «علی داد رضایی» یکی دیگر از اهالی است که بعد از انداختن کمک‌هایش در صندوق روی یکی از صندلی‌ها می‌نشیند و مدام زیر لب ذکر می‌گوید. وقتی به سراغش می‌رویم، می‌گوید: «همه ما خانواده‌ها و عزیزان‌مان را دوست داریم و تصور دوری از آنها برای‌مان ناراحت‌کننده است. کافی است که در لحظه‌ای کوتاه خود را جای کسانی بگذاریم که عزیزان‌شان در حبس هستند، آنوقت با جان و دل برای کمک به این افراد تلاش می‌کنیم.» «علی‌اکبر میرزا آقایی» یکی از خیّران محله فدک است که هر سال مبلغ قابل توجهی را برای کمک به زندانیان جرائم غیر‌عمد اهدا می‌کند. او بعد از اینکه مبلغ اهدایی امسالش را نیز روی دستگاه کارتخوان می‌کشد، می‌گوید: «کمک کردن خودش احساس خوب و خوشایندی را در دل‌ها ایجاد می‌کند، خاصه آنکه این کمک منجر به آزادی نیازمندی از ‌بند شود. این کمک‌ها نه تنها نتیجه دنیوی دارند بلکه ذخیره آخرتمان نیز می‌شوند. باید بدانیم که برترین اعمال سخت‌ترین آنهاست. برای بسیاری از ما گذشتن از مال بسیار سخت است. اگر این کمک‌ها از سر اخلاص باشد 5 هزار تومان یا یک میلیون بودنش تفاوتی ندارد. همین که با تمام وجود آن مبلغ را برای حل مشکل مؤمنی اهدا کنید در کارخیر شریک می‌شوید.»

Untitled-10.jpg



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code